Η «βόμβα» του Κων. Μητσοτάκη που στηλίτευσε την πολιτική του Ανδρέα και προέβλεψε τις ικεσίες στο Ταμείο
Στη Βουλή το 1994, πριν από 23 ολόκληρα χρόνια, ο Κωνσταντίνος Μητσοτάκης είχε κάνει τη δραματική πρόβλεψη -στην ομιλία του για την υπόθεση της διερεύνησης ποινικών ευθυνών της κυβέρνησής του σχετικά με την ιδιωτικοποίηση της ΑΓΕΤ Ηρακλής- ότι η Ελλάδα θα αναγκαστεί να ζητήσει τη βοήθεια του Διεθνούς Νομισματικού Ταμείου!
«Το τραγικό πρόβλημα της ελληνικής οικονομίας είναι ότι δεν αντέχει τα βάρη και τα ελλείμματα, ότι δεν είναι μακριά η στιγμή που η Ελλάδα δεν θα μπορεί πια να δανειστεί και θα καταφύγει ικέτης στο Διεθνές Νομισματικό Ταμείο» είχε τονίσει χαρακτηριστικά.
«Τι θα ωφελήσει»
Μάλιστα, έλεγε τότε από το βήμα της Βουλής προς το ΠΑΣΟΚ και τον Ανδρέα Παπανδρέου: «Τι θα σας ωφελήσει να κερδίσετε, αν κερδίσετε, πρόσκαιρες εντυπώσεις, όταν η οικονομία οδηγείται με μαθηματική βεβαιότητα σε κατάρρευση; Το πρόβλημα δεν είναι σήμερα αν θα υποτιμηθεί η δραχμή. Αυτό είναι το λιγότερο κακό. Το τραγικό πρόβλημα της ελληνικής οικονομίας είναι ότι δεν αντέχει τα βάρη και τα ελλείμματα, ότι δεν είναι μακριά η στιγμή που η Ελλάδα δεν θα μπορεί πια να δανειστεί και θα καταφύγει ικέτης στο Διεθνές Νομισματικό Ταμείο. Η Ελλάδα του κ. Παπανδρέου θα έχει την τύχη της Τουρκίας της κυρίας Τσιλέρ».
Και συνέχισε: «Ο ελληνικός λαός δεν πίστεψε όσα του είπαμε τον περασμένο Οκτώβριο. Πίστεψε εσάς και την πολιτική σας, σήμερα πληρώνει. Τι θα σας ωφελήσει να λασπολογήσετε για λίγες εβδομάδες τους αντιπάλους σας, όταν μετά τις ευρωεκλογές θα παρουσιαστούν σε όλη τους τη μεγαλοπρέπεια τα αδιέξοδα από την πολιτική που ακολουθήσατε στα Σκόπια; Κάνετε λάθος» είχε σημειώσει εμφατικά, σε μια ομιλία που αποδείχθηκε προφητική.
Η τελευταία ομιλία που έδωσε ήταν για την κυβέρνησή του
Από τις πιο ιδιαίτερες στιγμές του Κωνσταντίνου Μητσοτάκη ήταν αυτή της 25ης Φεβρουαρίου 2013, όταν, σε ηλικία 95 ετών, εκφωνούσε την τελευταία δημόσια ομιλία του. Αφορμή ήταν η παρουσίαση του βιβλίου «Μπροστά από την εποχή της. Η κυβέρνηση της Ν.Δ. 1990-1993», παρουσία πλήθους κόσμου, στο Κέντρο Πολιτισμού «Ελληνικός Κόσμος».
Ο πρώην πρωθυπουργός υπερασπίστηκε τα πεπραγμένα της κυβέρνησής του, τονίζοντας ότι, εάν η τότε κυβέρνηση της Ν.Δ. δεν είχε πρόωρα ανατραπεί, η πορεία της χώρας θα ήταν διαφορετική και η σημερινή καταστροφή πιθανότατα θα είχε αποτραπεί. Η κυβέρνηση της περιόδου εκείνης, τόνισε, «είπε στον ελληνικό λαό την αλήθεια από την πρώτη ώρα και, μη έχοντας παραπλανήσει τον κόσμο ούτε πριν ούτε μετά τις εκλογές, ήταν εξ ορισμού αξιόπιστη».
Με ειλικρίνεια
Κάλεσε δε τον πολιτικό κόσμο «να μιλήσει με ειλικρίνεια στον ελληνικό λαό και να ομολογήσει ότι ζούσαμε πάνω από τις δυνάμεις μας, με δανεικά». Από εδώ και πέρα, συνέχισε, «τα δανεικά τελείωσαν. Είμαστε υποχρεωμένοι πλέον να ζήσουμε με αυτά που έχουμε και να πληρώνουμε στο εξωτερικό για πολλά χρόνια ένα μέρος από το εισόδημα που κερδίζουμε για την πληρωμή τόκων και χρεολυσίων» υποστήριξε, χαρακτηρίζοντας «μονόδρομο να προχωρήσουν οι διαρθρωτικές αλλαγές, που προωθήθηκαν την περίοδο 1990-1993 και τώρα έχουν μείνει σχεδόν στάσιμες».
Επίσης, ο κ. Μητσοτάκης κάλεσε τον νέο κόσμο να «ακούει πιο προσεκτικά τον ρεαλιστή, τον μετρημένο, τον υπεύθυνο».
