Μία από τις ατάκες του Λάκη Λαζόπουλου που έχουν μείνει στην Ιστορία είναι η ακόλουθη: «Το ΚΚΕ είναι σαν την αντιπροσωπία που συνεχίζει να λειτουργεί ενώ έχουν κλείσει τα κεντρικά». Αυτή, μάλλον, είναι η ευστοχότερη διαπίστωση -για να μην πω και ανάλυση και φανώ υπερβολικός- για το ιστορικό παράδοξο που αποκαλείται ΚΚΕ.
Η Σοβιετική Ενωση, από την οποία αντλούσε έμπνευση, πρότυπα, παράδες (πάνω απ’ όλα) και λάμβανε εντολές το κόμμα «του λαού», ετίναξε τα πέταλα. Κι όμως, η αντιπροσωπία του σοβιετικού παραδείσου (από τον οποίον σχεδόν άπαντες ονειρεύονταν να αποδράσουν) δεν έχει βάλει λουκέτο. Και χωρίς να έχει την παραμικρότερη σχέση με τη δημοκρατία, μια και φαντασιώνεται «δικτατορίες του προλεταριάτου» κι άλλα τέτοια «γούστα» (όμορφη βορειοελλαδίτικη έκφραση), θεωρείται από τις συστημικές δυνάμεις ως ανήκουσα στο περιλάλητο «δημοκρατικό τόξο».
Και κάθε τόσο οι αρχηγοί, κυρίως της Ν.Δ., ομιλούν με ύφος περισπούδαστο και ολίγον πένθιμο για τους «αγώνες και τις θυσίες» του ΚΚΕ. Στους «αγώνες και στις θυσίες» ίσως και να εντάσσουν τις σφαγές γυναικόπαιδων, το σφάξιμο των θυμάτων τους με κονσερβοκούτια, τις πηγάδες που έριχναν τις χιλιάδες των πτωμάτων, το πρακτοριλίκι που έκαναν σε βάρος της Ελλάδας και υπέρ της ΕΣΣΔ και την απόφαση της 5ης Ολομέλειας του ΚΚΕ το 1949, που έταζε «πλήρη εθνική αποκατάσταση» στον «μακεδονικό λαό».
Με λίγα λόγια, απόσχιση εδάφους από την Ελλάδα και εκχώρησή του στους σλαβανάκατους (κυρίως βουλγαρόφρονες). Ολα αυτά είναι μεν γνωστά, αλλά δεν… διαφημίζονται. Και τα εγκλήματα του ΚΚΕ είναι γνωστά και οι προδοσίες και το πρακτοριλίκι και η πρόκληση του εμφύλιου πολέμου και η πρόθεσή του να ξανακάνει τα ίδια όποτε και αν μπορέσει.
Ομως, τα υπόλοιπα συστημικά κόμματα δεν μιλούν για αυτά, ίσως από συστολή, ίσως και από μια εμπεδωμένη άποψη ότι είναι κι αυτό ένα κομμάτι του συστήματος, άκρως απαραίτητο για να εκτονώνει τις ορμές των μαρξοψεκασμένων και να τους κουλαντρίζει ούτως ώστε να μην κάνουν καμιά αποκοτιά.
Πάντως, επειδή κάθε νόμισμα έχει δύο όψεις, ουδείς μπορεί να αρνηθεί ότι το ΚΚΕ προσφέρει στην ελληνική κοινωνία γέλιο. Οι εξωφρενικές απόψεις του και ο κατεψυγμένος, κασετοφωνικός τρόπος που τις εκφράζει είναι τόσο ανεδαφικά και εκτός εποχής και ο ζήλος των μαρξοψεκασμένων τόσο έντονος, ώστε τούτη η σύνθεση δεν μπορεί παρά να παράξει θυμηδία, γέλιο, ατόφια διασκέδαση.
Να, ας πάρουμε για παράδειγμα κάτι με το οποίο ασχολήθηκε η στήλη* προ διημέρου, στις 24 Αυγούστου. Το θέμα ήταν το κλείσιμο και η κατεδάφιση του κινηματογράφου Ατλαντίς, στη λεωφόρο Βουλιαγμένης στη Δάφνη.
Στο 902.gr (στην ιστοσελίδα του ΚΚΕ, δηλαδή) δημοσιεύτηκε άρθρο** για το ίδιο θέμα. Το υπογράφει ο Δημήτρης Θεοδωρόπουλος, επικεφαλής της Λαϊκής Συσπείρωσης Δάφνης – Υμηττού, μέλους του Τ.Γ. Ανατολικών Συνοικιών της Κ.Ο. Αττικής του ΚΚΕ. Εκεί ουσιαστικά καταγγέλλεται ως μέγας λουκετοφόρος και γκρεμιστής του σινεμά ο… καπιταλισμός. Γράφει ο Δημήτρης Θεοδωρόπουλος: «Φυσικά οι εποχές αλλάζουν και προχωρούν.
Είναι διαφορετικό όμως η αξιοποίηση της τεχνολογίας και της επιστήμης για μια καλύτερη καθημερινότητα -ακόμα και όταν μιλάμε για ψυχαγωγία αλλά με όρους που να μπορεί η λαϊκή οικογένεια να έχει πρόσβαση- και άλλο πράγμα η αποξένωση και η προσαρμογή κάθε σπιθαμής και κάθε δραστηριότητας στους όρους της εμπορικής ανάπτυξης που επιβάλει η καπιταλιστική οικονομία».
Μπορεί και να ’χει δίκιο ο επικεφαλής της Λαϊκής Συσπείρωσης Δάφνης – Υμηττού. Ο καπιταλισμός ίσως να είναι ο φταίχτης για το κλείσιμο και το γκρέμισμα του σινεμά Ατλαντίς. Ομως, μια ερώτηση έχουμε να υποβάλλουμε. Αν το έκλεισε ο καπιταλισμός το σινεμαδάκι ποιος το άνοιξε;
Ο σοσιαλισμός; Η Κεντρική Επιτροπή του ΚΚΕ; Η ΚΟΒΑ Μπραχαμίου; Ο σύνδεσμος φίλων Πολ Ποτ; Καπιταλιστικά δεν ήταν τα κίνητρα του ιδιοκτήτη του σινεμά που εκθειάζετε στο άρθρο σας;
* https://www.dimokratia.gr/apopseis/736342/moira-tis-atlantidos-i-vythisis/
**https://www.902.gr/eidisi/politiki/427059/me-aformi-kleisimo-toy-kinimatografoy-atlantis-sti-dafni
Από τη στήλη «Περι πωλητικης» της «δημοκρατίας»
