Το σύνθημα «Δεν θα πεθάνουμε ποτέ, κουφάλα νεκροθάφτη» είναι διακομματικό, διαχρονικό αλλά και αποστομωτικό προς όλους εκείνους οι οποίοι νομίζουν ότι οι «άνω των 70» είναι πρόβλημα για τα δημόσια οικονομικά!
Θυμάμαι που είχε βγει ο προοδευτικός πρωθυπουργός σε μια από τις σχοινοτενείς και ανυπόφορες συνεντεύξεις της ΔΕΘ και είχε αμολήσει μια παρόλα για τους «άνω των 70» συνταξιούχους, από τους οποίους… όπου να ’ναι θα ησυχάσουμε. Και λησμονούσε, ασφαλώς, ότι ο Μπουτάρης, τον οποίο στήριζε με πάθος, ήταν τότε 77, ο Φλαμπουράρης 79, ο Κουβέλης 70, όπως και άλλοι από τον τότε κυβερνητικό συνασπισμό.
Βέβαια, αρκετοί λαοί, που έχουν ηγέτες «άνω των εβδομήντα», δείχνουν ότι οι εν λόγω εβδομηντάρηδες και βάλε δεν είναι συνταξιούχοι και κάθε άλλο παρά προς την έξοδο βρίσκονται, καθώς ο μέσος όρος ηλικίας -δυστυχώς για τους πολιτικούς κάτω των 70- πηγαίνει όλο και προς τα επάνω!
Και καλό θα ήταν οι σημερινοί ηγέτες να «κουλάρουν» με αυτόν τον ηλικιακό ρατσισμό, διότι τους είδαμε τους «νέους» και προκόψαμε! Καλό θα ήταν εκείνοι που αναλαμβάνουν υψηλές κυβερνητικές ευθύνες να θυμούνται ότι την πείρα και τη σαφήνεια ενός εβδομηντάρη χειρουργού δεν μπορεί να την έχει ένας δεξιοτέχνης σαραντάρης, τη σοφία ενός εβδομηντάρη μηχανικού δεν μπορεί να τη διαθέτει οποιοσδήποτε ταλαντούχος τριανταπεντάρης, τη γραφή ενός εβδομηντάρη συγγραφέα πολύ δύσκολα μπορεί να την πλησιάσει και ο πλέον ταλαντούχος και ευφυής νεαρός, την ενάργεια, την πληρότητα και κυρίως την εμπειρία ενός εβδομηντάρη δημοσιογράφου είναι εξαιρετικά δυσχερές να την πλησιάσει ο κατά πολύ νεότερος συνάδελφός του.
Και είναι να απορεί κανείς πώς κάποιοι πολιτικοί, υποτίθεται προοδευτικοί και νεωτεριστές, που θέλουν να δείχνουν ευαίσθητοι απέναντι στον συνάνθρωπο και στα κοινωνικά προβλήματα, έχουν φθάσει στο σημείο (το δείχνουν οι επιλογές τους) να θεωρούν τους ανθρώπους άνω των εβδομήντα κάτι σαν περιττό βάρος, σαν αλάδωτα γρανάζια στην κρατική μηχανή…
Πολλοί, μάλιστα, κατατάσσουν -αυτομάτως- τους κάπως μεγαλύτερης ηλικίας στους οπισθοδρομικούς και υπερσυντηρητικούς. Διαπράττουν λάθος που ίσως τους κοστίσει. Σε κανένα πανεπιστήμιο του κόσμου δεν διδάσκεται η εμπειρία! Δεν υπάρχει τέτοιο μάθημα. Το μάθημα της εμπειρίας το παίρνει κανείς από τη ζωή. Ενας ώριμος άνθρωπος δεν θα κάνει τα λάθη που μπορεί να διαπράξει εκείνος που στερείται εμπειρίας και μαθαίνει στου κασίδη το κεφάλι.
Διώχνουν τους καθηγητές και τους δημοσίους υπαλλήλους στα εξήντα επτά, λες και είναι άχρηστοι! Και πηγαίνουν οι καθηγητές και χειρουργούν σε ιδιωτικά ιδρύματα ή παραδίδουν μαθήματα σε ιδιωτικά πανεπιστήμια. Διώχνουν τους δικαστές στα 67 και φεύγουν τα έμπειρα, κατασταλαγμένα και γεμάτα εμπειρία και σοφία μυαλά. Κούνια που μας κούναγε…
