• Υπάρχουν πολιτικές αποτυχίες που μπορούν να αποδοθούν σε μια λανθασμένη εκτίμηση. Υπάρχουν και καταστροφές που κανείς δεν μπορεί να αποτρέψει πλήρως. Οταν, όμως, επί επτά συνεχόμενα χρόνια επαναλαμβάνεται το ίδιο έργο, με τις ίδιες διαβεβαιώσεις πριν από την κρίση και τις ίδιες δικαιολογίες μετά, τότε δεν μιλάμε πλέον για ατυχία. Μιλάμε για μια συνειδητή αντίληψη διακυβέρνησης…
- Του Ανδρέα Καψαμπέλη
• Ο Κυριάκος Μητσοτάκης εξελέγη με συντριπτικά ποσοστά το 2019 υποσχόμενος ένα επιτελικό κράτος που θα λειτουργεί προληπτικά, οργανωμένα και αποτελεσματικά. Ενα κράτος που θα μαθαίνει από τα λάθη του και δεν θα αιφνιδιάζεται από κάθε κρίση. Επτά χρόνια αργότερα, το μοναδικό στοιχείο που αποδεικνύεται πραγματικά… επιτελικό είναι η επικοινωνιακή διαχείριση της αποτυχίας.
• Κάθε άνοιξη ακούμε ότι «είμαστε πιο έτοιμοι από ποτέ». Παρουσιάζονται νέα προγράμματα, εξαγγέλλονται πρωτοβουλίες, γίνονται επιδείξεις εξοπλισμού και φιέστες για αεροσκάφη, drones και ψηφιακά συστήματα. Κάθε καλοκαίρι, όμως, οι ίδιες εικόνες επιστρέφουν: καμένα δάση, κατεστραμμένες περιουσίες, εξαντλημένοι πυροσβέστες και πολίτες που αναρωτιούνται τι απέγιναν όλες εκείνες οι υποσχέσεις.
• Και όταν τελειώσει ή κοπάσει η καταστροφή, ξεκινά η δεύτερη πράξη. Οι συγκρίσεις με άλλες χώρες. Η επίκληση της κλιματικής κρίσης. Οι διαβεβαιώσεις ότι τα φαινόμενα ήταν πρωτοφανή. Οι ίδιες σχεδόν δηλώσεις που ακούμε κάθε χρόνο, σαν να αντιγράφονται από το ίδιο επικοινωνιακό εγχειρίδιο. Ποτέ, όμως, δεν ακούγεται η φράση που θα περίμενε κανείς από μια κυβέρνηση που βρίσκεται επτά χρόνια στην εξουσία: «Αποτύχαμε και αναλαμβάνουμε την ευθύνη».
• Ακόμα πιο προκλητικό είναι ότι, παρά τις αλλεπάλληλες καταστροφές, κανείς δεν φαίνεται να λογοδοτεί. Κανείς δεν παραιτείται. Κανείς δεν αποπέμπεται. Αντίθετα, η κυβέρνηση μοιάζει να θεωρεί πως η πραγματική μάχη δεν δίνεται απέναντι στις φλόγες αλλά απέναντι στην κριτική. Ετσι ενεργοποιούνται κάθε φορά τα ίδια επιχειρήματα, οι ίδιες δικαιολογίες, οι ίδιοι πρόθυμοι υποστηρικτές στα τηλεοπτικά παράθυρα. Το ίδιο συμβαίνει και αυτές τις ημέρες.
• Η Ελλάδα, όμως, δεν μπορεί να συνεχίσει να μετρά κάθε καλοκαίρι τις ίδιες πληγές και κάθε χειμώνα τις ίδιες υποσχέσεις. Γιατί το πραγματικό πρόβλημα δεν είναι μόνο οι πυρκαγιές. Είναι ότι η κυβέρνηση δείχνει να έχει συμβιβαστεί με την ιδέα πως η καταστροφή είναι αναπόφευκτη και ότι η δική της αποστολή αρχίζει μόνο αφού καεί η χώρα.
• Οι φωτιές μπορεί να είναι φυσικό φαινόμενο. Η επανάληψη των ίδιων πολιτικών λαθών δεν είναι. Και όταν μια κυβέρνηση δεν μαθαίνει ποτέ από τις αποτυχίες της ή ακόμα χειρότερα δεν έχει συναίσθηση αυτών των αποτυχιών, οι στάχτες δεν σκεπάζουν μόνο τα δάση. Σκεπάζουν και τις υποσχέσεις με τις οποίες ζήτησε την εμπιστοσύνη των πολιτών.
Από τη στήλη «Ο κοριός» της «δημοκρατίας»
