Του Κώστα Πρώιμου
Όσο και αν αποπειράθηκαν ορισμένοι γενναίοι όπως ο Καποδίστριας να μας εξευρωπαΐσουν «βιαίως», τελικά δεν τα κατάφεραν. Στην περίπτωση του πρώτου κυβερνήτη του νεότερου ελληνικού κράτους, οι επιπτώσεις ήταν ολέθριες για τον ίδιο.
Η χώρα μας, σύμφωνα με την υπάρχουσα γεωγραφία θα αποτελεί πάντα ένα σπάνιο γεωπολιτικό μήλο της έριδος. Οι κοινωνίες της ανέκαθεν υπήρξαν ερμητικά κλειστές για ευνόητους λόγους καθοδηγούμενες από αλλότρια πολυπολικά συμφέροντα, ενώ αποτελούνταν από αυστηρά ιεραρχικές δομές.
Η επάρατος «νόσος» της οικογενειοκρατίας κυριαρχούσε στις διαπροσωπικές, στις πολιτικές και στις οικονομικές σχέσεις των ανθρώπων. Η μεγάλη αδερφή, ο ενδεχομένως ανίκανος πρωτότοκος υιός, αλλά και πιο ιδιαίτερα χαρακτηριστικά, όπως η περίκλειστη διαδικασία της διαδοχής στην εξουσία.
Δυστυχώς, η αιμομικτικού τύπου εξασφάλιση των τίτλων επιρροής στο «κοινωνικό και οικονομικό γίγνεσθαι» από τους πυρήνες που ανατροφοδοτούσαν τον θεσμό της αιώνιας μοναρχίας, κατάφεραν εις πείσμα της εσαεί επιβίωσης και της ανθεκτικότητάς που παρουσιάζουν να διαβρώσουν και τα θεωρητικώς άριστα πολιτικά συστήματα όπως τη σύγχρονη μορφή Δημοκρατίας.
Έπειτα από την επιβολή βασιλείας στην Ελλάδα, με την εμφάνιση του ανήλικου Όθωνα, (αλήθεια, χύθηκε τόσο ελληνικό αίμα, γιατί;) το πολιτικό παιχνίδι μοιράστηκε επιμελώς στα μέλη και στους διάδοχους γόνους μερικών οικογενειών, για την ακρίβεια μετρημένων στα δάκτυλα του ενός χεριού μέχρι και σήμερα, με το εν λόγω έργο να κρατεί καλά εδώ και 200 χρόνια!
Ας μην πλατειάσουμε αναφερόμενοι στην ελληνική ελίτ η οποία σε αγαστή συνεργασία με την Πύλη διήγαγε ζωή χαρισάμενη…
Εν πάση περιπτώσει, ήρθε η καθολική και αναγκαστική εμπλοκή της χώρας μας στον Β’ Παγκόσμιο πόλεμο, ώστε να επιφέρει μια σημαντική ανακατανομή του πλούτου με τη λήξη του, για ευνόητους λόγους.
Σε μια σχεδόν ολοκληρωτικά κατεστραμμένη επικράτεια από την πενταετή παρουσία των Γερμανών κατακτητών, για πολλούς νέους και δραστήριους ανθρώπους άνοιγαν επιχειρηματικοί ορίζοντες οι οποίοι μέχρι τότε φάνταζαν ως απατηλά όνειρα.
Γιατί όμως, όσοι συγκρότησαν τη νέα επιχειρηματική κάστα -αρχής γενομένης τη δεκαετία του ’50- «κέρδισαν με το σπαθί τους» την αναγόρευσή τους ως μέλη μιας αυθεντικής σε νοοτροπία, μεταπολεμικής επικρατούσας ελίτ;
Απλούστατα, διότι αναφερόμαστε σε πολλές περιπτώσεις Ελλήνων που πραγματικά θυσιάστηκαν για την πατρίδα, πολεμώντας με αυταπάρνηση στα βουνά της Πίνδου αλλά και ευρισκόμενοι σε διάφορα «θέατρα» των σφοδρών και αιματηρών συγκρούσεων.
Όταν έχεις επιβιώσει σε ακραίες συνθήκες μέσα στα χιόνια, τα μάτια σου έχουν δει φίλους και συμπολεμιστές σου να διαμελίζονται, όταν ο ίδιος τραυματίστηκες βαριά, όταν έχεις λιμοκτονήσει για μήνες, η κοσμοθεωρία σου αλλάζει άρδην.
Οι επιζήσαντες από τις φρικαλεότητες του πολέμου, εκτίμησαν ως ευτυχία στα πρώτα μεταπολεμικά χρόνια, το γεγονός ότι ο θεός τους αξίωσε να κυκλοφορήσουν με ένα καροτσάκι φερειπείν στην άγρια πιάτσα του τότε Πειραιά, φτιάχνοντας και πουλώντας χειροποίητα ζυμαρικά.
