«Λοιπόν, Ομηρε, πώς νιώθεις για τον χρόνο που αφιερώνεται σε αυτές τις γυναίκες στην ταινία, λαμβάνοντας υπόψη πόσο λίγο χρόνο αφιέρωσες εσύ σε αυτές;» Τούτη η βλακώδης απορία, πυρότουβλο κανονικό, εκτοξεύτηκε από το απύλωτο στόμα της μεσήλικης (43 χρονάκια γεμάτα), και όχι και τόσο ωραίας Κενυάτισσας Λουπίτα Νιόνγκο. Ποιο είναι τούτο το αστροπελέκι; Η μανδάμ που επιλέχθηκε να ενσαρκώσει την ωραία (!) Ελένη και την Κλυταιμνήστρα στη χολιγουντιανή κινηματογραφική μεταφορά της Οδύσσειας.
Η απορία της Νιόνγκο διατυπώθηκε σε διαδικτυακή εκπομπή και προκάλεσε αντιδράσεις. Είναι δικαιολογημένο να σε τσαντίζουν κάτι τέτοια. Δεν μπορείς να μη μιλήσεις όταν κάθε μουρλοκακομοίρα και κάθε φουκαριάρης κοπρίζει στα όσια και τα ιερά της φυλής μας, νομίζοντας πως έτσι θα αποκτήσει κι αυτός λίγη από την αρχαία λάμψη. Και μαζί με την τσαντίλα σού ’ρχεται κι ένα σαρδόνιο χαμόγελο. Διαπιστώνεις τους ωκεανούς άγνοιας και ατόφιας, ανόθευτης ηλιθιότητας στους οποίους θαλασσοπνίγονται διάσημοι, σελεμπριτάδες, πλούσιοι και ισχυροί του κόσμου τούτου.
Η αδαής Κενυάτισσα μπερδεύει σώβρακα με γραβάτες. Νομίζει ότι θα… στρίμωχνε τον Ομηρο με ερώτηση άσχετη και με το έργο του και με την εποχή του. Δηλαδή, από πού κι ως πού θα τον έκοφτε τον Ομηρο πόσος χρόνος αφιερώνεται στις γυναίκες σε μια βαρβαρικότατη ταινία που κακοποιεί το έργο του;
Ακόμα ένα στοιχείο που μαρτυρά την ασχετοσύνη της κινηματογραφικής «ωραίας» Ελένης από την Κένυα είναι ο ετεροχρονισμός. Εχει την αυταπάτη ότι ο Ομηρος θα ένιωθε άβολα αν μάθαινε ότι ύστερα από περίπου τρεις χιλιετίες από τότε που έγραψε τα έπη του θα υπάρξει μια ταινία που θα αναδεικνύει τον ρόλο της γυναίκας και τοιουτοτρόπως θα τον… άδειαζε ιδεολογικά! «Βρε, τι σεξιστικό γουρούνι που είμαι που δεν σκέφτηκα να αφιερώσω τουλάχιστον τους μισούς στίχους των επών μου στις γυναίκες» θα σκεφτόταν ο Ομηρος νεοταξικής κοπής (που δεν υπήρξε ούτε θα υπάρξει).
Αλλες εποχές, άλλα ήθη, άλλες κοινωνίες και άλλα αντί άλλων σκέφτεται και λέγει η προαναφερθείσα κυριούλα. Ωστόσο, το μέγα θέμα δεν είναι οι μπουρδίτσες που τσαμπουνάνε η μανδάμ, ο σκηνοθέτης και οποιοσδήποτε άλλος συντελεστής αυτής της αηδίας. Το μείζον θέμα είναι άλλο: Να μην κόψετε εισιτήριο για να παρακολουθήσετε την ταινία. Αποχή!
Το κοινό έχει τη δύναμη να μηδενίσει τα αποτελέσματα κάθε είδους προσπαθειών χλευασμού του πολιτισμού και της παράδοσής μας. Οσα σχόλια και να γράψετε στο διαδίκτυο, όσα λόγια και να πείτε σε συγγενείς, φίλους και γνωστούς σας για την ταινία δεν θα «μετρήσουν» όπως η απουσία σας από την αίθουσα προβολής. Το να μη βάλετε το χέρι στην τσέπη για να πληρώσετε αντίτιμο γι’ αυτή τη νεοταξική σάχλα είναι ύψιστη μορφή αντίστασης. Μην ασχοληθείτε, μην την παρακολουθήσετε, αφήστε την να πάει άπατη εισπρακτικά κι ας της δώσουν και 50 Οσκαρ.
Κι είναι τόσο εύκολο να μην κάνεις κάτι. Πολύ ευκολότερο από το να πράξεις. Αποχή, λοιπόν, κι αφήστε τη μεσήλικα Κενυάτισσα, που καμώνεται την «ωραία» να υποβάλει βλακώδεις ερωτήσεις στον Ομηρο.
