Τους νέους, αυστηρότερους κανόνες με τους οποίους θα αναπτύσσονται τα ενεργειακά έργα στη χώρα καθορίζει το νέο Ειδικό Χωροταξικό Πλαίσιο για τις Ανανεώσιμες Πηγές Ενέργειας (ΕΧΠ-ΑΠΕ), το οποίο τέθηκε από σήμερα σε ισχύ με απόφαση της ηγεσίας του υπουργείου Περιβάλλοντος και Ενέργειας. Η νέα ρύθμιση αντικαθιστά το πλαίσιο του 2008 και έρχεται να βάλει τάξη στην άναρχη χωροθέτηση, θεσπίζοντας ξεκάθαρες προϋποθέσεις για την εγκατάσταση σταθμών ΑΠΕ και μονάδων αποθήκευσης, με γνώμονα την προστασία του τοπίου και της πολιτιστικής κληρονομιάς.
Τα νέα όρια στα φωτοβολταϊκά
Για τα φωτοβολταϊκά πάρκα δημιουργείται ένα αυστηρό καθεστώς αποκλεισμού σε ολόκληρη την επικράτεια. Συγκεκριμένα, απαγορεύεται ρητά η εγκατάστασή τους σε όλες τις προστατευόμενες περιοχές του δικτύου NATURA 2000, σε δάση, δασικές εκτάσεις, υγροτόπους, εθνικούς δρυμούς, καθώς και σε ακτές κολύμβησης. Μετά τη δημόσια διαβούλευση, εντάχθηκαν στις ζώνες αποκλεισμού οι αρχαιολογικοί χώροι, τα ιστορικά μνημεία και οι πηγές υδροληψίας.
Προκειμένου να προστατευθεί η αγροτική γη και η ισορροπία των τοπικών χρήσεων, μπαίνει οριζόντιο «ταβάνι» κάλυψης εδάφους. Το μέγιστο ποσοστό από νέους σταθμούς δεν μπορεί να ξεπερνά το 1,5% της συνολικής έκτασης ανά Περιφερειακή Ενότητα. Παράλληλα, ειδικά για τα πλωτά φωτοβολταϊκά, μένουν εκτός σχεδιασμού τα καταδυτικά πάρκα, οι περιοχές αγκυροβολίας και τα νεότερα ναυάγια.
Απαγορεύσεις και εξαιρέσεις για τα αιολικά πάρκα
Αντίστοιχοι περιορισμοί εισάγονται για τους αιολικούς σταθμούς, προκειμένου η ανάπτυξή τους να προχωρήσει συντεταγμένα. Το νέο πλαίσιο βάζει οριστικό τέλος στην εγκατάσταση ανεμογεννητριών στην Αττική και τη μητροπολιτική περιοχή της Θεσσαλονίκης, αλλά και σε βουνά με υψόμετρο άνω των 1.200 μέτρων. Εκτός αιολικών τίθενται επίσης οι τουριστικές ζώνες (κατηγορίες Α και Β του ΕΧΠ Τουρισμού) και οι απάτητες παραλίες.
Στις Ζώνες Ειδικής Προστασίας της ορνιθοπανίδας (NATURA 2000), η εγκατάσταση θα επιτρέπεται πλέον μόνο κατ’ εξαίρεση και με αυστηρές προϋποθέσεις, εφόσον το αιολικό δυναμικό υπερβαίνει τα 7,5 m/s. Ιδιαίτερη μέριμνα λαμβάνεται για τον νησιωτικό χώρο, όπου η περιβαλλοντική αδειοδότηση απαιτεί πλέον ειδική μελέτη τοπίου. Το μέγιστο επιτρεπόμενο ποσοστό κάλυψης εδάφους στα νησιά κλειδώνει στο 4% ανά Δημοτική Ενότητα, ενώ για νησιά έκτασης κάτω των 300 τετραγωνικών χιλιομέτρων οι απαγορεύσεις γίνονται ακόμα πιο αυστηρές.
