Του Κώστα Πρώιμου
H Λερναία Ύδρα την οποία ενσαρκώνει περίτεχνα ο νεομητσοτακισμός, δεν σκορπά τον φόβο και τον τρόμο στην νεοελληνική κοινωνία από μόνη της. Συνεπικουρείται από το σκοτεινό και πολυδαίδαλο σύστημα μιας άνευ προηγουμένου καταγεγραμμένης πανεθνικής χειραγώγησης. Το μείζονος σημασίας ερώτημα που ευλόγως προκύπτει είναι το εξής: μήπως είναι αργά για τη χώρα; Για όλους εμάς και τα παιδιά μας; Καθώς η φοβερή ζημιά που έχει προξενήσει στην Ελλάδα ο ανεκδιήγητος Κυριάκος με τους συν αυτώ, σε πολιτικό, οικονομικό και ηθικό επίπεδο αποκαλύπτεται με δέος μέρα με τη μέρα; Αν και δεν είναι ακόμη εφικτό για τους προφανείς λόγους να αποτιμηθεί «στο όλον της» η εν λόγω καταστροφή εν τούτοις προβλέπεται τεράστια ως προς τις διαστάσεις της σύμφωνα με τις εν εξελίξει δημοσιογραφικές έρευνες αλλά και τις «φωνές» των σταδιακά αυξανόμενων αντικαθεστωτικών πολιτικών παρατηρητών.
Το κακό εκκίνησε και με συνοπτικές διαδικασίες κέρδισε πολύτιμο έδαφος χάρις στα υπαρξιακά κενά και την πολιτική χαλαρότητα, τα οποία επέδρασαν ως δομικά στοιχεία της πενταετούς διακυβέρνησης ΣΥΡΙΖΑ. Με τον Σαμαρά ευρισκόμενο τρόπον τινά στο πολιτικό περιθώριο πλέον, μετά τις εκλογές του 2015, τον Κώστα Καραμανλή ως διακριτικό τοποτηρητή και εγγυητή της εσωκομματικής σταθερότητας μέχρι και το 2019, ωστόσο, εκκίνησαν οι διεργασίες για την πολυπόθητη ανάληψη της εξουσίας με μπροστάρη τον Κυριάκο Μητσοτάκη. Ένα αουτσάιντερ ως πολιτικό μέγεθος, το οποίο όμως έφερε το επώνυμο μιας ισχυρής και αμφιλεγόμενης δυναστείας.
Η όποια πανάκριβη σε οικονομικό κόστος ψιμυθίωση στο απολύτως φτιαχτό ηγετικό προφίλ του Κυριάκου Μητσοτάκη συνέτριψε πολύ πιο εύκολα από τις επικρατούσες εκτιμήσεις στις κάλπες του 2019 το δήθεν ηθικό πλεονέκτημα που προέτασσε ως κύριο αλλά ανερμάτιστο επιχείρημα η τότε κυβερνώσα Αριστερά του Αλέξη Τσίπρα. Η καταιγιστική εμφάνιση του Μητσοτάκη ως ο νέος σωτήρας, η πέρασή του μέσα από τις πλάτες ενός ενιαίου και πανίσχυρου μιντιακού πλέγματος, απευθυνόμενο στο κοινό τους, δηλαδή στους πολιτικά αναλφάβητους και ανενημέρωτους, ήταν απολύτως επιτυχημένη. Πείσθηκαν σχεδόν όλοι, ότι επιτέλους θα αναλάβει την πρωθυπουργία της βαθιά χειμαζόμενης χώρας ένας νέος σχετικά και πρωτίστως υψηλά καταρτισμένος τεχνοκράτης, ο οποίος θεωρείτο βέβαιο ότι θα συνδύαζε την αριστεία στη γνώση με την πολιτική δεινότητα. Πράγματι, όλη αυτή η προεκλογική υπερπαραγωγή, υπό τις επώνυμες κραυγές αρθρογράφων και δημοφιλών τηλεπαρουσιαστών απέδωσε τα μέγιστα, με απτή απόδειξη το εκλογικό αποτέλεσμα: σχεδόν 40% για τη Νέα Δημοκρατία του Κυριάκου Μητσοτάκη το 2019! Οι ξέφρενοι πανηγυρισμοί και το γλυκό μεθύσι από την τάχα μου Ανάσταση της όποιας ελπίδας για ένα καλύτερο αύριο, απλούστατα επικάλυψαν στην εγχώρια μεταπολιτευτική ιστορία ένα μοιραίο λάθος στο οποίο υπέπεσε μεγάλη κατηγορία Ελλήνων ψηφοφόρων. Οι οποίοι, μάλλον ως κοψοχέρηδες πλέον αισθάνονται μέσα τους, καθώς αν και δικαίως απογοητευμένοι τότε από τη στείρα πολιτική του ΣΥΡΙΖΑ, τελματωμένοι από τη βάσανο των μνημονίων και τις άγριες περικοπές μισθών και συντάξεων νομιμοποίησαν με τον πιο «καθαρό» και δημοκρατικό τρόπο τη χειρότερη κυβέρνηση ίσως των τελευταίων 100 ετών.
