Τις προηγούμενες μέρες στην Ευρωβουλή κληθήκαμε να αποφασίσουμε αν θα επιτρέψουμε σε online παρόχους να εφαρμόζουν εθελοντικά τεχνολογίες εντοπισμού, αναφοράς και αφαίρεσης υλικού παιδικής σεξουαλικής κακοποίησης.
- Από τον Νικόλαο Αναδιώτη*
Στην ουσία κληθήκαμε να απαντήσουμε στο ερώτημα αν θα επιτρέψουμε σε πλατφόρμες επικοινωνίας να ελέγχουν ορισμένα δεδομένα ιδιωτικών επικοινωνιών για να εντοπίζουν παιδική κακοποίηση ή αν θα μπλοκάρουμε αυτή την πρόταση επειδή ανοίγει τον ασκό του Αιόλου στην παρακολούθηση ιδιωτικών μηνυμάτων. Η πρόταση που κατατέθηκε προς ψήφιση επέτρεπε στους παρόχους να επεξεργάζονται προσωπικά και άλλα δεδομένα για να εντοπίζουν και να αφαιρούν υλικό παιδικής σεξουαλικής κακοποίησης και να το αναφέρουν στις Αρχές ή σε αρμόδιους οργανισμούς, κάτι που φαινομενικά είναι σωστό.
Η ένσταση που τέθηκε αφορούσε την εμπιστευτικότητα των επικοινωνιών και τα σχετικά δεδομένα κίνησης. Δηλαδή, η πρόταση δεν αναφερόταν μόνο σε δημόσιες αναρτήσεις, αλλά και σε επικοινωνίες που κανονικά προστατεύονται από το απόρρητο. Είναι κατανοητό ότι τέτοιες δραστηριότητες παρεμβαίνουν στα θεμελιώδη δικαιώματα της ιδιωτικής και οικογενειακής ζωής και της προστασίας προσωπικών δεδομένων των χρηστών.
H προστασία των παιδιών, ο εντοπισμός εγκληματιών και η αφαίρεση υλικού κακοποίησης δεν μπορεί να γίνονται άλλοθι για να προβαίνει η Ευρωπαϊκή Ενωση ουσιαστικά σε λογοκρισία και να καταστρατηγεί το απόρρητο των ιδιωτικών επικοινωνιών, την προστασία των προσωπικών δεδομένων και την αποτροπή γενικευμένης επιτήρησης και δημιουργίας επικίνδυνου προηγουμένου.
Παράλληλα, η διάταξη αυτή παραβιάζει την αρχή της αναλογικότητας, καθώς η Ε.Ε. προτίθεται να ελέγχει διαρκώς και όλες τις προσωπικές επικοινωνίες μας, όπως μηνύματα και φωτογραφίες, σε όλα τα μέσα κοινωνικής δικτύωσης και στις πλατφόρμες (Viber, Messenger, WhatsApp, Signal). Και όλα αυτά χωρίς να υπάρχει καμία εγγύηση ότι ο έλεγχος αυτός θα περιορίζεται μόνο στην πάταξη των σεξουαλικών εγκλημάτων.
Γι’ αυτό, λοιπόν, ψήφισα κατά της πρότασης, γιατί το συγκεκριμένο κείμενο δημιουργεί ένα επικίνδυνο προηγούμενο για την ιδιωτική ζωή και τις ελευθερίες των πολιτών. Η προστασία των παιδιών είναι αδιαπραγμάτευτη. Ομως δεν μπορούμε να δεχτούμε να χρησιμοποιείται ένας ιερός σκοπός ως όχημα για να εγκαθιδρυθούν μηχανισμοί που αύριο μπορούν να επεκταθούν και σε άλλους τομείς της ζωής μας.
Σήμερα μας λένε ότι αυτό γίνεται για την προστασία των παιδιών. Αύριο μπορεί να γίνει για την «ασφάλεια», την «παραπληροφόρηση», την «υγεία», την «οικονομική σταθερότητα» ή οποιονδήποτε άλλο λόγο. Ετσι χάνεται η ελευθερία. Οχι απότομα, αλλά βήμα βήμα, με καλές προθέσεις και ασαφείς εγγυήσεις.
Η θέση μας είναι καθαρή:
■ Προστασία των παιδιών, ναι.
■ Δίωξη των εγκληματιών, ναι.
■ Συνεργασία των Αρχών, ναι.
■ Σάρωση της ιδιωτικής ζωής όλων των πολιτών, όχι.
■ Δεν θα γίνει η ιδιωτική μας ζωή πειραματόζωο του ευρωιερατείου των Βρυξελλών.
*Ο Νικόλαος Αναδιώτης είναι ευρωβουλευτής, ανεξάρτητο μέλος του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου, του Δημοκρατικού Πατριωτικού Λαϊκού Κινήματος ΝΙΚΗ
**Οι θέσεις εκφράζουν αποκλειστικά τον Ευρωβουλευτή – Το Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο δεν φέρει καμία ευθύνη για αυτές.
