Τη μνήμη δύο σημαντικών μορφών της Ορθοδοξίας, του Οσίου Νικοδήμου του Αγιορείτου και του Αγίου Ακύλα του Αποστόλου, τιμά σήμερα, 14 Ιουλίου, η Ορθόδοξη Εκκλησία.
Ο πρώτος υπήρξε ένας από τους σπουδαιότερους πνευματικούς διδασκάλους του Νέου Ελληνισμού και αναμορφωτής της εκκλησιαστικής γραμματείας, ενώ ο δεύτερος συγκαταλέγεται στους Εβδομήκοντα Αποστόλους και συνέβαλε καθοριστικά στη διάδοση του χριστιανικού μηνύματος κατά τους πρώτους αποστολικούς χρόνους.
Ο Όσιος Νικόδημος ο Αγιορείτης
Ο Όσιος Νικόδημος γεννήθηκε στη Νάξο το 1749 και έλαβε το κοσμικό όνομα Νικόλαος Καλλιβούρτζης. Από νεαρή ηλικία διακρίθηκε για την ευφυΐα και τη φιλομάθειά του, ενώ οι σπουδές του στη Σμύρνη τον έφεραν σε επαφή με την αρχαία ελληνική γραμματεία, τη θεολογία και τις επιστήμες της εποχής.
Σε ηλικία περίπου 26 ετών εγκαταστάθηκε στο Άγιο Όρος, όπου εκάρη μοναχός στη Μονή Διονυσίου, λαμβάνοντας το όνομα Νικόδημος. Εκεί αφιερώθηκε στην άσκηση, τη μελέτη των Πατέρων της Εκκλησίας και τη συγγραφή έργων που επηρέασαν βαθιά την ορθόδοξη πνευματικότητα.
Στο πλούσιο συγγραφικό του έργο ξεχωρίζουν η επιμέλεια της «Φιλοκαλίας των Ιερών Νηπτικών», του «Πηδαλίου», του «Ευεργετινού», καθώς και πλήθος ερμηνευτικών, λειτουργικών και ασκητικών συγγραμμάτων. Με τα έργα του συνέβαλε στη διατήρηση της πατερικής παράδοσης και στην πνευματική αναγέννηση του υπόδουλου Ελληνισμού, προσφέροντας πολύτιμο θεολογικό και ποιμαντικό έργο.
Ο Όσιος Νικόδημος εκοιμήθη στις 14 Ιουλίου 1809 στο Άγιο Όρος. Η Εκκλησία τον αναγνώρισε ως Άγιο για τη σπουδαία προσφορά του στη θεολογία, την πνευματική ζωή και τη διάδοση της ορθόδοξης διδασκαλίας.
Ο Άγιος Ακύλας ο Απόστολος
Ο Άγιος Ακύλας ήταν Ιουδαίος, καταγόμενος από τον Πόντο, και μαζί με τη σύζυγό του Πρίσκιλλα εγκαταστάθηκε αρχικά στη Ρώμη. Μετά το διάταγμα του αυτοκράτορα Κλαυδίου για την απομάκρυνση των Ιουδαίων από την πόλη, κατέφυγε στην Κόρινθο, όπου γνώρισε τον Απόστολο Παύλο.
Η κοινή τους ιδιότητα ως σκηνοποιών έφερε τους δύο άνδρες κοντά και ο Ακύλας εξελίχθηκε σε έναν από τους πιο αφοσιωμένους συνεργάτες του μεγάλου Αποστόλου. Μαζί με την Πρίσκιλλα τον συνόδευσαν στην Έφεσο, όπου ανέπτυξαν έντονη ιεραποστολική δράση, στηρίζοντας τις πρώτες χριστιανικές κοινότητες και διδάσκοντας με ακρίβεια την πίστη σε νέους πιστούς, μεταξύ των οποίων και ο Απόλλως.
Σύμφωνα με την εκκλησιαστική παράδοση, ο Απόστολος Παύλος ανέθεσε στον Ακύλα επισκοπικά καθήκοντα, ενώ ο ίδιος συνέχισε να κηρύττει το Ευαγγέλιο σε διάφορες περιοχές της Μικράς Ασίας και της Αχαΐας. Η ιεραποστολική του δράση προκάλεσε την αντίδραση των ειδωλολατρών και τελικά μαρτύρησε για την πίστη του στον Χριστό, παραμένοντας έως το τέλος πιστός στο αποστολικό του έργο.
Η μνήμη του Αγίου Ακύλα αποτελεί υπενθύμιση της καθοριστικής συμβολής των πρώτων μαθητών του Χριστού στη θεμελίωση και εξάπλωση της Εκκλησίας, ενώ ο βίος του αναδεικνύει τη σημασία της αφοσίωσης, της φιλοξενίας και της ανιδιοτελούς διακονίας προς το Ευαγγέλιο.