Ας μη θεωρηθεί ως υπερβολή η ανωτέρω εκτίμηση, μέχρι να γίνει το τελικό ταμείο της χώρας, δεδομένου ότι το πλιάτσικο έχει ήδη προσλάβει πανεθνικές διαστάσεις, διότι στην περίπτωση του επταετούς νεομητσοτακισμού δεν μιλάμε για business as usual παρά για pliatsiko as unusual, συνεπώς ο δρόμος προς τις επικείμενες κάλπες φαντάζει σαν εφιάλτης τόσο για τους κυβερνώντες μας όσο και για τον ανυποψίαστο, μέχρι πρότινος λαό, με όσα νομοτελειακά θα ακολουθήσουν και σταδιακά θα αποκαλύπτονται.
Ήταν τόσο άριστα οργανωμένη η καθολική επικράτηση του πολυδαίδαλου συστήματος του Κυριάκου Μητσοτάκη, το οποίο με συνοπτικές διαδικασίες απέκτησε κύρια χαρακτηριστικά καθεστώτος σε σημείο που: πολλοί παλιοί ΠΑΣΟΚΟΙ που «έχτισαν» καριέρες κατά τη δεκαετία του ’80 και του ’90 μέσω του πάλαι ποτέ κραταιού κόμματος, από κεκράχτες του σοσιαλισμού ασπάστηκαν αίφνης και ανενδοίαστα τον διαχρονικά εγχώριο πολέμιό τους, εν προκειμένω τον νεομητσοτακισμό. Αρκετοί από αυτούς επιδεικνύουν ανερυθρίαστα πολιτική και κοινωνική συμπεριφορά ομοιάζοντες (επιτρέψτε μας λόγω συγγραφικού οίστρου τον ακόλουθο παραλληλισμό) με τις ντόπιες αγαπητικές των εκάστοτε κατακτητών, οι οποίες με τις πολύτιμες υπηρεσίες τους απολάμβαναν μέγιστα οφέλη την ίδια στιγμή που οι ομοεθνείς και οι συμπατριώτες τους έχυναν ακόμη και το αίμα τους στα πεδία των μαχών ή στο αντάρτικο πόλεων.
Δεν υπήρξαν λίγα τα παραδείγματα κατά την επάρατο επταετία του Κυριάκου όπου συνταξιούχοι σε μερικές κραυγαλέες περιπτώσεις απήλαυσαν και απολαμβάνουν παχυλούς μισθούς και εξουσία, φερειπείν ως διοικητές περιφερειακών νοσοκομείων, ως προϊστάμενοι σε νευραλγικά πόστα του δημοσίου τομέα, αλλά και ως φανατικοί πολιτευτές και κήνσορες, προσδεμένοι πλέον στο «μαύρο» άρμα της οικογένειας Μητσοτάκη.
Με τους ανωτέρω, είναι δεδομένο ότι τουλάχιστον σε δημοσιογραφικό επίπεδο θα κρατάμε με δυσκολία τα γέλια μας, διότι όταν (όπως δρομολογείται) καταρρεύσει ολοκληρωτικά και με τον προσήκοντα πάταγο η υφιστάμενη κυβερνητική μαφία, όχι μόνο δεν θα ψάχνουν μέρος για να κρυφτούν, αλλά θα υψώσουν προκλητικά τα λάβαρα της «επανάστασης», διακατέχοντες από εμβληματικό και απύθμενο θράσος.
Σύμφωνα με τα όσα ακούγονται και δειλά-δειλά παρουσιάζονται ως δημοσιεύματα, κάποιοι εξ αυτών έχουν ήδη προχωρήσει σε επαφές με τα πιο αμφιβόλου πολιτικής ηθικής στοιχεία της προσώρας κατακερματισμένης κεντροαριστεράς. Άλλοι, διατηρούν δίαυλο επικοινωνίας και με το περιβάλλον Σαμαρά, άκρως τρομοκρατημένοι, κυρίως για την τύχη που τους επιφυλάσσει η επόμενη μέρα, μετά από μια βίαια και άνευ όρων απομάκρυνση του Μητσοτάκη.
Προφανώς οι γνωστοί ευνοημένοι και δημοσιολογούντες παρτάκηδες και οι λοιποί καιροσκόποι για την… πάρτη τους και τον εαυτούλη τους ορθά πράττουν. Περισσότερο κοινωνικό και πολιτικό ενδιαφέρον ακόμη και από κλινικής απόψεως, εικάζουμε πως παρουσιάζουν οι χθεσινοί χειροκροτητές του αδυσώπητου καθεστώτος οι οποίοι θα κληθούν ώστε να συνθέσουν (μετρημένα τα κουκιά γαρ σε τούτη τη χώρα) το νέο συνονθύλευμα που θα αποκαλείται Κεντροαριστερά με τεχνητά νεοφιλελεύθερα μέλη στον κορμό της, η οποία έμαθε καλά τα μαθήματά της στην άλλη άκρη του Ατλαντικού όλο αυτό το μαύρο χρονικό διάστημα και για τους ευνόητους λόγους θα «αγκαλιάσει» όλα της τα μαύρα πρόβατα εκ νέου…
