Το εθνικό θέμα και η «γραμμή» της Νέας ΔημοκρατίαςΑπό τον
Γιώργο Χαρβαλιά
Λυπάμαι αν και πάλι θα στενοχωρήσω κάποιους στην Πειραιώς, γιορτινές μέρες κιόλας, αλλά φοβούμαι ότι η «γραμμή» που διαμορφώνεται γύρω από την προοπτική επίλυσης του Σκοπιανού στερείται στοιχειώδους σοβαρότητας…
Από τη στιγμή που το κόμμα και ο αρχηγός του έχουν σαφώς διατυπωμένη θέση περί του τι συνιστά εθνικά αποδεκτή λύση (σύνθετη ονομασία για όλες τις χρήσεις), η άσκηση αντιπολίτευσης οφείλει να περιοριστεί στους κυβερνητικούς χειρισμούς προς την επίτευξη αυτού του ζητουμένου. Και αν βεβαίως έρθει ποτέ αυτό στη Βουλή (πολύ αμφιβάλλω), η αντιπολίτευση οφείλει να το ψηφίσει με κλειστά μάτια.
Δεν είναι δυνατόν η Ν.Δ. να συναρτά την ψήφο της για κάτι που θεωρεί (καλώς ή κακώς) ότι εξυπηρετεί τις εθνικές επιδιώξεις με το τι θα κάνει ο ένας από τους δύο κυβερνητικούς εταίρους! Γιατί είναι σαν να «φωνάζει» στο πανελλήνιο ότι δεν δίνει δεκάρα για το ζήτημα της Μακεδονίας και ψάχνει απλώς ευκαιρία για να αποσταθεροποιήσει την κυβέρνηση.
Καταρχάς, κάποιος πρέπει να εξηγήσει στον Κυριάκο ότι η κυβέρνηση Τσίπρα δεν πέφτει από «αυτό» το Μακεδονικό. Και δεν πρέπει να επενδύει στην πτώση της μέσα από τέτοιου είδους εθνικά ζητήματα.
Η κυβέρνηση δεν πέφτει γιατί στην προσπάθειά της να φτάσει σε έναν συμβιβασμό με τους Σκοπιανούς υιοθετεί ως «κόκκινη γραμμή» τη φόρμουλα της σύνθετης ονομασίας με γεωγραφικό ή άλλο επιθετικό προσδιορισμό για χρήση έναντι όλων («erga omnes»). Αυτή είναι όμως η θέση της συντριπτικής κοινοβουλευτικής πλειοψηφίας των κομμάτων του λεγόμενου συνταγματικού τόξου, με την εξαίρεση των ΑΝ.ΕΛ. και ίσως του Βασίλη Λεβέντη.
Αν η Ν.Δ. είχε αντίθετη άποψη και υιοθετούσε μια μαξιμαλιστική θέση περί μη αποδοχής του όρου Μακεδονία στο νέο όνομα των Σκοπίων, σαφώς και θα μπορούσε να εκβιάσει την πτώση της κυβέρνησης. Εφόσον όμως συμφωνεί, προς τι η επιφύλαξη στην ψήφιση μιας τέτοιας λύσης και μάλιστα με επίκληση της στάσης που θα ακολουθήσει ο Καμμένος;
Και σε άλλες ευρωπαϊκές κυβερνήσεις συνασπισμού προκύπτουν διαφωνίες για κυρίαρχα πολιτικά ζητήματα. Θυμίζω, για παράδειγμα, ότι Γερμανοί βουλευτές της κυβερνητικής πλειοψηφίας αρνήθηκαν να ψηφίσουν τη συνέχιση του ελληνικού δανειοδοτικού προγράμματος. Και τι έγινε; Πέρασε με την ψήφο των υπόλοιπων κομμάτων και δεν άνοιξε μύτη.
Ας αφήσει λοιπόν η Νέα Δημοκρατία τη μικροκομματική σπέκουλα και στην απίθανη περίπτωση που έρθει στη Βουλή η σύνθετη ονομασία να σπεύσει να την ψηφίσει. Κινδυνεύει αλλιώς να κατηγορηθεί για υπονόμευση εθνικού στόχου…
