Χρειάστηκαν επτά χρόνια για να αντιληφθούν στον Σύνδεσμο Επιχειρήσεων και Βιομηχανιών (ΣΕΒ) τι υποστήριζαν μέχρι πρότινος για τα Μνημόνια και να αλλάξουν ρότα, αναγνωρίζοντας ότι η σκληρή μνημονιακή λιτότητα έχει διαλύσει τα ελληνικά νοικοκυριά και τα έχει οδηγήσει στη φτωχοποίηση.
Ο σύνδεσμος των βιομηχάνων αποτελεί από την αρχή της κρίσης έναν από τους μεγαλύτερους υπερμάχους των Μνημονίων, ζητώντας από τις εκάστοτε κυβερνήσεις την πιστή εφαρμογή των μέτρων που επιβάλλουν οι δανειστές. Ποιος δεν θυμάται τη σκληρή κριτική που είχε ασκήσει στον αντιμνημονιακό ΣΥΡΙΖΑ για τις καθυστερήσεις στο κλείσιμο της αξιολόγησης και τη λήψη μέτρων για την… ανάταξη της οικονομίας. Στη συνέχεια, βέβαια, ο ΣΥΡΙΖΑ έγινε κι αυτός μνημονιακό κόμμα, υπέγραψε συμφωνία με όρους που έδωσαν τη χαριστική βολή στους Ελληνες πολίτες, προς τέρψιν του ΣΕΒ και των υπόλοιπων φιλομνημονιακών δυνάμεων.
Χθες, όμως, ο ΣΕΒ επισφράγισε τη σταδιακή μεταστροφή του υποστηρίζοντας ότι τα νοικοκυριά έχουν αρνητικό ρυθμό ακαθάριστης αποταμίευσης, δηλαδή καταναλώνουν περισσότερα απ’ ό,τι τους επιτρέπει το εισόδημά τους, κυρίως μέσω ρευστοποίησης περιουσιακών στοιχείων. Επιπλέον, παραδέχθηκε (πολύ καθυστερημένα) τη «φτωχοποίηση που έφερε η παρατεταμένη και υψηλού κοινωνικού κόστους ύφεση στη διάρκεια της δημοσιονομικής προσαρμογής των Μνημονίων», σχολιάζοντας συμπληρωματικά ότι η άνοδος «αντισυστημικών» σχηματισμών στην εξουσία στην Ελλάδα μπορεί κάλλιστα να ερμηνευτεί από την παρατεταμένη περίοδο προσοδοθηρίας που άνθησε στη δεκαετία που προηγήθηκε της κρίσης.
Στο Εβδομαδιαίο Δελτίο του συνδέσμου αναφέρεται ότι υπάρχουν νοικοκυριά που εξακολουθούν να αποταμιεύουν από το υψηλό εισόδημά τους και νοικοκυριά που απλώς περιορίζουν την κατανάλωσή τους στο ύψος του χαμηλού εισοδήματος που έχουν, οσοδήποτε μικρό κι αν είναι αυτό.
Ωστόσο, το μέσο νοικοκυριό ρευστοποιεί περιουσιακά στοιχεία για να τα βγάλει πέρα και η κατάσταση αυτή δεν μπορεί να συνεχιστεί για πολύ ακόμα. Επομένως, πρέπει να αλλάξει άρδην το καθεστώς υπερφορολόγησης και υπερρύθμισης της ιδιωτικής οικονομίας, «που εμποδίζει την ανάδειξη των αρετών του Ελληνα επιχειρηματία και εργαζομένου».
