Θέλω να κάνω μια εισαγωγική επισήμανση πριν υπεισέλθω στο κύριο θέμα του σημερινού σημειώματος: Δεν χαίρομαι καθόλου για το κάζο που υπέστησαν ο πρωθυπουργός Κυριάκος Μητσοτάκης και η σύζυγός του Μαρέβα με το οθωμανικό εμβατήριο στην Αγκυρα. Το αντίθετο. Πριν και πάνω απ’ όλα εξοργίζομαι με το πόσο μακριά από όλους τους δυτικούς κώδικες ευγένειας και ηθών βρίσκονται οι γείτονες, οι οποίοι δεν γνωρίζουν τι σημαίνει φιλοξενία και εξακολουθούν να μην έχουν τρόπους. Κολπάκια σαν κι αυτό που έκαναν στον Κυριάκο Μητσοτάκη μάς έχουν ξανακάνει και στο παρελθόν σε επίπεδο πολιτικής.
Το 2005 ο υπουργός Εξωτερικών Πέτρος Μολυβιάτης επισκέφτηκε την Αγκυρα και το «ευχαριστώ» της ίδιας κυβέρνησης των ίδιων Οθωμανών ήταν να γίνει την ίδια ημέρα σωρεία παραβιάσεων του εναέριου χώρου μας στο Αιγαίο από τουρκικά μαχητικά αεροσκάφη. Προχτές οι Τούρκοι ανέβηκαν μια σκάλα παραπάνω, επιχειρώντας να διασύρουν τον Ελληνα πρωθυπουργό σε προσωπικό επίπεδο. Με υποτιμητικά σχόλια και πονηρά γελάκια στη ζωντανή μετάδοση στην τηλεόραση, με χλευαστικά βίντεο στο TikTok με τα οποία παρομοίαζαν τον βηματισμό του με το ασταθές περπάτημα ενός Τούρκου κωμικού, και τα λοιπά.
Δεν εξευτελίζεται ο κύριος Μητσοτάκης όταν γίνονται αυτά, εξευτελίζονται η Ελλάδα και ο Ελληνας πρωθυπουργός. Κι εμένα αυτό δεν μου αρέσει, όσες αντιρρήσεις κι αν έχω στην εξωτερική πολιτική του. Το μόνο που έχω να σημειώσω είναι ότι αυτή η απρέπεια που έγινε στο πρόσωπό του κατά την είσοδό του στη Σύνοδο Κορυφής θα έπρεπε να τον ξυπνήσει και να καταλάβει ότι «ήρεμα νερά» με τους πειρατές δεν μπορούν να υπάρξουν ποτέ. Ούτε εμπιστοσύνη. Δεν το έχουν μέσα τους. Ο μεγαλοϊδεατισμός τους οδηγεί σε αλαζονεία.
Πάμε τώρα στην ουσία του σημερινού σημειώματος που εν μέρει συνδέεται και με αυτό το γεγονός: στη χρεοκοπία της πολιτικής και των θεσμών όπως αυτή καταγράφεται στον πίνακα της MRB με τους 15+15 θεσμούς τους οποίους επιβραβεύουν ή απαξιώνουν οι Ελληνες, όπως αυτός δημοσιεύεται στη δημοσκόπηση της εταιρίας του φίλου Δημήτρη Μαύρου. Είναι εξαιρετικά ενδιαφέρων αυτός ο πίνακας. Ο Πρόεδρος της Δημοκρατίας έχει πέσει πέντε θέσεις κάτω στη λίστα αξιολόγησης. Είναι… 15ος!
Η Δικαιοσύνη παραμένει μεταξύ 14ης και 15ης θέσης. Η κυβέρνηση, το Κοινοβούλιο, τα κόμματα, τα μέσα ενημέρωσης, το διαδίκτυο, τα μέσα κοινωνικής δικτύωσης, οι τράπεζες, οι εργοδοτικές οργανώσεις και άλλοι θεσμοί βρίσκονται στα Τάρταρα. Εχουν κατακρημνιστεί. Και οι θεσμοί που διασώζονται είναι η οικογένεια την οποία τόσο καταπολέμησε αυτή η κυβέρνηση, οι Ενοπλες Δυνάμεις, τα κοινωφελή ιδρύματα, η Αστυνομία, ο Ελληνας πολίτης, η Ε.Ε. λόγω Ευρωπαϊκής Εισαγγελίας και λίγο η Εκκλησία, που κι αυτή μετά τις προκλητικές αυξήσεις των αρχιερέων έπεσε δύο θέσεις στη λίστα κατάταξης (8η).
