Οι επιθέσεις, οι βιασμοί, οι κλειτοριδεκτομές, οι απαγωγές θεωρούνται πλέον συνηθισμένα φαινόμενα
Υπό κανονικές συνθήκες θα ήταν αναμενόμενο οι αυτοαποκαλούμενοι «φεμινιστές» να είναι τουλάχιστον ιδιαίτερα επικριτικοί στην εξάπλωση του ισλαμισμού στην Ευρώπη. Δεν υπάρχει στον δυτικό κόσμο κίνημα που υποσκάπτει τη θέση και τα ανθρώπινα δικαιώματα της γυναίκας όσο ο ισλαμισμός, ο οποίος επιδεικνύει πρωτοφανή δυναμική και αυτοπεποίθηση.
Ο ιστορικός Γκάβιν Μόρτιμερ έγραψε στον «Spectator»: «Ειδικά φέτος, οι ισλαμιστές στοχοποιούν τις γυναίκες. Οταν ο Σάλμαν Αμπεντί πυροδότησε τη βόμβα αυτοκτονίας στη συναυλία της Αριάνα Γκράντε, τον Μάιο, δολοφονώντας 17 γυναίκες (και πέντε άνδρες), το έπραξε γνωρίζοντας ότι ο χώρος θα ήταν γεμάτος με έφηβα κορίτσια και νεαρές γυναίκες. Τον Ιούλιο, δύο Γερμανίδες μαχαιρώθηκαν θανάσιμα από έναν Αιγύπτιο σε θέρετρο στην Ερυθρά Θάλασσα. Αυτή η επίθεση έμοιαζε με την επίθεση στο Τουρκού της Φινλανδίας, όπου ένας δεκαοκτάχρονος Μαροκινός μαχαίρωσε οκτώ γυναίκες – οι δύο εξ αυτών υπέκυψαν στα τραύματά τους. Δύο ημέρες νωρίτερα, η θανάσιμη ισλαμική επίθεση στην Καμπρίλ της Ισπανίας είχε ως θύμα μια γυναίκα 61 ετών».
Στα παραπάνω δεν συμπεριλαμβάνονται οι καθημερινές επιθέσεις, όπως για παράδειγμα αυτές σε περίπου 1.200 γυναίκες στον σταθμό τρένων της Κολονίας. Οι επιθέσεις, οι βιασμοί, οι κλειτοριδεκτομές, οι απαγωγές, η καταναγκαστική πορνεία θεωρούνται πλέον συνηθισμένα φαινόμενα. Αυτό, όμως, που κάνει εντύπωση είναι ότι οι αυτοαποκαλούμενοι «φεμινιστές» δεν έχουν να πουν τίποτε για όλα αυτά. Δεν έχουν να πουν τίποτε, γιατί οι μεταμοντέρνοι φεμινιστές διαφέρουν δραματικά από τους πρώτους φεμινιστές.
Στην αρχή, ο φεμινισμός ήταν ένα κίνημα που ζητούσε την ισότητα ενώπιον του νόμου. Αφού αυτός ο στόχος επετεύχθη, το κίνημα έχει αλλάξει «χέρια» και εξ ονόματός του σήμερα ομιλούν μεταμοντέρνοι προπαγανδιστές, των οποίων ο ένας και μοναδικός στόχος είναι ο δυτικός πολιτισμός. Ο δυτικός πολιτισμός θεωρείται το πιο βάναυσο, βάρβαρο και ανεπίδεκτο βελτίωσης κοινωνικό σύστημα στην Ιστορία της ανθρωπότητας. Βασιζόμενοι σε αυτή την αρχή, οι μεταμοντέρνοι φεμινιστές ακολουθούν το «ο εχθρός του εχθρού μου είναι φίλος μου».
Η μουσουλμάνα βουλευτής του Εργατικού Κόμματος στη Βρετανία Ναζ Σαχ είπε στις περίπου 1.400 γυναίκες που βιάστηκαν και κακοποιήθηκαν από συμμορίες Πακιστανών στο Ρόδεραμ της Αγγλίας «να το βουλώσουν» χάριν της διαφορετικότητας. Στις «φεμινιστικές» διαδηλώσεις μετά την εκλογή Τραμπ, Γερμανοί «φεμινιστές» συμπαρατάχθηκαν με ισλαμιστές αναφωνώντας «Αλαχού Ακμπάρ». Στις ΗΠΑ, η διοργανώτρια των «φεμινιστικών» διαδηλώσεων, μια μουσουλμάνα, όταν βγήκε στην τηλεόραση παραπονέθηκε ότι υπάρχουν 22 πολιτείες που απαγορεύουν την επιβολή της Σαρίας. Κάποτε όλα τα παραπάνω θα ήταν δημιουργήματα επιστημονικής φαντασίας, σήμερα όμως είναι μια πολύ επικίνδυνη πραγματικότητα. Σαρία και μεταμοντέρνος φεμινισμός, ο νέος άξονας του σκότους.
Ναπολέων Λιναρδάτος
*Τραπεζικός στη Νέα Υόρκη
