Καλές μου φίλες και φίλοι, αγαπητοί σύντροφοι και συντρόφισσες, λατρεμένοι συναγωνιστές και συναγωνίστριες, αξιότιμοι συμπολίτες και συμπολίτισσες, καλησπέρα σας πέρα για πέρα, καλώς ξανασυναντηθήκαμε και καλό Φθινόπωρο νάχουμε.
- του Χρήστου Μπολώση
Το καλοκαίρι, μας αποχαιρέτησε και καλά νάμαστε να το ξαναζήσουμε και του χρόνου.
Οι λυρικοί λογοτέχνες, σ’ αυτές τις περιπτώσεις γράφουν κείμενα για τις μελαγχολικές πινελιές του Φθινοπώρου, για τα φύλλα που πέφτουν και μετράνε τη ζωή μας, για τις έρημες παραλίες (γεμάτες βρωμιές και σκουπίδια θα προσέθετα εγώ), αλλά και τις χελιδονοφωλιές, που ως πριν από λίγο ήταν γεμάτες ζωή, φωνούλες και ξενοιασιά (και κουτσουλιές θα ξαναπροσέθετα εγώ…), ακόμα και για το πόσο ωραίο είναι να τρως καρπούζι στην παραλία (και να πετάς τα φλούδια και τα κουκούτσια γύρω σου θα ξαναμαναπροσέθετα εγώ…)…
Επειδή όμως ούτε λυρικός, αλλά ούτε και λογοτέχνης είμαι, αντί αυτών των τόσο ρομαντικών ενσταντανέ, ελάτε να θυμηθούμε μαζί τι έγινε αυτό το καλοκαίρι. Και έγιναν πολλά.
Ξαπλώστε λοιπόν όσο πιο άνετα μπορείτε στην πολυθρόνα σας, βρείτε στον υπολογιστή σας στην θέση, το τραγούδι του Τζωρτζ Λούκας «Πάει το καλοκαίρι»
ή στην θέση την Σοφία Αρβανίτη να μας τραγουδά «Μη μου μιλάς για καλοκαίρια».
Ακόμη, μπορείτε να ακούσετε και το εμβληματικό τραγούδι Melancolie in Settembre, με τον ασυναγώνιστο Peppino Di Capri στη διεύθυνση:
Και βέβαια, (μάλλον είναι το καλύτερο) απολαύστε στην θέση την περίφημη και πανέμορφη Dusty Springfield, στο υπέροχο Summer is Over.
Αν πάλι δεν τα πάτε καλά με την επιστήμη του κ. Πιερρακάκη, βάλτε το στεφάνι σας να σας τραγουδάει το «Φέρε μια βόλτα τσίφτισσα, τσιγγάνα τουρκογύφτισσα», αφού αντικαταστήσει την λέξη «τσιγγάνα» με την λέξη «ρομ» και την «τουρκογύφτισσα» με την… «turkaegean» και αρχίζουμε:
α. Εκεί λοιπόν, κατά το τέλος Ιουνίου, έσκασε η είδηση ότι το Ανώτατο Δικαστήριο των ΗΠΑ, ανέτρεψε το δικαίωμα των γυναικών στην άμβλωση. Από τις πρώτες που αντέδρασαν ήταν η κα Μαρέβα Γκραμπόφσκι-Μητσοτάκη, η οποία σε ανάρτησή της, υποστήριξε: «Είναι σοκαριστικό και αποκαρδιωτικό να βλέπεις την Roe v Wade (δηλαδή την απόφαση για τη νομιμοποίηση των αμβλώσεων) να ανατρέπεται μετά από σχεδόν 50 χρόνια. Οι γυναίκες πρέπει να έχουν το δικαίωμα της επιλογής. Αυτά είναι θεμελιώδη δικαιώματα». Πολύ ωραία. Στην εποχή που ο κάθε κεραμιδόγατος μπορεί να έχει δικαιώματα, ώστε αν τον σουτάρεις, επειδή ορμάει στο ψάρι σου, την έβαψες. Τώρα που τα χταπόδια προσφεύγουν στον Άρειο Πάγο για να έχουν δικαίωμα επιλογής αν θα γίνουν ξιδάτα, ή στα κάρβουνα, διότι κάπως πρέπει να γίνουν. Σ’ αυτή την εποχή λοιπόν, το έμβρυο, που κυοφορείται στα σπλάχνα ανεύθυνης μάνας, δεν έχει κανένα δικαίωμα στη ζωή μια και μπορεί να θανατωθεί στο όνομα οποιασδήποτε ελαφρότητας. Αλλά βλέπετε το έμβρυο δεν είναι ούτε καν χταπόδι. Είναι μια ψυχούλα τόση δα, εντελώς ανυπεράσπιστη και άνευ σημασίας. Μπράβο κα Μαρέβα! Εσένα περιμείναμε να μας ανοίξεις τα μάτια.
β. Κι’ εκεί που ήταν μεσάνυχτα και όλη η φύση ησύχαζε, νάτηνα η στρακαστρούκα. Η Τουρκία με την άδεια της αστυνομίας (διάβαζε «Ευρώπη») κατοχύρωσε κανονικά το εμπορικό σήμα «Turkaegean» («τουρκικό Αιγαίο»). Το ωραίο (λέμε τώρα ωραίο) ήταν ότι η κίνηση αυτή της φίλης και συμμάχου Τουρκίας, είχε γίνει βούκινο απ’ την ίδια, παλαιόθεν.
