Η επιλεκτική «αμνησία» Μητσοτάκη για τους Ποινικούς Κώδικες

Οι πολίτες έχουν κάθε λόγο να ζητούν εξηγήσεις τόσο για τις επιλογές της κυβέρνησης Τσίπρα όσο και για τα αποτελέσματα της σημερινής πολιτικής στην απονομή της δικαιοσύνης

• Ο Κυριάκος Μητσοτάκης θυμήθηκε ξαφνικά τους Ποινικούς Κώδικες του 2019. Και η μνήμη του αποδείχθηκε επιλεκτική. Κατηγόρησε τον Αλέξη Τσίπρα για το περιεχόμενο και τον χρόνο ψήφισής τους, λίγο πριν από τις εθνικές εκλογές, παραλείποντας όμως μια κρίσιμη λεπτομέρεια: η Νέα Δημοκρατία δεν τους είχε καταψηφίσει!

  • Του Ανδρέα Καψαμπέλη

• Στις 6 Ιουνίου 2019, όταν ψηφίστηκαν ο νέος Ποινικός Κώδικας και ο Κώδικας Ποινικής Δικονομίας, η Ν.Δ. είχε αποχωρήσει από τη διαδικασία. Τους δύο Κώδικες υπερψήφισαν ο ΣΥΡΙΖΑ και το Ποτάμι. Αυτή είναι η κοινοβουλευτική πραγματικότητα, την οποία ο πρωθυπουργός παρέλειψε να υπενθυμίσει όταν αποφάσισε να ανασύρει την υπόθεση από το παρελθόν.

• Η λεπτομέρεια αυτή έχει ιδιαίτερη σημασία. Η καταψήφιση αποτελεί σαφή κοινοβουλευτική τοποθέτηση απέναντι σε ένα νομοθέτημα. Η αποχώρηση και η αποχή είναι διαφορετικές πολιτικές επιλογές. Η Ν.Δ. επέλεξε τότε να μη συμμετάσχει στην τελική ψηφοφορία, αντί να καταγράψει αρνητική ψήφο. Επτά χρόνια αργότερα, ο πρόεδρός της επανέρχεται στην υπόθεση, αλλά αφήνει εκτός κάδρου τη στάση του ίδιου του κόμματός του.

• Ο κ. Μητσοτάκης δεν ισχυρίστηκε βεβαίως ότι το κόμμα του είχε καταψηφίσει τους Κώδικες. Το ενδιαφέρον βρίσκεται σε όσα επέλεξε να αποσιωπήσει. Ενώ επανέφερε με ιδιαίτερη ένταση τις ευθύνες της κυβέρνησης Τσίπρα, απέφυγε να αναφερθεί στην τότε στάση της δικής του παράταξης. Και αυτή η παράλειψη δεν είναι αμελητέα, όταν επιχειρείται να στηθεί μια νέα πολιτική αντιπαράθεση και ένα σκηνικό τεχνητής προεκλογικής πόλωσης πάνω σε γεγονότα επτά ετών.

• Ο πρωθυπουργός έχει κάθε δικαίωμα να επικρίνει τις διατάξεις των τότε Κωδίκων, να διαφωνεί με τον χρόνο ψήφισής τους και να υπερασπίζεται τις μεταγενέστερες νομοθετικές παρεμβάσεις της κυβέρνησής του. Η κριτική, όμως, δεν απαλλάσσει κανέναν από την υποχρέωση να παρουσιάζει ολόκληρη την ιστορία. Ιδίως όταν η συζήτηση αφορά τόσο σοβαρά ζητήματα όσο η ποινική δικαιοσύνη και η ασφάλεια των πολιτών.

• Η χρονική συγκυρία έχει επίσης τη σημασία της. Με το πολιτικό κλίμα να βαραίνει και την κοινωνική δυσαρέσκεια να επιμένει, ο πρωθυπουργός στρέφεται ξανά στον Τσίπρα και στις εκκρεμότητες του 2019. Αντί να δώσει έμφαση στον απολογισμό των δικών του επτά ετών διακυβέρνησης, αναζητεί πεδίο αντιπαράθεσης σε μια παλιά νομοθετική σύγκρουση, αν και η διαρκής επιστροφή στο παρελθόν δεν δίνει από μόνη της απαντήσεις για το παρόν.

• Και εδώ βρίσκεται η ουσία: Οι πολίτες έχουν κάθε λόγο να ζητούν εξηγήσεις τόσο για τις επιλογές της κυβέρνησης Τσίπρα όσο και για τα αποτελέσματα της σημερινής πολιτικής στην απονομή της δικαιοσύνης. Η αντιπαράθεση για τους Κώδικες όμως δεν μπορεί να λειτουργεί ως υποκατάστατο αυτής της συζήτησης.

• Τελικά, άλλο να καταψηφίζεις, άλλο να απέχεις. Και άλλο να θυμάσαι μόνο όσα σε βολεύουν. Και τα πρακτικά της Βουλής δεν αλλάζουν. Ούτε τα προβλήματα του σήμερα εξαφανίζονται επειδή ο πρωθυπουργός θυμήθηκε ξανά το 2019…

Από τη στήλη «Ο κοριός» της «δημοκρατίας»