Aπό τα ελληνικά στούντιο ηχογράφησης μέχρι την κορυφή των βρετανικών ηλεκτρονικών charts, ο Τάσος Πέτσας -γνωστός διεθνώς ως Tasos P.- αποδεικνύει πως η δημιουργικότητα δεν γνωρίζει σύνορα.
- Του Ηλία Μαραβέγια
Το νέο του άλμπουμ «Aether», ένα κινηματογραφικό ταξίδι ηλεκτρονικών ήχων, κατάφερε να ξεχωρίσει στη μουσική αγορά του Ηνωμένου Βασιλείου, φέρνοντας έναν Ελληνα ανεξάρτητο δημιουργό δίπλα σε κορυφαία ονόματα της παγκόσμιας σκηνής.
Πίσω όμως από τα charts, τις διακρίσεις, τη συμμετοχή του στην κριτική επιτροπή των Grammy Awards και τις διεθνείς συνεργασίες, υπάρχει μια προσωπική διαδρομή γεμάτη πάθος, απώλειες, επιμονή και τη βαθιά ανάγκη για έκφραση. Ο Τάσος Πέτσας μιλά στο «ENJOY» για τη μουσική που έγινε καταφύγιο ζωής και για το ταξίδι που συνεχίζεται.
Πότε και πώς καταλάβατε ότι η μουσική ήταν ο δρόμος που θέλατε να ακολουθήσετε;
Η μουσική μπήκε στη ζωή μου από 13 ετών, όταν ο πατέρας μου μού αγόρασε το πρώτο μου συνθεσάιζερ. Τότε άρχισα να γράφω τις πρώτες μου μελωδίες και κατάλαβα ότι η μουσική θα με συνόδευε για πάντα. Παρότι ακολούθησα τη Νομική, που ήταν το επάγγελμα που ονειρευόμουν από μικρός, δεν εγκατέλειψα ποτέ τη μουσική. Η δικηγορία απαιτεί πειθαρχία και υπευθυνότητα, ενώ η μουσική είναι
ο τρόπος με τον οποίο εκφράζομαι δημιουργικά.
Υπήρξε ποτέ στιγμή που σκεφτήκατε να τα παρατήσετε; Κι αν ναι, τι έκανε να συνεχίσετε;
Ναι. Τα τελευταία είκοσι χρόνια αντιμετωπίζω σημαντικό πρόβλημα ακοής και μόνιμες εμβοές. Παρ’ όλα αυτά, δεν έχω πάψει να συνθέτω. Η πιο δύσκολη στιγμή ήταν η απώλεια του πατέρα μου το 2017. Τότε σταμάτησα για ένα διάστημα να γράφω μουσική. Εναν χρόνο αργότερα ολοκλήρωσα το EP «The Libra Sessions Part I» και το αφιέρωσα στη μνήμη του. Αυτή ήταν η αφορμή για να αρχίσω ξανά να γράφω μουσική. Η σύνθεση «Mother of Mine (Anna)», αφιερωμένη στη μητέρα σας, συγκίνησε και συνδέθηκε ακόμα και με καμπάνια για την πρόληψη του καρκίνου του μαστού.
Πόσο δύσκολο ήταν να μετατρέψετε μια τόσο προσωπική απώλεια σε μουσική;
Το «Mother of Mine (Anna)» ξεκίνησε ως μια παιδική μελωδία που άκουσε πρώτη η μητέρα μου και με ενθάρρυνε να συνεχίσω. Μετά τον θάνατό της από καρκίνο του μαστού το 2013, αποφάσισα να την ολοκληρώσω και να της την αφιερώσω. Δεν περίμενα ποτέ ότι θα άγγιζε τόσο κόσμο. Για μένα, αυτή είναι η μεγαλύτερη ανταμοιβή.
Εχετε δει τραγούδια σας να παίζουν στο BBC, στο MTV, να διακρίνονται σε διεθνείς διαγωνισμούς και να φτάνουν στην κορυφή των charts. Γιατί πιστεύετε ότι δεν έχουν πάρει την ανάλογη προβολή στην Ελλάδα όλα αυτά τα επιτεύγματα;
Πιστεύω ότι είναι θέμα συγκυριών, συνεργασιών και του μουσικού είδους που υπηρετεί κάθε καλλιτέχνης. Ξεκίνησα με instrumental μουσική, που δεν είναι εμπορικό είδος, στη συνέχεια συνεργάστηκα με καλλιτέχνες από το εξωτερικό και κυκλοφορώ τη μουσική μου από την ανεξάρτητη ελληνική δισκογραφική FM Records. Ωστόσο, συνθέσεις όπως τα «Ιtι D’Amour» και «Save You» βρήκαν ανταπόκριση και στην Ελλάδα μέσα απ’ το ραδιόφωνο και την τηλεόραση. Ετσι εξελίχθηκε η πορεία μου και είμαι ευχαριστημένος γι’ αυτό.
