ΑΠΟΚΛΕΙΣΤΙΚΟ: Ολη η αλληλογραφία για το μαγείρεμα του ελλείμματος που οδήγησε τη χώρα στα Μνημόνια
Η Eurostat αποφάσιζε και υπεδείκνυε πώς θα αφαιρούνταν οι αρμοδιότητες του Δ.Σ. της ΕΛ.ΣΤΑΤ. για να μπορεί να κάνει ό,τι θέλει ο Γεωργίου και ο Ολι Ρεν συμβούλευε τον τότε υπουργό Οικονομικών Παπακωνσταντίνου
Διαβάστε παρακάτω ολόκληρο το άρθρο
Η Θέση μας: Η εγκατάλειψη του εθνικού πολιτισμού
Διαβάστε online την «κυριακάτικη δημοκρατία» ,εδώ
Διαβάστε επίσης:
►Συνέντευξη Ν. Φίλη: «Δικαιώθηκα για τα Θρησκευτικά και την κόντρα με τον Ιερώνυμο»
►Ανοίγουν οι λογαριασμοί πρώην υπουργών για το μεγάλο σκάνδαλο στο «Ερ. Ντυνάν»!
►Πώς οι Φλέβες θα γίνουν αιμοδότης των Εν. Δυνάμεων
►Κασόγκι: Ο φίλος του Ανδρέα που έζησε σαν βασιλιάς!
►Ερχονται ρυθμίσεις – ανάσα για τα δάνεια με ρήτρα ελβετικού φράγκου
Οι επιστολές της προδοσίας!
Στο φως η αλληλογραφία ανάμεσα σε Γεωργίου, Παπακωνσταντίνου, Κομισιόν, Εurostat, ΕΛ.ΣΤΑΤ., για το μαγείρεμα του ελλείμματος του 2009
Το χρονικό ενός προαναγγελθέντος εγκλήματος σε βάρος του ελληνικού λαού, που οδήγησε στην προδοσία των Μνημονίων και της οικονομικής αφαίμαξης της χώρας, η οποία απώλεσε με αυτόν τον τρόπο την εθνική κυριαρχία της, αποκαλύπτει η «κυριακάτικη δημοκρατία». Η -συνήθως- μακρόσυρτη γραφειοκρατία μεταξύ Βρυξελλών και Αθήνας το φθινόπωρο του 2010 είχε πάρει φωτιά και με εσπευσμένες κινήσεις και παρασκηνιακές συνομιλίες προσπαθούσε να διογκώσει το έλλειμμα που, σύμφωνα με τις εκτιμήσεις του 2009, ήταν στο 6% (άρα μακριά από τα Μνημόνια), να το φτάσει στα όρια του 14%, ώστε να δεθεί η χώρα χειροπόδαρα.
Τη «λύση» φαίνεται ότι βρήκε τότε ο επίτροπος Οικονομικών της Ε.Ε. Ολι Ρεν και την παραθέτει αυτούσια στον τότε υπουργό Οικονομικών Γ. Παπακωνσταντίνου.
Η επιστολή στάλθηκε στις 19/9/2010 και με αυτήν η Κομισιόν (που είναι και ο «προϊστάμενος» της Eurostat) επιβάλλει τη θέλησή της -και του Radermacher, γενικού διευθυντή της Eurostat-, αφενός μεν για ένταξη των swaps του 2002 (δημιουργική λογιστική του Σημίτη για να μπούμε στο ευρώ) στο έλλειμμα και το χρέος, και, αφετέρου, για επείγουσα τροποποίηση του ιδρυτικού νόμου της ΕΛ.ΣΤΑΤ., «όπου ενδείκνυται», ώστε να «διευκρινιστούν οι ρόλοι και οι ευθύνες των μελών του Δ.Σ. της ΕΛ.ΣΤΑΤ.»! Εν ολίγοις, να φιμωθούν, καθώς η τοποθέτηση -όπως προκύπτει από τα έγγραφα του Ανδρέα Γεωργίου- ενός ανθρώπου, προδήλως δεμένου στο άρμα του ΔΝΤ, στην ΕΛ.ΣΤΑΤ. ήταν το πρώτο βήμα, αλλά κάποια στελέχη του Δ.Σ. (ο αντιπρόεδρος Νικ. Λογοθέτης και το μέλος Ζωή Γεωργαντά) συνέχιζαν να αντιδρούν στην επιτροπεία.
