• «Υπάρχουν στιγμές που η ένταση των φαινομένων ξεπερνά κάθε ανθρώπινο σχεδιασμό» ισχυρίστηκε χθες ο Κυριάκος Μητσοτάκης, ύστερα από τις νέες διαστάσεις που πήρε η πύρινη καταστροφή. Είναι μια φράση που θα μπορούσε να ακουστεί λογική, αν δεν προερχόταν από τον ίδιο άνθρωπο που, ως αρχηγός της αντιπολίτευσης, τόνιζε (σωστά) ότι οι φυσικές καταστροφές δεν μπορούν να αποτελούν άλλοθι για τις κρατικές αποτυχίες. Τότε, ζητούσε ευθύνες. Σήμερα επικαλείται τις συνθήκες. Τότε, οι ισχυροί άνεμοι δεν αρκούσαν ως εξήγηση. Σήμερα φαίνεται να επαρκούν….
- Του Ανδρέα Καψαμπέλη
• Βέβαια, οι άνεμοι δεν ψηφίζουν. Δεν σχεδιάζουν την Πολιτική Προστασία. Δεν αποφασίζουν αν θα υπάρχουν επαρκή εναέρια μέσα, αν θα καλυφθούν τα οργανικά κενά της Πυροσβεστικής, αν θα υλοποιηθούν εγκαίρως τα εξαγγελθέντα προγράμματα ή αν οι πόροι θα αξιοποιηθούν αποτελεσματικά. Αυτά είναι πολιτικές αποφάσεις. Και γι’ αυτές λογοδοτούν οι κυβερνήσεις…
• Ακόμα κι αν η κλιματική κρίση είναι μια πραγματικότητα όπως την εννοεί ο κ. Μητσοτάκης, ακριβώς γι’ αυτό μια κυβέρνηση που βρίσκεται ήδη επτά χρόνια στην εξουσία δεν μπορεί να την επικαλείται σαν να την ανακάλυψε χθες. Αν οι ακραίες συνθήκες είναι πλέον ο κανόνας, τότε η προετοιμασία απέναντί τους όφειλε επίσης να είναι ο κανόνας. Αυτό ακριβώς ήταν το νόημα του περίφημου «επιτελικού κράτους» που υποσχέθηκε το 2019: ένα κράτος καλύτερα οργανωμένο, αποτελεσματικότερο, ικανό να προλαμβάνει αντί να τρέχει πίσω από τα γεγονότα.
• Αν, επτά χρόνια μετά, η επίσημη εξήγηση εξακολουθεί να είναι ότι τα φαινόμενα «ξεπερνούν κάθε ανθρώπινο σχεδιασμό», τότε εύλογα γεννάται το ερώτημα: Τι ακριβώς άλλαξε όλα αυτά τα χρόνια;
• Το πρόβλημα δεν είναι ότι ο πρωθυπουργός μίλησε για κλιματική κρίση. Το πρόβλημα είναι ότι κάθε μεγάλη κρίση συνοδεύεται από την ίδια σχεδόν επιχειρηματολογία: φταίει η ένταση των φαινομένων, η διεθνής συγκυρία, οι πρωτόγνωρες συνθήκες. Πάντα κάτι μεγαλύτερο από την κυβέρνηση. Σχεδόν ποτέ η ίδια η κυβέρνηση. Σαν η πολιτική ευθύνη να ισχύει μόνο όταν βρίσκεται κανείς στην αντιπολίτευση και να εξαφανίζεται μόλις περάσει το κατώφλι του Μεγάρου Μαξίμου.
• Εδώ βρίσκεται και η μεγαλύτερη αντίφαση. Οταν ήταν αντιπολίτευση, ο Κυριάκος Μητσοτάκης ζητούσε λογοδοσία από την εξουσία. Ως πρωθυπουργός, ζητεί κατανόηση για την εξουσία…
• Οι άνεμοι μπορεί να αλλάζουν κατεύθυνση. Οι αρχές, όμως, δεν θα έπρεπε να αλλοιώνονται ανάλογα με το αν βρίσκεσαι στα έδρανα της αντιπολίτευσης ή στην καρέκλα της εξουσίας, όπως δυστυχώς συμβαίνει σε αυτή τη χώρα. Γιατί στο τέλος της ημέρας, η ευθύνη δεν παρασύρεται από τον αέρα. Ανήκει πάντοτε σε εκείνον που κυβερνά. Και όσο κι αν αλλάζουν οι κυβερνήσεις, ο «στρατηγός Ανεμος» δεν μπορεί να επιστρατεύεται κάθε φορά ως άλλοθι της πολιτικής και κρατικής ανεπάρκειας…
Από τη στήλη «Ο κοριός» της «δημοκρατίας»