Μερικοί ανοιχτομάτηδες και μπαρουτοκαπνισμένοι από την τρομερή εμπειρία των σκοτωμών, στάθηκαν και τυχεροί διότι άρπαξαν από τα μαλλιά τις όποιες ευκαιρίες, γιατί υπήρχαν, οπότε μετά από δέκα-δέκα πέντε χρόνια βήμα-βήμα, οπλισμένοι με σύνεση και σοφία βίωσαν την απερίγραπτη χαρά με το να λειτουργήσουν την πρώτη τους βιοτεχνία, ενώ οι πιο καπάτσοι έφτιαξαν και εργοστάσια, εκκινώντας κυριολεκτικά από το μηδέν, ως ταπεινοί πωλητές του δρόμου.
Προλάβαμε πριν από πολλά χρόνια, να γνωρίσουμε και σε προσωπικό επίπεδο εκπροσώπους εκείνης, της πρώτης ατόφιας ράτσας Ελλήνων βιομηχάνων. Αν και αρκετοί δεν κατάφεραν να αποκτήσουν λαμπερά τυπικά προσόντα (τίτλους ανωτάτων σπουδών κλπ.) λόγω των δυσμενών κοινωνικών και οικονομικών συνθηκών που επικρατούσαν επί σειρά ετών στην Ελλάδα τη σκοτεινή (1945-50) περίοδο (εμφύλιος κ.ο.κ), ωστόσο από την αξιοθαύμαστη επαγγελματική τους διαδρομή κατακτώντας την κορυφή σφυρηλατήθηκαν από τις πολυάριθμες προσλαμβάνουσες.
Πολλοί δε, υπήρξαν σταδιακά απίστευτα μορφωμένοι με προσωπική βούληση, σε συνδυασμό με μια αυστηρών προδιαγραφών αστική ευγένεια που τους διακατείχε ως απόρροια των νέων τους συναναστροφών. Η προδιαγεγραμμένη κοινωνική κινητικότητα προς τα πάνω δεν επηρέασε την προσωπικότητά τους, ούτε διάβρωσε τις αξίες και τον κώδικα ηθικής τους. Επειδή κανείς δεν μπορεί να αποφύγει την κοινή ανθρώπινη μοίρα του θανάτου, όλη αυτή η θρυλική γενιά που έστησε εκ νέου τη χώρα κυριολεκτικά πάνω από τα αποκαΐδια της, αναπαύεται στα κατά τόπους κοιμητήρια.
Τα τελευταία τριάντα χρόνια, η χώρα μας νομοτελειακά έπεσε στα ατάλαντα και καθόλου σφυρηλατημένα από την αληθινή ζωή χέρια κακομαθημένων και απαίδευτων γόνων, οι οποίοι επικυριαρχούν σε όλους τους νευραλγικούς τομείς.
Στο «επιχειρείν», στην πολιτική, στα κοινωνικά δρώμενα λανσάροντας τις αγοραστές σε πολλές περιπτώσεις λαμπρές σπουδές τους, ρίχνοντας στάχτη στα μάτια των αφελών και επικροτώντας με την ισχύ τους επικίνδυνα πρότυπα και δηλητηριώδεις αξίες.
Φαντάζεστε εξέχοντα μέλη της υφισταμένης και εμφανώς ψευδεπίγραφης ελίτ να σέρνουν ένα καροτσάκι πουλώντας παγωτά στις γειτονιές με 40 βαθμούς υπό σκιάν; Σάμπως δεν αντιληφθήκαμε όλοι προσφάτως, με αιτία και αφορμή τον χαμό ενός δημοφιλέστατου τραγουδιστή, το χαμηλό και εις πλήρη αναντιστοιχία με τις εμβληματικές αρχές νοητικό επίπεδο μιας μεγάλης μερίδας που τάχα μου απαρτίζει την καλή κοινωνία; Που ξυπνά κάθε μέρα αργά και κοιμάται αργά, ως κατοικοεδρεύουσα στα πέριξ της πλατείας Κολωνακίου και όχι μόνο;
Έχει καμία ψυχοσωματική σχέση το σημερινό λαμπερό συνονθύλευμα με αυτή την παρασιτική και συνάμα κρατικοδίαιτη νοοτροπία, με κείνους τους θρύλους της επιχειρηματικότητας που γενικώς περιγράψαμε προηγουμένως;
Το μόνο που τους ενδιαφέρει, είναι να απομυζούν καθ’ αποκλειστικότητα με τις γνωριμίες και τις κρυφές «αλλαξωκολιές» τους τα κοινοτικά κονδύλια, ενώ τοποθετούν νάρκες στα ήδη καταπονημένα θεμέλια της ελληνικής οικονομίας με το να στήνουν κατά περίσταση χρηματιστηριακές φούσκες και πυραμίδες και τελικά να στέλνουν μέσω μιας ασφαλούς πολιτικής διευθέτησης τον δυσβάσταχτο λογαριασμό σε εκατομμύρια αφελείς φορολογουμένους.
Όταν η εγχώρια ελίτ θεραπεύει την αθεράπευτη ματαιοδοξία της στην Καρνεάδου, εξηγούνται πολλά, κυρίως για την εθνική κατάπτωση και την κατάντια της Ελλάδας.
