Τη μνήμη δύο σημαντικών μορφών της πίστης τιμά σήμερα, 3 Αυγούστου, η Ορθόδοξη Εκκλησία. Πρόκειται για τον Άγιο Ολύμπιο το Μάρτυρα, έπαρχο που θυσίασε αξιώματα και ζωή για την ομολογία του Χριστού, και την Αγία Σαλώμη τη Μυροφόρο, μιας από τις γυναίκες που στάθηκαν δίπλα στον Ιησού μέχρι το τέλος και συγκαταλέχθηκαν στους πρώτους μάρτυρες της Αναστάσεως.
Άγιος Ολύμπιος ο Μάρτυρας, ο έπαρχος
Ο Άγιος Ολύμπιος έζησε στα χρόνια της Βυζαντινής Αυτοκρατορίας και κατείχε το υψηλό αξίωμα του επάρχου. Παρά την κοινωνική του θέση και την εξουσία που διέθετε, δεν δίστασε να ομολογήσει δημόσια τη χριστιανική του πίστη σε μια περίοδο έντονων διωγμών.
Σύμφωνα με την εκκλησιαστική παράδοση, ο Άγιος συνελήφθη επειδή αρνήθηκε να απαρνηθεί τον Χριστό και να συμμορφωθεί με τις απαιτήσεις των διωκτών. Υπέμεινε βασανιστήρια με αξιοθαύμαστη καρτερία και τελικά μαρτύρησε, παραμένοντας μέχρι το τέλος πιστός στις αρχές του Ευαγγελίου. Η Εκκλησία τον τιμά ως πρότυπο θάρρους και αυταπάρνησης, καθώς προτίμησε τη θυσία από την εγκατάλειψη της πίστης του.
Αγία Σαλώμη η Μυροφόρος
Ξεχωριστή θέση στο εορτολόγιο της ημέρας κατέχει και η Αγία Σαλώμη η Μυροφόρος, μία από τις γυναίκες που ακολούθησαν τον Ιησού Χριστό κατά τη δημόσια δράση Του και Τον διακόνησαν με αφοσίωση.
Η Σαλώμη συγκαταλέγεται στις Μυροφόρες γυναίκες, οι οποίες, τα ξημερώματα της Κυριακής μετά τη Σταύρωση, μετέβησαν στον Πανάγιο Τάφο κρατώντας αρώματα για να αλείψουν το σώμα του Κυρίου. Εκεί έγιναν από τους πρώτους ανθρώπους που πληροφορήθηκαν το χαρμόσυνο μήνυμα της Αναστάσεως, όταν αντίκρισαν τον άδειο τάφο και άκουσαν την αγγελική αναγγελία ότι «Ηγέρθη». Για τον λόγο αυτό η Εκκλησία τις τιμά ως τις πρώτες μάρτυρες του κορυφαίου γεγονότος της χριστιανικής πίστης.
Το διαχρονικό μήνυμα της ημέρας
Η κοινή τιμή προς τον Άγιο Ολύμπιο και την Αγία Σαλώμη αναδεικνύει δύο διαφορετικές αλλά εξίσου σημαντικές εκφάνσεις της χριστιανικής μαρτυρίας. Από τη μία, ο Άγιος Ολύμπιος υπενθυμίζει τη δύναμη της ομολογίας και της αυτοθυσίας απέναντι στις διώξεις. Από την άλλη, η Αγία Σαλώμη συμβολίζει την αφοσίωση, τη διακονία και την αμετακίνητη πίστη που ανταμείβεται με τη χαρά της Αναστάσεως.
