Ο 27χρονος Σταύρος Θεοχάρης από τον Βόλο (υποψήφιος βουλευτής στις ολλανδικές εκλογές με το Κόμμα των Μικρομεσαίων Επιχειρήσεων) μιλά για τους στόχους του αλλά και τον ευρωσκεπτικισμό
Από τη
Θεανώ Καρούτα
Είναι ο μοναδικός Ελληνας που διεκδικεί μια θέση στο ολλανδικό Κοινοβούλιο στις επικείμενες βουλευτικές εκλογές της 15ης Μαρτίου. Σπούδασε Νομική, κάνει το μεταπτυχιακό του πάνω στο Ευρωπαϊκό Δίκαιο και αυτό που τον χαρακτηρίζει κυρίως είναι το γεγονός πως αντιμετωπίζει την πολιτική με έναν ιδεαλισμό που έχει από καιρό χαθεί στην Ελλάδα.
Ο λόγος για τον κ. Σταύρο Θεοχάρη, τον 27χρονο Βολιώτη που έχει ριχτεί στην «αρένα» των βουλευτικών εκλογών με το κόμμα των Μικρομεσαίων Επιχειρήσεων (Ondernemers Partij), πιστεύοντας πως τόσο ο πολιτικός φορέας που εκπροσωπεί όσο και ο ίδιος μπορούν κάτι να αλλάξουν.
Πώς αποφασίσατε να ασχοληθείτε με την πολιτική;
Η πολιτική με ενδιέφερε ανέκαθεν και θεωρώ πως είναι μια δραστηριότητα στενά συνδεδεμένη με τη νομική. Η ενασχόλησή μου με τα κοινά προέκυψε πέρυσι τον Απρίλιο, όταν στο εστιατόριο που διατηρούμε στη Χάγη είχε έρθει ο πρόεδρος του Κόμματος των Μικρομεσαίων Επιχειρήσεων και έπειτα από μακρά συζήτηση για την πολιτική, την οικονομία, την Ελλάδα, την Ολλανδία και την Ε.Ε. μού πρότεινε τη θέση του προέδρου της Νεολαίας. Από τη θέση αυτή παρακολούθησα συνεδριάσεις του κόμματος, μελέτησα τις προτάσεις του και ανακάλυψα πως οι θέσεις του με βρίσκουν σύμφωνο. Για εμένα η πολιτική είναι ένας τρόπος να αλλάξω προς το καλύτερο ορισμένα πράγματα που χρήζουν βελτίωσης.
Ενδεχομένως κάτι τέτοιο να ακούγεται ρομαντικό, όμως η αλήθεια είναι πως στην Ολλανδία υπάρχει ακόμα πρόσφορο έδαφος για όσους θέλουν να προσφέρουν. Στην Ελλάδα, οι νέοι, απογοητευμένοι όντες, δεν ασχολούνται με την πολιτική, καθώς μάλλον φοβούνται πως και οι καλύτερες προθέσεις θα θαφτούν κάτω από το σαθρό πολιτικό σύστημα. Και αυτό με λυπεί, γιατί στην Ελλάδα υπάρχουν πολλά εξαιρετικά μυαλά και αξιόλογοι πολιτικοί.
Ποια είναι τα δεδομένα για το κόμμα των Μικρομεσαίων αυτή τη στιγμή στην Ολλανδία και ποια δυναμική διαμορφώνεται για την επόμενη μέρα;
Ως νεοσύστατο, μικρό κόμμα, έχουμε δεχτεί αρκετό πόλεμο από τα κόμματα εξουσίας. Ωστόσο, πιστεύω πως θα μπορούσαμε ακόμα και κερδίζοντας μία έδρα-αν και νομίζω πως μπορούμε να διεκδικήσουμε δύο ή και τρεις- στο Κοινοβούλιο να συμβάλλουμε στη διαμόρφωση πολιτικών και να κάνουμε τη διαφορά.