«ΑΓΑΠΗΤΕ ΓΙΩΡΓΟ»
Γράφει ο Ολι Ρεν:
«Αγαπητέ Γιώργο,
Θα ήθελα να επανέλθω στα ελληνικά στατιστικά, καθώς υπάρχουν δύο σημεία που απαιτούν ιδιαίτερη προσοχή. Πρώτον, επανεξέτασα την τελευταία θέση σχετικά με τη στατιστική καταγραφή των swaps (Συμφωνίες Ανταλλαγής Επιτοκίων / Νομισμάτων) με τον κ. Radermacher. Σχετικά με τα ελληνικά swaps η Eurostat έχει ήδη δηλώσει την άποψή της για την κατάλληλη καταγραφή τους. Ελπίζω ότι αυτή θα μπορέσει να εφαρμοστεί πλήρως για την επόμενη κοινοποίηση των στοιχείων του υπερβολικού ελλείμματος. Υπήρξαν επαφές σε τεχνικό επίπεδο όσον αφορά την καταγραφή του μεγάλου αριθμού των αναφερόμενων μικρότερων swaps που υπογράφηκαν από το 2002. Η Eurostat αναμένει αντίγραφα μιας επιλεγμένης ομάδος συμβάσεων swaps και σχετική τεκμηρίωση για να τα αναλύσει. Εξετάζει επίσης κάποιες προτάσεις από τις ελληνικές Αρχές σχετικά με μια προσέγγιση μοντέλου καταγραφής. Θα ήθελα να υπογραμμίσω τη σημασία μιας πλήρους συνεργασίας μεταξύ της Eurostat και των ελληνικών Αρχών σχετικά με αυτό το ζήτημα που εκκρεμεί. Θα είναι προς αμοιβαίο συμφέρον αν αυτό το θέμα κλείσει σωστά, με πλήρη διαφάνεια».
Πώς έγινε το μεγάλο κόλπο με τα swaps
Η λέξη «swap» σημαίνει ανταλλαγή. Πρόκειται για συνήθη τραπεζική δραστηριότητα και πολλοί πολίτες την έχουν συναντήσει στις δανειακές συναλλαγές και τις διαπραγματεύσεις με τις τράπεζές τους.
Το 2000, εν όψει της εισόδου στην ΟΝΕ, επειδή το ύψος του δημόσιου χρέους (στο 103,5%) δεν επέτρεπε την ένταξη της χώρας, η τότε κυβέρνηση, θεωρώντας ως νοητό αριθμητικό κεφάλαιο το σύνολο των υποχρεώσεων της Ελλάδας, το αντάλλαξε από δολάρια σε γεν με αντισυμβαλλόμενο την Deutsche Bank και με διαμεσολαβητή την Goldman Sachs. Υπέγραψε λοιπόν μία νέα οικονομική συμφωνία τριακονταετούς διάρκειας, με αριθμητική βάση το ποσό του δημόσιου χρέους.
Στη συμφωνία εκείνη το κράτος κέρδιζε, αν έχανε το δολάριο έναντι του γεν. Με αυτή την οικονομική αλχημεία που βαφτίστηκε «πολιτική απόφαση» μπήκαμε στην ΟΝΕ. Εν συνεχεία όμως η συμφωνία -υπενθυμίζουμε ότι είχε τριακονταετή διάρκεια- παρήγε ετησίως ζημίες λόγω της υποχώρησης του γεν έναντι του δολαρίου και το 2009 ήταν 21 δισ. ευρώ. Το ποσό αυτό συμπεριέλαβαν ο κ. Γεωργίου, ο κ. Ρεν και ο κ. Τόμσεν στο χρέος, εκτινάσσοντάς το στο 115% του ΑΕΠ και κατά συνέπεια χρεοκοπήσαμε και λογιστικά. Εν ολίγοις, μας υποχρέωσαν να τα εξοφλήσουμε καταβάλλοντας 5 δισ. ετησίως (2010-2014). Δηλαδή η επιστολή αποδεικνύει πως πρόσθεσαν στο χρέος της χώρας το πρόσκαιρο οικονομικό αποτέλεσμα μιας πολιτικής συμφωνίας, της οποίας το πραγματικό αποτέλεσμα θα φανεί στη λήξη της, το 2030.