Ήδη από τις 19/11/2021 η ιστοσελίδα newsbreak.gr είχε επισημάνει την προωθητική καμπάνια του τουρκικού Υπουργείου Πολιτισμού και Τουρισμού και της τουρκικής Υπηρεσίας Τουρισμού, Προώθησης και Ανάπτυξης (TGA), η οποία περιλάμβανε χιλιάδες διαφημίσεις του «Turkaegean» σε Γερμανία, Ρωσία, Ολλανδία και Βέλγιο.
Ακόμα την ίδια περίοδο, ο ΣΚΑΙ ανέδειξε το θέμα του «τουρκικού Αιγαίου», καθώς επίσης και το «Βήμα» είχε κάνει αναφορά μήνες νωρίτερα! Βούιζε ο τόπος δηλαδή.
Κι εμείς πώς αντιδράσαμε; Ως συνήθως. Διετάχθη ΕΔΕ για να δούνε από πού μας την ξαναέφεραν….
γ. Ο Αρχιεπίσκοπος Αμερικής κ. Ελπιδοφόρος, δεν είναι η πρώτη φορά που προκαλεί. Η πρώτη ήταν τον Σεπτέμβριο του 2021, όταν παρέστη μέσ΄ την καλή χαρά στα εγκαίνια του «Σπιτιού της Τουρκίας» στη Νέα Υόρκη, αδελφωμένος με τον Ερντογάν, τον Τσαβούσογλου και άλλους… φιλέλληνες. Τότε είπε απ’ όξω του ότι «ξέρετε εγώ είμαι υπέρ του ανοίγματος της Σχολής της Χάλκης» κι’ από μέσα του «ας τάχω καλά με τον Ταγίπ μπας και γίνω Πατριάρχης». Στις 10 Ιουλίου και αφού έκανε ολόκληρο υπερπόντιο ταξίδι, έφθασε η χάρη του μέχρι τη Βουλιαγμένη, για να ευλογήσει την βάφτιση των παιδιών ενός ευτυχισμένου… αντροάντρου (πώς λέγαμε παλιά ‘’αντρόγυνου’’;). Του Ευάγγελου και του Πέτερ. Μη ρωτάτε πώς το ευτυχισμένο ζευγάρι απέκτησε δύο χαριτωμένα μωράκια. Άλλοι το αποδίδουν σε θαύμα. Άλλοι σε παραξενιά της φύσεως και άλλοι απλώς κουνάνε το κεφάλι τους μη υπαρχούσης ουράς για να κουνήσουνε. Εγώ θα ξαναρωτήσω αυτό που ρώτησε και το Newsbreak κι’ απάντηση δεν πήρε: «Ο Μητροπολίτης της περιοχής κ.κ. Ανδρέας, γνώριζε την παρουσία του Ελπιδοφόρου σε ναό τα Μητροπόλεώς του και μάλιστα σε gay βαφτίσια; Όλοι αυτοί οι επίτροποι, οι νεωκόροι και οι ιερείς του Ι. Ναού δεν χαμπάριασαν κάτι, ώστε να ενημερώσουν σχετικώς τον κ. Ανδρέα;». Τέλος πάντων. Α και κάτι ακόμα. Ακόμα περιμένουμε την ανακοίνωση της Ιεράς Συνόδου για το συμβάν…
δ. Και μέσα στην κάψα του Ιουλίου, κάποιες παράξενες παραγγελίες άρχισαν να πέφτουν στην αγορά. Ο ΣΥΡΙΖΑ παρήγγειλε 5 αγχόνες με πολύ γερό σκοινί. Το ΠΑΣΟΚ – ΚΙΝΑΛ, παρήγγειλε 2 γκιλοτίνες (πιο φτωχό – προς το παρόν – αυτό), όμως με καλά ακονισμένο ξουράφι. Το ΚΚΕ, μερικές δεκάδες κονσέρβες ρούσικο χαβιάρι, ίνα πληρωθεί και το ρηθέν «Σαμπάνια, χαβιάρι και Βελουχιώτη Άρη» ή «Εκάλη, χαβιάρι και Βελουχιώτη Άρη». Τι διάολο στο φαί το ρίξανε οι σύντροφοι ή έχουνε κάτι άλλο στο μυαλό τους με τις κονσέρβες, που δεν πάει το δικό μας; Τέλος το Μέτωπο Ευρωπαϊκής Ρεαλιστικής Ανυπακοής (το ΜέΡΑ25 ντε…), 20 σφεντόνες και μια χούφτα χαλίκια απ΄ τα χοντρά. Ρώτησα αρμοδίους και αναρμοδίους προς τι αυτές οι παράξενες, είναι η αλήθεια, παραγγελίες και ουδείς γνώριζε. Ούτε καν ο κ. Γεωργιάδης. Ώσπου ένας μόρτης μου το σφύριξε: «Ετοιμάζονται ρε να εκτελέσουν δημοκρατικότατα τον Συρίγο». «Και γιατί;». «Επειδή είπε ότι οι αγώνες της Ηλένιας ήταν μπούρδα». «Και ποια ήταν η Ηλένια ρε;». «Δεν την ξέρεις; Έπαιζε στο Σαρβάϊβορ της εποχής»… Ευτυχώς και μπράβο στον κ. Συρίγο, που δεν έσπευσε να τα μαζέψει, λέγοντας ότι «απεδόθησαν λάθος οι δηλώσεις του».
Όμως δεν θα πρέπει μετά τις όποιες διακοπές, να σας φορτώνομαι κι΄ εγώ με μακροσκελή κείμενα. Έτσι σταματώ εδώ, αλλά την άλλη Δευτέρα συνεχίζουμε.
Διαβάστε επίσης: Πάει το καλοκαίρι – 2
