Από τον Φεβρουάριο του 2013, πριν ολοκληρωθεί η ανταλλαγή των μετοχών της Εurobank με την Εθνική, ήταν γνωστή η άρνηση της τρόικας να δώσει παράταση προκειμένου η ανακεφαλαιοποίηση της νέας τράπεζας που θα προκύψει από τη συγχώνευση να πραγματοποιηθεί τον Σεπτέμβριο του τρέχοντος έτους.
Σύμφωνα με πληροφορίες, σε σύσκεψη ανώτατων στελεχών της Εurobank που πραγματοποιήθηκε στις αρχές Φεβρουαρίου ο διευθύνων σύμβουλος της τράπεζας Νίκος Νανόπουλος ανακοίνωσε κατηγορηματικά ότι το «αίτημα» για κοινή ανακεφαλαιοποίηση δεν γίνεται αποδεκτό.
Προφανώς, ο επικεφαλής της Eurobank δεν είχε προνομιακή ενημέρωση από την τρόικα, επομένως τις αντιρρήσεις αυτές τις γνώριζαν επίσης τόσο η διοίκηση της Εθνικής όσο και ο υπουργός Οικονομικών Γιάννης Στουρνάρας. Ο τελευταίος, μάλιστα, με κατευθυνόμενα δημοσιεύματα της περασμένης εβδομάδας επιχείρησε να βγάλει τον εαυτό του από το κάδρο των ευθυνών, δημοσιοποιώντας την ηλεκτρονική αλληλογραφία που είχε με την τρόικα, από την οποία προκύπτει ότι τόσο ο ίδιος όσο και ο διοικητής της Τράπεζας της Ελλάδος Γ. Προβόπουλος πληροφορήθηκαν τις προθέσεις των δανειστών στις 26 Μαρτίου.
Ομως στην περίπτωση που η τρόικα είχε καταστήσει σαφή τη θέση της πολύ νωρίτερα, προκύπτουν σοβαρές ευθύνες όλων όσοι ενεπλάκησαν για το φιάσκο που επακολούθησε. Συναφώς το ερώτημα που προκύπτει είναι γιατί ενώ οι πάντες γνώριζαν προχώρησαν εκόντες άκοντες στην ανταλλαγή των μετοχών, επιλέγοντας τον δρόμο χωρίς επιστροφή; Και τούτο διότι από τη στιγμή που ανταλλάγησαν οι μετοχές ήταν απολύτως σαφές ότι ο νέος βασικός μέτοχος της Εurobank, δηλαδή η Εθνική, όφειλε να καλύψει το μεγαλύτερο μέρος της ιδιωτικής συμμετοχής στην ανακεφαλαιοποίηση που θα ακολουθούσε.
Το συμπέρασμα που προκύπτει σαφώς από τη χρονική ακολουθία των γεγονότων ήταν ότι η διοίκηση της Εθνικής και η κυβέρνηση επιχείρησαν με την εσπευσμένη συγχώνευση να προκαταλάβουν εξελίξεις, υποχρεώνοντας εν συνεχεία την τρόικα να αποδεχτεί τετελεσμένα. Οπως απεδείχθη, η προσπάθεια δεν τελεσφόρησε και η τρόικα δεν κάμφθηκε, επιμένοντας ως εσχάτων για την αυτονόητη υποχρέωση όλων των συστημικών τραπεζών να καλύψουν με ιδιωτικά κεφάλαια τουλάχιστον το 10% από την απαιτούμενη αύξηση κεφαλαίου.
Η άρνηση της τρόικας εστιάζεται στην ουσία της ανακεφαλαιοποίησης και όχι στη συγχώνευση αυτή καθαυτή, παρόλο που όλο το διάστημα είχαν οργιάσει φήμες για αντιρρήσεις οι οποίες αφορούσαν το μεγάλο μέγεθος που θα είχε η νέα τράπεζα και άλλα τέτοια γραφικά. Ομως ακόμη και στο τελευταίο μήνυμα της τρόικας που αφέθηκε να διαρρεύσει στον Τύπο αναφέρεται ότι το εγχείρημα «στηρίχθηκε» από τους δανειστές λόγω του οφέλους που προκύπτει από τις συνέργειες.
Ακόμη και την ύστατη ώρα «υπογραμμίζουν» την προσήλωσή τους στο να διατηρηθεί ο ιδιωτικός χαρακτήρας των συστημικών τραπεζών με την κάλυψη τουλάχιστον του 10% της αύξησης του κεφαλαίου από ιδιώτες. Ομως, όπως αναφέρουν οι εκπρόσωποι της τρόικας στο επίμαχο μήνυμα, «κατέστη εμφανές ότι η Εθνική δεν θα μπορέσει να βρει τα απαιτούμενα ιδιωτικά κεφάλαια».
Ο διευθύνων σύμβουλος της Εθνικής Αλ. Τουρκολιάς είναι βέβαιο ότι εγκαίρως είχε αντιληφθεί ότι έτσι όπως είχε σχεδιαστεί το εγχείρημα της απεμπλοκής του βασικού μετόχου της Eurobank Σπ. Λάτση και η μετάθεση όλου του βάρους της ανακεφαλαιοποίησης στις πλάτες της ΕΤΕ δεν είχε πιθανότητες επιτυχίας.
Ετσι από τις 8 Ιανουαρίου σε γεύμα που είχε με δημοσιογράφους αποκαλύπτει τις προθέσεις του: «Δεν έχει λογική να γίνουν ξεχωριστά οι ανακεφαλαιοποιήσεις, εμείς θα ζητήσουμε και επισήμως παράταση προκειμένου να ολοκληρωθεί πρώτα η συγχώνευση και στη συνέχεια να πραγματοποιηθεί μία αύξηση κεφαλαίου».
Ο απόηχος του αιτήματος είχε φθάσει στη Φρανκφούρτη και στην Ουάσινγκτον πολύ προτού σταλεί το επίσημο αίτημα. Η απάντηση ευθύς εξαρχής ήταν αρνητική. Παρά ταύτα οι διαδικασίες προχωρούν με γοργούς ρυθμούς.
Ανταλλαγή παρά τις αντιρρήσεις!
Στα μέσα του Ιανουαρίου η Εθνική απευθύνει στους μετόχους της Eurobank τη μη δεσμευτική πρόταση για ανταλλαγή των μετοχών (100 μετοχές της ΕΤΕ για κάθε 58 μετοχές της Eurobank).
Η τελευταία πράξη, παρόλο που οι αντιρρήσεις της τρόικας έχουν γίνει γνωστές, πραγματοποιήθηκε στα μέσα Φεβρουαρίου, με την ανταλλαγή των μετοχών, η οποία πλέον έδεσε αμετάκλητα τη Eurobank στο άρμα της Εθνικής. Oμως η διοίκηση της δεύτερης απεδείχθη ανεπαρκής για να μπορέσει να οδηγήσει το άρμα αυτό μέσα από την άγρια μάχη που διεξάγεται πλέον στο πεδίο των αγορών.