Ποσοστό
Ο πίνακας αυτός σε συνδυασμό με τις απαντήσεις που δίνουν οι Ελληνες για το ποιο είναι το ποσοστό που μπορεί να πάρει η Νέα Δημοκρατία στις επόμενες εθνικές εκλογές (μόνο ένα 13% πιστεύει ότι θα ξεπεράσει το 30% που μας λένε οι δημοσκοπήσεις) αρκεί να μας δείξει πάνω σε ποιο τοπίο κινούνται οι άφρονες πολιτικοί μας που γεμίζουν κάθε μέρα με θυμό, τσιριγμούς και καβγάδες τα παράθυρα. Δεν τους ακούει κανείς. Δεν τους παρακολουθεί κανείς. Δεν παράγουν κανένα αποτέλεσμα.
Κατά βάση οι πολίτες τούς έχουν γραμμένους στα παλαιότερα των υποδημάτων τους. Η πρόθεση ψήφου του κυβερνώντος κόμματος παραμένει ασθενική, κοντά στο 23%. Ενα ποσοστό που πλησιάζει κοντά στο 18% θεωρεί ότι η Νέα Δημοκρατία μετά βίας θα πιάσει το 20% στις επόμενες εκλογές. Ο Τσίπρας δεν φαίνεται να κόβει τρελά εισιτήρια μέχρι στιγμής. Ενώ ο Ανδρουλάκης αντέχει στη μετριότητα των ποσοστών του. Και εδώ η υπονόμευση που γίνεται στο πρόσωπο του αρχηγού του ΠΑΣΟΚ με την παρασκηνιακή ενθάρρυνση Μητσοτάκη δεν φαίνεται να αποδίδει τεράστιους καρπούς. Πάνω κάτω στα ίδια είναι.
Μέσα σε αυτό το τοπίο, για να επιστρέψω και στις αρχικές μου επισημάνσεις, οι κραυγές των κλεφτών που συλλαμβάνονται επ’ αυτοφώρω και βγαίνουν στα κανάλια για να μας πουν ότι «κάτι πρέπει να κάνουμε για τις κλοπές» πέφτουν στο κενό. Μέσα σε αυτό το τοπίο η απουσία αντίδρασης εκ μέρους του ιδίου του πρωθυπουργού στην προσβολή που έγινε στον πρόσωπό του στην Αγκυρα μετά τη συνειδητοποίησή της ουσιαστικά ενισχύει την αναξιοπιστία του πολιτικού μας συστήματος. Ενισχύει την πεποίθηση ότι δεν έχουμε ηγεσία αλλά μετριοκρατία. Πόσο μάλλον όταν αυτή η ηγεσία αντιμετωπίζεται από τον Ερντογάν με απαξιωτικά σχόλια του τύπου «ο λαός μου δεν καταλαβαίνει τι σημαίνει casus belli και δεν τον απασχολεί» και «πάμε να τελειώσουμε τη δουλειά, κύριε Μητσοτάκη».
Είναι τόσο χαμηλά τα αναστήματα, ώστε τα παλαιά ιδιώματα δεν περνούν πια. Οι κλόουν υπουργοί παράγουν πλέον οργή, όχι μόνο γέλιο. Δεν υπάρχει συγκατάβαση όπως παλιά. Ο κόσμος υποφέρει από την ακρίβεια και τη διαφθορά και ζητάει απαντήσεις αντί του χυδαίου συμψηφισμού. Οσο δεν συμβαίνει, το απρόβλεπτο θα καιροφυλακτεί. Το πολιτικό σύστημα βιάστηκε να προγράψει τη Μαρία Καρυστιανού εξαιτίας διαδοχικών λαθών που έχει κάνει η ίδια, αλλά τα νούμερα της MRB που την εμφανίζουν να είναι πρώτη σε δημοτικότητα και και να αξιολογούνται σε ποσοστό 33% θετικά οι ικανότητές της δείχνει ότι οι Ελληνες, καλώς ή κακώς, αυτή τη στιγμή δεν επηρεάζονται ούτε από τις αμβλώσεις ούτε από τις γυναικοκτονίες ούτε από τους πλειστηριασμούς ούτε από τις αποχωρήσεις τριτοκλασάτων στελεχών, από τίποτε.
Αλλους θέλουν να τιμωρήσουν αυτή τη στιγμή, η Καρυστιανού έπεται. Θα έρθει και η δική της ώρα, αλλά δεν φαίνεται να είναι σήμερα. Το ίδιο ακριβώς ισχύει και για τον Αντώνη Σαμαρά, του οποίου τα θετικά ποσοστά σε αυτή τη μέτρηση φτάνουν στο 14%. Η εκστρατεία που έχει αρχίσει εναντίον του στο διαδίκτυο με παλαιά επιχειρήματα μέχρι στιγμής δεν πιάνει. Η χώρα βρίσκεται σε μακρά μετάβαση. Και ο κόσμος έχει λύσει τους κάβους. Εχει πάψει να ακούει αυτούς που άκουγε. Και όταν τους ακούει, μάλλον απομακρύνεται ακόμα περισσότερο, παρά επανακάμπτει. Αυτά.
