Ενας «κύκνος» που ξεκίνησε να περπατάει σαν τον… Σαρλό και έφτασε να στέκεται αριστοτεχνικά στις μύτες των ποδιών του. Η Ποντιοπούλα με ρίζες από την Τραπεζούντα, που, αν και γεννήθηκε στην Αγία Πετρούπολη, στην «ψυχή της έχει κλείσει την Ελλάδα».
Η ομογενής μπαλαρίνα Αλεξάνδρα Ιωσηφίδη, της οποίας το ταλέντο βράβευσε ακόμη και ο πρόεδρος της Ρωσίας Ντμίτρι Μεντβέντεφ, χαρακτηρίζοντάς την καλύτερη καλλιτέχνιδα της χώρας, έχει καταφέρει με τα χορευτικά της κατορθώματα να κάνει όλους τους Ελληνες υπερήφανους.
Σε λίγες ημέρες -από τις 17 έως και τις 22 Ιανουαρίου- η ελληνικής καταγωγής μπαλαρίνα, που ζει και διαπρέπει στις ρωσικές στέπες, θα ζήσει την ωραιότερη στιγμή της καριέρας της: Θα είναι σολίστ στο έργο του Ιγκόρ Στραβίνσκι «Το πουλί της φωτιάς», που θα παρουσιαστεί σε μια από τις δημοφιλέστερες σκηνές του κόσμου, το Kennedy Center της Ουάσινγκτον.
Βέβαια, αυτή δεν θα είναι η πρώτη φορά που η ταλαντούχα μπαλαρίνα θα πατήσει με τις πουέντ της στο εν λόγω θέατρο, αφού έχει ξαναχορέψει εκεί. Είναι όμως η παρθενική της εμφάνιση σε πρωταγωνιστικό ρόλο. Πρόκειται για το πρώτο σημαντικό έργο του Ρώσου συνθέτη που γράφτηκε για τα ρωσικά μπαλέτα και παρουσιάστηκε το 1910 στην πόλη του φωτός.
Η ταυτότητά της αναγράφει ότι γεννήθηκε το 1977 στην Αγία Πετρούπολη, μεγαλώνοντας σε μια οικογένεια που κουβαλούσε επάνω της ιστορίες ξεριζωμού και μετανάστευσης. Οι πρόγονοί της, που κατάγονταν από την Κριμαία, αναγκάστηκαν να αφήσουν τον τόπο τους τις παραμονές της Οκτωβριανής Επανάστασης και να μετακομίσουν στο Ουζμπεκιστάν. Εκεί, στο αυστηρό σοβιετικό περιβάλλον όπου τα ελληνικά σχολεία ήταν απαγορευμένα, μεγάλωσαν ο πατέρας της και ο αδελφός του. Είναι χαρακτηριστικό μάλιστα ότι, σε πείσμα των δύσκολων πολιτικών συνθηκών, η οικογένεια κράτησε το ελληνικό επίθετό της.
Η γνωριμία των γονιών της έγινε στο τότε Λένινγκραντ, την περίοδο που ο πατέρας της ήρθε στην πόλη για σπουδές. Τελικά και οι δυο τους ασχολήθηκαν με τον πρωταθλητισμό.
Η ψιλόλιγνη κοπέλα -1,82 ύψος, παρακαλώ- που της είχε κολλήσει από μικρή το παρατσούκλι «Σαρλό», λόγω του ιδιαίτερου ανοίγματος των ποδιών της, αποφάσισε να ασχοληθεί με το μπαλέτο έπειτα από παρότρυνση μιας προπονήτριας γυμναστικής. Εκείνη είδε στο μικρό κορίτσι με το ατσούμπαλο περπάτημα ένα μεγάλο ταλέντο, στρέφοντας το ενδιαφέρον της προς τον χορό.
Ετσι, σε ηλικία 10 ετών η Αλεξάνδρα πέρασε από διαγωνισμό και γράφτηκε στην παγκοσμίως γνωστή Ακαδημία Ρωσικού Μπαλέτου της Α. Βαγκάνοβα, από όπου πήρε το δίπλωμα του Διεθνούς Διαγωνισμού Βαγκάνοβα στην Αγία Πετρούπολη, ενώ αμέσως μετά μπήκε στον θίασο των Μπαλέτων Μαριίνσκι. Το χαρακτηριστικό που την έκανε να ξεχωρίζει από τις υπόλοιπες μπαλαρίνες; «Η Αλεξάνδρα έχει έμφυτη μια βασιλική στάση και χάρη στο ελληνικό αίμα έχει ιδιαίτερη ομορφιά» θα πει για εκείνην η κορυφαία μπαλαρίνα Ουλιάνα Λοπάτκινα, αποκαλύπτοντας το μυστικό της μεγάλης της επιτυχίας.
Με τα μπαλέτα Μαριίνσκι συνεργάζεται έως και σήμερα, ενώ με τις μαγικές της πουέντ έχει εμφανιστεί στα μεγαλύτερα θέατρα του πλανήτη. Είναι χαρακτηριστικό ότι επέστρεψε στα χορευτικά της καθήκοντα τέσσερις μόλις μήνες μετά τη γέννηση της κόρης της.
Γιώτα Βαζούρα