Σύμφωνα με τις δημοσκοπήσεις, πρώτο κόμμα στις εκλογές θα αναδειχθεί το εθνικιστικό Κόμμα για την Ελευθερία του Γκερτ Βίλντερς, που εκτιμάται πως θα κερδίσει από 30 έως 35 έδρες. Το δεξιό κόμμα του Μαρκ Ρούτε, που βρίσκεται τώρα στην εξουσία, από τις 41 έδρες του 2012 υπολογίζουμε πως θα πάρει τώρα περίπου 25, ενώ το κόμμα που συγκυβερνά, αυτό των Εργατικών, το κόμμα στο οποίο ανήκει ο Γερούν Ντάισελμπλουμ, από τις 38 που κατέχει θα πέσει, σύμφωνα με τις δημοσκοπήσεις, στις 10 έως 15.
Η επόμενη μέρα θα είναι σίγουρα δύσκολη. Εκλογική νίκη του Βίλντερς δεν συνεπάγεται σχηματισμό κυβέρνησης, καθώς όλοι οι αρχηγοί κομμάτων έχουν αποκλείσει το ενδεχόμενο μετεκλογικής συνεργασίας μαζί του, ομοίως και εμείς. Συνεπώς, για να σχηματιστεί κυβέρνηση στην Ολλανδία μάλλον θα χρειαστεί μια ευρεία συνεργασία έως και πέντε κομμάτων, κάτι που πρακτικά είναι δύσκολο έως απίθανο να συμβεί.
Τι πρεσβεύει το κόμμα σας, ποιους εκπροσωπεί και τι είναι αυτό που μπορεί να αλλάξει;
Οπως φανερώνει και το όνομά του, είναι ένα κόμμα για τους επιχειρηματίες, κυρίως τους μικρομεσαίους. Τα συμφέροντα αυτών εκπροσωπούμε κατά κύριο λόγο. Τους ελεύθερους επαγγελματίες που έχουν πληγεί αρκετά από την οικονομική κρίση. Προτάσεις, ωστόσο, πέρα από την οικονομία, έχουμε για την Υγεία, την Παιδεία και άλλους τομείς, μέσα στις 25 θέσεις μας. Η κρίση έχει αγγίξει και εδώ τη μεσαία τάξη, όχι με την αγριότητα με την οποία συνέβη αυτό στην Ελλάδα βέβαια. Κι αυτό μόνο και μόνο γιατί οι μεταρρυθμίσεις που καλείστε να υλοποιήσετε τόσο βίαια και σύντομα στην Ολλανδία χρειάστηκαν 15-20 χρόνια για να υλοποιηθούν.
Τι είναι αυτό που έχει σπρώξει τους Ολλανδούς στο κόμμα του Βίλντερς; Είναι κάτι που έχει ανάγκη η κοινωνία;
Η στροφή αυτή οφείλεται στο Brexit, στον Τραμπ, στη ρητορική που έχει υιοθετήσει ο Βίλντερς σε ό,τι αφορά τους μετανάστες και τα σύνορα και που, όπως φαίνεται, έχει πείσει σημαντική μερίδα Ολλανδών, κυρίως των λαϊκών κοινωνικών στρωμάτων. Η Ολλανδία βέβαια ήταν ανέκαθεν μια χώρα ανοιχτή προς τους μετανάστες, χτίστηκε στην ουσία τη δεκαετία 1960-1970 από ανθρώπους που ήρθαν από το Μαρόκο, την Τουρκία αλλά και την Ελλάδα. Επιπροσθέτως, οι Ολλανδοί δεν χαρακτηρίζονται εύκολα ως ευρωσκεπτικιστές και, στο πλαίσιο της Ενωσης όπου υπαγόμαστε, μια πολιτική κλειστών συνόρων θα ήταν μεγάλο λάθος. Ας μην ξεχνάμε πως λυδία λίθος της Ε.Ε. είναι η ελεύθερη μετακίνηση ανθρώπων, ιδεών και αγαθών, κι αν κάτι πάει στραβά αυτή την εποχή με το ευρωπαϊκό γίγνεσθαι, αυτό οφείλεται στο γεγονός πως η Ενωση διοικείται από τους λάθος ανθρώπους.