Οι υποδείξεις της Eurostat για τη φίμωση όσων αντιδρούσαν!
Οι νουθεσίες του Ολι Ρεν υιοθετήθηκαν αυτούσιες από το ΥΠΟΙΚ και σχετικά με τον ιδρυτικό νόμο της ΕΛ.ΣΤΑΤ., αφού ζητούσε να «διευκρινιστούν οι ρόλοι και οι ευθύνες των μελών του Δ.Σ. της ΕΛ.ΣΤΑΤ.»! Αυτό προκύπτει και από την επιστολή του Αν. Γεωργίου (11/10/2010) προς τον εκπρόσωπο της Eurostat στην ΕΛ.ΣΤΑΤ. Hallgrimur Snorrason (δεύτερη επιστολή πάνω δεξιά), όπου ζητά «συμβουλές» για το πώς να τροποποιήσει συγκεκριμένα σημεία του ιδρυτικού Στατιστικού Νόμου 3832/2010. Χαρακτηριστική είναι η πρόταση του Snorrason (επιστολή δεξιά) για να εξουδετερωθεί ο αντιπρόεδρος (σ.σ.: Λογοθέτης) που αντιδρούσε: «… Τέλος, επανέρχομαι στο θέμα που έχω αναφέρει αρκετές φορές στον Θάνο, το σχετικό με το δικαίωμα του προέδρου να ορίσει έναν αναπληρωτή. Η ιδέα μου είναι να προσθέσει μια διάταξη σύμφωνα με τα ακόλουθα: Ο πρόεδρος μπορεί να ορίσει έναν από τους γενικούς διευθυντές της ΕΛ.ΣΤΑΤ. ώστε (να ενεργεί ως αναπληρωτής του) σε περίπτωση απουσίας του (και) να αναλαμβάνει την ευθύνη για την καθημερινή λειτουργία του ιδρύματος. Αν και θα προτιμούσα να χρησιμοποιήσει τη λέξη “αναπληρωτής”, μπορεί επίσης να αποφευχθεί, όπως υπονοείται από την παρένθεση».
Η αίτηση αναίρεσης και τα κρίσιμα ερωτήματα
Είναι προφανές, με βάση τις αποκαλύψεις της «κυριακάτικης δημοκρατίας», πως ουσιαστικά το τρίγωνο «τότε κυβέρνηση – ΕΛ.ΣΤΑΤ., Κομισιόν – Eurostat και ΔΝΤ» συνήργησαν σε ένα έγκλημα σε βάρος του λαού, αφετηρία του οποίου ήταν η διόγκωση του ελλείμματος ώστε να αποκλειστεί η χώρα από τις αγορές και να μπει στα Μνημόνια. Γι’ αυτό άλλωστε και αποτελεί έκπληξη πρώτου μεγέθους το γεγονός ότι, μετά την εμπεριστατωμένη αναίρεση που είχε ασκήσει η εισαγγελέας του Αρείου Πάγου Ξένη Δημητρίου κατά της απαλλαγής του Ανδρέα Γεωργίου για την υπόθεση διόγκωσης του ελλείμματος, το Συμβούλιο Εφετών αποφάσισε να τον απαλλάξει εκ νέου με 2-1. Οταν μάλιστα η εισηγήτρια της υπόθεσης Χριστίνα Ρωμέση ψήφισε υπέρ της παραπομπής του σε δίκη. Γι’ αυτό άλλωστε και έχει μεγάλο ενδιαφέρον να δούμε το σκεπτικό και της πλειοψηφίας και της μειοψηφίας.