Η συμμετοχή σας ως μέλος της επιτροπής ψηφοφορίας των Grammy Awards είναι μια σημαντική διάκριση. Τι σημαίνει προσωπικά για εσάς αυτή η αναγνώριση;
Είναι η σημαντικότερη αναγνώριση που έχω λάβει μέχρι σήμερα. Οταν ξεκίνησα να γράφω μουσική, δεν μπορούσα να φανταστώ ότι κάποτε θα συμμετείχα ως Voting Member της Recording Academy. Παράλληλα, μου δίνει την ευκαιρία να ακούω μουσική από όλο τον κόσμο και να εξελίσσομαι διαρκώς ως δημιουργός. Αυτό αποκτά ακόμα μεγαλύτερη σημασία, αν αναλογιστεί κανείς ότι τις δύο τελευταίες χρονιές συμμετείχα ως μουσικός σε άλμπουμ που ήταν υποψήφια για Grammy.
Εχετε συνεργαστεί με καλλιτέχνες από πολλές χώρες και διαφορετικές κουλτούρες. Ποια συνεργασία σας εξέπληξε περισσότερο;
Θα έλεγα τη συνεργασία μου με τη Μάνια Βλαχογιάννη. Ηταν μια ιδιαίτερα δημιουργική πρόκληση να συνδυάσουμε την όπερα με την ηλεκτρονική μουσική και να αναζητήσουμε μια κοινή μουσική γλώσσα μέσα από τραγούδια όπως τα «Angel of Mine» και «Dream».
Πίσω από τις επιτυχίες, τα βραβεία και τις διεθνείς διακρίσεις, ποιος είναι ο Τάσος Πέτσας, όταν κλείνει η πόρτα του στούντιο; Τι τον χαλαρώνει, τι τον συγκινεί και τι του δίνει δύναμη να συνεχίζει;
Μου αρέσει να ανακαλύπτω νέους καλλιτέχνες, να συλλέγω υπογεγραμμένους δίσκους από μουσικούς που αγαπώ και να βλέπω σειρές, δίνοντας πάντα ιδιαίτερη σημασία στη μουσική τους. Από εκεί αντλώ συχνά έμπνευση για τη μουσική μου.
Το νέο σας άλμπουμ «Aether» μοιάζει με ένα μουσικό ταξίδι γύρω από την ενέργεια και τη μεταμόρφωση. Αν έπρεπε να περιγράψετε τη δική σας ζωή μέχρι σήμερα ως ένα soundtrack, ποιο θα ήταν το βασικό του μήνυμα;
Αν η ζωή μου ήταν ένα soundtrack, θα είχε ως κεντρικό μήνυμα την εξέλιξη. Από τις πρώτες μου μελωδίες μέχρι το «Aether», το τέταρτο άλμπουμ μου, έπειτα από 11 χρόνια δισκογραφίας, 30 digital singles και 5 EPs κάθε έργο αποτελεί έναν σταθμό της μουσικής μου πορείας. Η πορεία του «Aether» ψηλά στα βρετανικά charts συγκαταλέγεται στις σημαντικότερες στιγμές αυτής της διαδρομής και μου δίνει ακόμα μεγαλύτερο κίνητρο να συνεχίσω να εξελίσσομαι.
Η Τεχνητή Νοημοσύνη έχει ήδη μπει δυναμικά στον χώρο της μουσικής και της δημιουργίας. Σας ενθουσιάζει ως εργαλείο ή σας ανησυχεί ότι μπορεί να αλλοιώσει την ανθρώπινη έμπνευση και την αξία του δημιουργού;
Τη θεωρώ χρήσιμο εργαλείο, αρκεί να χρησιμοποιείται σωστά. Μπορεί να βοηθήσει στην οργάνωση ιδεών, όμως δεν μπορεί να αντικαταστήσει το συναίσθημα και την προσωπική εμπειρία που κρύβονται πίσω από μια μουσική σύνθεση.
Ως καλλιτέχνης που έχει επιλέξει την ανεξάρτητη μουσική σκηνή, θεωρείτε ότι σήμερα στην Ελλάδα οι νέοι δημιουργοί έχουν πραγματικές ευκαιρίες να εξελιχθούν;
Πιστεύω πως ναι. Οι ψηφιακές πλατφόρμες και τα social media επιτρέπουν πλέον σε έναν νέο καλλιτέχνη να παρουσιάσει τη δουλειά του στον κόσμο χωρίς να εξαρτάται αποκλειστικά από μια μεγάλη δισκογραφική εταιρεία. Βέβαια, ο ανταγωνισμός είναι μεγαλύτερος από ποτέ και απαιτούνται επιμονή και συνεχής μελέτη. Αν πιστεύεις πραγματικά σε αυτό που κάνεις, οι ευκαιρίες θα έρθουν, ίσως όμως όχι πάντα με τον τρόπο ή στον χρόνο που περιμένεις.
