Τι πρέπει να προσέξουν οι Ελληνες επιτελείς και οι πατριώτες
Ο Ερντογάν έκανε το ταξίδι του στην Ουάσινγκτον έχοντας στις αποσκευές του τρεις φακέλους, δηλαδή τρία ζητήματα που θα έθετε στον πρόεδρο των ΗΠΑ Ντόναλντ Τραμπ.
Το ένα ήταν να σταματήσουν οι ΗΠΑ να εξοπλίζουν τους Κούρδους της Συρίας, να σταματήσουν τη στρατιωτική συνεργασία και την επιχείρηση απελευθέρωσης της Ράκκας να την αναλάβουν τμήματα Αράβων και Τουρκομάνων, εκπαιδευμένα και εξοπλισμένα από την Τουρκία, με την υποστήριξη ειδικών δυνάμεων και του τουρκικού στρατού.
Το δεύτερο ήταν η έκδοση του Γκιουλέν στην Τουρκία και, μέχρι να ολοκληρωθούν οι νομικές διαδικασίες, να συλληφθεί και να παραμείνει έγκλειστος σε φυλακή των ΗΠΑ.
Το τρίτο ήταν η απελευθέρωση του Ιρανοαζέρου επιχειρηματία Ρεζά Ζαράμπ και του τραπεζίτη Μεχμέτ Χακάν Ατίλα, που κρατούνται σε φυλακή των ΗΠΑ και δικάζονται για σοβαρά αδικήματα, που αγγίζουν το περιβάλλον, ίσως και τον ίδιο τον Ερντογάν.
Τελικά, σύμφωνα ακόμα και με φιλικά προς τον Ερντογάν ΜΜΕ, ο Τούρκος πρόεδρος επέστρεψε, χωρίς να έχει καταφέρει να εξασφαλίσει τουλάχιστον μία δέσμευση. Φυσικά κανείς δεν μπορεί να είναι σίγουρος για το τι ακριβώς διημείφθη μεταξύ των δύο ανδρών, πάντως είναι γεγονός ότι έχουν δημιουργηθεί κάποιες προσδοκίες στο στενό περιβάλλον του Ερντογάν.
Κατά τα φαινόμενα, μετά την απελευθέρωση της Μοσούλης, που αναμένεται να γίνει τις επόμενες ημέρες, οι ΗΠΑ θα πραγματοποιήσουν την τελική φάση της επιχείρησης απελευθέρωσης της Ράκκας, με τους Κούρδους του YPG και τις Δημοκρατικές Δυνάμεις της Συρίας (SDF). Η κατάσταση αυτή αναβαθμίζει τον ρόλο των Κούρδων όχι μόνο στη Συρία, αλλά στην ευρύτερη περιοχή, και δημιουργεί ευνοϊκές προϋποθέσεις για την ολοκλήρωση του Κουρδικού Διαδρόμου κατά μήκος των συνόρων Συρίας – Τουρκίας, μια εξέλιξη που σύμφωνα με την Αγκυρα είναι σε θέση να απειλήσει την ακεραιότητα της Τουρκίας. Να το επαναλάβουμε, η σημασία και η αξία της Τουρκίας, ως «οικόπεδο, για τις ΗΠΑ και το ΝΑΤΟ, είναι τεράστια και κανείς δεν πρόκειται να διακινδυνεύσει την απώλειά του, και ο πρώτος που το γνωρίζει αυτό είναι ο Ερντογάν.
Αρα, αυτό που θα πρέπει να περιμένουμε το επόμενο διάστημα είναι εκβιαστικές κινήσεις στο μέτωπο των ρωσοτουρκικών σχέσεων, καθώς και στα άλλα δύο μέτωπα, που ούτως ή άλλως αλληλοσυνδέονται και αναφερόμαστε στο μέτωπο της κυπριακής ΑΟΖ και σε αυτό του Αιγαίου, που πρέπει να τα χειριστούν οι επιτελείς σε πολιτικό, διπλωματικό και στρατιωτικό επίπεδο, σε Λευκωσία και Αθήνα, αλλά και οι Ελληνες της διασποράς, που ασκούν επιρροή κυρίως στην Ουάσινγκτον. Εκεί ο αγώνας θα είναι ιδιαίτερα δύσκολος, γιατί το αμερικανικό νομικό σύστημα επιτρέπει την αγορά όχι μόνο υπηρεσιών, αλλά και προσωπικοτήτων και συνειδήσεων.
Η περίπτωση του για λίγα εικοσιτετράωρα συμβούλου Εθνικής Ασφάλειας του προέδρου Τραμπ, στρατηγού Φλιν, είναι χαρακτηριστική. Σύμφωνα με όσα αποκαλύπτονται στον αμερικανικό Τύπο, είχε καταστεί όργανο, κάτι σαν το μακρύ χέρι της Αγκυρας στην Ουάσινγκτον, και εργαζόταν πάνω σε δύο από τα τρία θέματα που είχε στις αποσκευές του ο Ερντογάν. Στην αλλαγή της πολιτικής των ΗΠΑ στους Κούρδους της Συρίας και στην «απαγωγή» του Γκιουλέν, με μια επιχείρηση τύπου Οτζαλάν.
Αρα, ο πακτωλός των εκατομμυρίων που ξοδεύει η Αγκυρα είναι ο μεγαλύτερος κίνδυνος την περίοδο αυτή για τα ελληνικά συμφέροντα. Ας το έχουν υπόψη τους αυτό οι Ελληνες επιτελείς σε Αθήνα και Λευκωσία και οι Ελληνες πατριώτες στην Ουάσινγκτον.
Σάββας Καλεντερίδης
