Εκατοντάδες τα σχόλια στη δημόσια διαβούλευση της διάταξης, με την οποία επεκτείνεται σε υπαλλήλους 17 υπηρεσιών του Δημοσίου
Εντονες αντιδράσεις έχει προκαλέσει η διάταξη που περιλαμβάνεται στο πολυνομοσχέδιο του υπουργείου Εθνικής Οικονομίας και Οικονομικών, με την οποία επεκτείνεται η προσωπική διαφορά σε υπαλλήλους 17 υπηρεσιών του Ελληνικού Δημοσίου που διορίστηκαν ή μετατάχθηκαν από την 1η Απριλίου 2023 και μετά, θέτοντας, ωστόσο, ανώτατο όριο τα 300 ευρώ μηνιαίως.
Η διάταξη επιχειρεί να καλύψει ένα κενό που είχε προκληθεί για χιλιάδες υπαλλήλους, οι οποίοι, σε αντίθεση με παλαιότερους συναδέλφους τους, δεν λάμβαναν προσωπική διαφορά. Ωστόσο, η πρόβλεψη για πλαφόν πυροδότησε εκατοντάδες σχόλια κατά τη διάρκεια της δημόσιας διαβούλευσης της συγκεκριμένης διάταξης, με εργαζομένους και συνδικαλιστικές οργανώσεις να ζητούν την πλήρη κατάργησή του.
Σύμφωνα με τους εκπροσώπους των εργαζομένων, η νέα ρύθμιση μετριάζει αλλά δεν εξαλείφει τις μισθολογικές αποκλίσεις που έχουν διαμορφωθεί μεταξύ υπαλλήλων που υπηρετούν στις ίδιες υπηρεσίες και εκτελούν τα ίδια καθήκοντα. Στην πράξη εάν ένας παλαιότερος υπάλληλος λαμβάνει προσωπική διαφορά 450 ευρώ, ο νεότερος συνάδελφός του θα δικαιούται έως 300 ευρώ. Ετσι, παρά το γεγονός ότι μπορεί να έχουν τα ίδια προσόντα, το ίδιο μισθολογικό κλιμάκιο και τις ίδιες αρμοδιότητες, θα εξακολουθούν να έχουν διαφορά 150 ευρώ στις μηνιαίες αποδοχές τους.
Ενδεικτική είναι η θέση του Συλλόγου Υπαλλήλων Οικονομικής Πολιτικής του υπουργείου Οικονομικών, ο οποίος χαρακτηρίζει τη διάταξη «πρόχειρη» και αποσπασματική, ενώ παράλληλα υποστηρίζει ότι η διατήρηση του πλαφόν οδηγεί ουσιαστικά στη συνέχιση ενός καθεστώτος «υπαλλήλων δύο ταχυτήτων», καθώς οι νεότεροι εργαζόμενοι εξακολουθούν να αμείβονται χαμηλότερα από τους παλαιότερους συναδέλφους τους.
Παράλληλα, επισημαίνεται ότι ο σωρευτικός πληθωρισμός των τελευταίων ετών έχει περιορίσει σημαντικά την αγοραστική δύναμη των δημόσιων υπαλλήλων, ενώ οι αυξήσεις που έχουν δοθεί στους βασικούς μισθούς δεν έχουν καλύψει το σύνολο των απωλειών. Υπενθυμίζεται πως η προσωπική διαφορά θεσπίστηκε με το ενιαίο μισθολόγιο του 2015, με στόχο να προστατευτούν οι αποδοχές των υπαλλήλων που θα έβλεπαν μειώσεις μετά την εφαρμογή του νέου συστήματος αμοιβών.
Στην πράξη όμως λειτούργησε ως μηχανισμός διατήρησης των αποδοχών, καλύπτοντας τη διαφορά μεταξύ των παλαιών και των νέων μισθολογικών δεδομένων. Ωστόσο, οι μελλοντικές αυξήσεις από μισθολογική ωρίμανση συμψηφίζονταν με την προσωπική διαφορά, γεγονός που για πολλά χρόνια οδήγησε χιλιάδες εργαζομένους να βλέπουν τις όποιες αυξήσεις των αποδοχών τους μόνο στα χαρτιά.
