Αντιπαραγωγική χαρακτήρισε η καγκελάριος την προσφυγή στις κάλπες κατά τη συνάντησή της με τον πρόεδρο της Ν.Δ., ο οποίος πλέον αναπροσαρμόζει την τακτική του. Στην ατζέντα, εκτός από την οικονομία, και το Μεταναστευτικό
Από τον
Σπύρο Γκουτζάνη
Αν και κανείς δεν μπορεί να γνωρίζει τις λεπτομέρειες όσων συζητήθηκαν στις συναντήσεις του Κυριάκου Μητσοτάκη στο Βερολίνο, είναι σαφές ότι μετά το «κρίσιμο» αυτό ταξίδι ο πρόεδρος της Ν.Δ. διαμορφώνει ανάλογα την αντιπολιτευτική τακτική του και υποστέλλει τη σημαία των εκλογών. Οι συναντήσεις του κ. Μητσοτάκη ήταν καλά προετοιμασμένες ώστε να εξοικονομηθεί χρόνος και, όπως έλεγε συνεργάτης του, αντάλλασσαν ενημερωτικά e-mails εδώ και έναν μήνα για όλα τα θέματα που θα είχε η ατζέντα. «Οι Γερμανοί συνομιλητές ήταν πλήρως ενημερωμένοι και οι συζητήσεις πήγαν κατευθείαν στα καίρια ζητήματα» έλεγε ο ίδιος συνεργάτης.
Πάντως, σύμφωνα με πληροφορίες από το Βερολίνο, το κλίμα στη συνάντηση δεν ήταν ιδιαίτερα θερμό, καθώς η κυρία Μέρκελ -τυπικά ευγενής- έχει επιφύλαξη για την οικογένεια Μητσοτάκη, την οποία εντάσσει στο παλαιό πολιτικό σύστημα της Ελλάδας, που κατά την προτεσταντική της άποψη ευθύνεται για την κρίση της χώρας.
Συναντίληψη
O κ. Μητσοτάκης, φυσικά, δεν ζήτησε έγκριση και η Γερμανίδα καγκελάριος απέφυγε την άμεση υπόδειξη, ωστόσο στο πλαίσιο της συναντίληψης και της αλληλεγγύης που χαρακτηρίζει τα αδελφά κόμματα η κυρία Μέρκελ του είπε ότι «εκλογές στην Ελλάδα σε αυτή την ευρωπαϊκή συγκυρία δεν θα ήταν παραγωγικές». Ο κ. Μητσοτάκης διαβεβαίωσε ότι «το κόμμα του είναι έτοιμο να ασκήσει τη διακυβέρνηση της χώρας και να αναλάβει την ιδιοκτησία ενός εμπροσθοβαρούς προγράμματος μεταρρυθμίσεων, αποκλείοντας το Grexit». Η κυρία Μέρκελ κατέστησε σαφές ότι η ατζέντα του δικού της κόμματος έχει άλλες προτεραιότητες και, όσον αφορά το ελληνικό ζήτημα, έχει να αντιμετωπίσει τις πιέσεις από τους Ελεύθερους Δημοκράτες, το ακραίο AfD και τμήμα του δικού της κόμματος υπό τον Σόιμπλε που θέλουν να βάλουν τη σκληρή γραμμή έναντι της Ελλάδας και την έξοδο από το ευρώ στην προεκλογική αντιπαράθεση.
Σε αυτή τη συγκυρία προβάδισμα έχει η προεκλογική περίοδος στη Γερμανία, που απαιτεί ησυχία και αποφυγή κάποιου ατυχήματος, όπως στην περίπτωση της Ελλάδας. Είναι χαρακτηριστικό ότι το αίτημα για πολιτική αλλαγή και εκλογές απουσίαζε από τη μοναδική δήλωση που έκανε ο κ. Μητσοτάκης στο Βερολίνο μετά τη συνάντησή του με την κυρία Μέρκελ στα γραφεία του αδελφού κόμματος CDU. Ηταν η πρώτη φορά έπειτα από πολύ καιρό που η λέξη «εκλογές» δεν υπήρχε στη ρητορική του κ. Μητσοτάκη.
Αλλά και στη Βουλή, κατά τη συζήτηση της επίκαιρης ερώτησής του προς τον πρωθυπουργό την Παρασκευή, μία αναφορά, και αυτή υποβαθμισμένη, υπήρξε στις δύο τοποθετήσεις του ότι «όσο πιο γρήγορα φύγετε τόσο το καλύτερο». Ούτε όμως και στην εβδομαδιαία ενημέρωση των πολιτικών συντακτών την περασμένη Πέμπτη, από τον Βασίλη Κικίλια, υπήρξε η συνήθης στα προηγούμενα briefings εκτεταμένη αναφορά στην ανάγκη για «εκλογές τώρα». Διαφορετική είναι, βέβαια, η ρητορική του αντιπροέδρου Αδωνη Γεωργιάδη, ο οποίος όμως έχει τη δική του ατζέντα που δεν ταυτίζεται πάντα με του προέδρου.
Φρασεολογία
Η απουσία της αναφοράς στις εκλογές από το Βερολίνο υπογραμμίζεται από το ότι κατά τα λοιπά πράγματι ο κ. Μητσοτάκης μίλησε εκτός χώρας με την ίδια γλώσσα που χρησιμοποιεί και εντός, παρακάμπτοντας τη συνήθεια των αρχηγών να αποφεύγουν στις διεθνείς συναντήσεις τους εξαγωγή της εσωτερικής αντιπαράθεσης. Ετσι, ο κ. Μητσοτάκης από το Βερολίνο κατηγόρησε ευθέως την ελληνική κυβέρνηση ότι «ευθύνεται για τις υπερβολικές απαιτήσεις των δανειστών», ενώ χρησιμοποίησε φράσεις όπως «η κοινωνία πληρώνει πολύ ακριβά την αποτυχία του κ. Τσίπρα» ή «η κυβέρνηση Τσίπρα δεν έχει κανένα σχέδιο».
Εκτεταμένα όμως συζητήθηκε στη συνάντηση με την κυρία Μέρκελ το Μεταναστευτικό, που είναι στην κορυφή της ατζέντας του Χριστιανοδημοκρατικού Κόμματος εν όψει των εκλογών. Σύμφωνα με πληροφορίες, ο κ. Μητσοτάκης πήγε πλήρως προετοιμασμένος με τρεις φακέλους, όπου ανέπτυξε τη θέση του για τα λάθη της κυβέρνησης Τσίπρα, που διόγκωσαν το πρόβλημα, αλλά και τη δική του επεξεργασμένη πολιτική ανάσχεσης του προσφυγικού κύματος που θα μειώσει την πίεση στην Ευρώπη και κυρίως στη Γερμανία.