Στα μυστικά της μακροζωίας του, το περπάτημα, η σιέστα και το… χαμόγελο
Ο Κωνσταντίνος Μητσοτάκης, ένας από τους Ελληνες πολιτικούς που άγγιξε τα 100 χρόνια, είχε αποκαλύψει τα μυστικά της μακροζωίας του στην ειδική εκπομπή «Ολα για την υγεία mou».
Οπως είχε πει, η διατροφή, η άσκηση, η σιέστα και η καλή ψυχολογία με περιορισμό του άγχους δίνουν χρόνια.
«Οι προληπτικές εξετάσεις σώζουν ζωές» είχε σημειώσει ο επίτιμος πρόεδρος της Ν.Δ., προτρέποντας τον κόσμο να μη φοβάται τους γιατρούς και να τους συμβουλεύεται συχνά, θεωρώντας ελιξίριο ζωής το χαμόγελο. Oσον αφορά τη διατροφή του, είχε αποκαλύψει ότι κεντρική θέση είχαν τα όσπρια, τα φρούτα, το χόρτα, το μέλι και βεβαίως πολύ λάδι.
«Η δίαιτα του ανθρώπου παίζει σημαντικό ρόλο στην υγεία και τη μακροζωία του. Τρώω πολλά ωμά λαχανικά και κυρίως ωμή αγκινάρα, που είναι ωραίος μεζές για το κρασί και την τσικουδιά» είχε αναφέρει, μεταξύ άλλων.
Ο Κωνσταντίνος Μητσοτάκης είχε υπογραμμίσει επίσης τη σημασία της άθλησης και ειδικά τα οφέλη που έχει το περπάτημα: «Από μικρός γυμνάστηκα πολύ. Μου άρεσε πολύ να περπατώ. Αυτή είναι η καλύτερη άσκηση. Μπορείς να την κάνεις μέχρι το τέλος της ζωής σου. Ο άνθρωπος δεν πρέπει να εγκαταλείπει ποτέ τον εαυτό του».
Ακόμα ένα από τα μυστικά της μακροζωίας του θεωρούσε ότι ήταν η επιλογή του να κάνει μικρά διαλείμματα μέσα στη μέρα, μια ανάπαυλα, να κλείνει τους διακόπτες, με κορυφαία τη μεσημεριανή σιέστα.
Γ. Πευκιανάκης: Αν τον είχαν αφήσει, σήμερα όλα θα ήταν αλλιώς!
«Τον Κωνσταντίνο Μητσοτάκη τον διέκριναν η λεβεντιά, η ντομπροσύνη και η αρχοντιά του» λέει στη «δημοκρατία» ο Γιάννης Πευκιανάκης, εκ των πλέον στενών συνεργατών του επί σειράν ετών. «Αν είχαν γίνει -αν τον άφηναν να κάνει- όλα όσα είχε πει και ήθελε πραγματικά να κάνει, τα πράγματα θα ήταν διαφορετικά σήμερα για τη χώρα. Εχει δικαιωθεί εν ζωή. Το λένε ακόμα και οι εχθροί του, ακόμα και αυτοί που τότε έκαναν απεργίες για ψύλλου πήδημα, που ξεβράκωναν τους οδηγούς των λεωφορείων» συνεχίζει, εμφανώς συγκινημένος, και συμπληρώνει:
«Ο Μητσοτάκης σού έλεγε “ναι” και ήταν “ναι”. Αν σου έλεγε “όχι”, έπρεπε να είσαι πεπεισμένος ότι θα δυσκολευτείς πάρα πολύ να του αλλάξεις άποψη. Ηταν ο αρχηγός που, περισσότερο από οποιονδήποτε άλλον, πέρασε διά πυρός και σιδήρου για να φτάσει στην πρωθυπουργία με ποσοστό 47%! Και αυτό διότι είχαν φτιάξει εκλογικό νόμο μόνο και μόνο για να μην αποκτήσει αυτοδυναμία. Αγαπούσε τους φίλους του, σεβόταν και ανεχόταν τους αντιπάλους. Συγχωρούσε εύκολα, δεν κρατούσε κακία. Αν δεις με ποιους έχει συνεργαστεί, θα πεις “δεν είναι δυνατόν, με αυτόν δεν είχαν τσακωθεί;”».
Ηθος και ευγένεια
«Ο Μητσοτάκης αγαπούσε τον απλό πολίτη» τονίζει στη «δημοκρατία» ο Γιάννης Δημητροκάλης, που ήταν δίπλα του για μια δεκαετία, από το 1984 έως το 1993, και διατηρούσαν στη συνέχεια τακτική επαφή. «Ο Κωνσταντίνος Μητσοτάκης ήταν δημοκράτης πολιτικός και ήθελε τον κόσμο μαζί του. Ο απλός πολίτης, άσχετα από το τι έλεγαν οι πολιτικοί αντίπαλοί του, εισέπραττε αυτή τη συμπάθεια και την ανταπέδιδε. Οι απόψεις του δεν ήταν πάντα ευχάριστες, αλλά ήθελε να έχει τη στήριξη των πολιτών. Λένε ότι ήταν αμφιλεγόμενος πολιτικός. Δεν ισχύει αυτό και έχει αποφανθεί η Ιστορία, και για την περίοδο του 1965. Δέχθηκε κατηγορίες από διάφορα κέντρα που ήθελαν να μειώσουν το ύψος του. Είχε ήθος και ευγένεια. Θυμάμαι ότι ακόμη και για τον Ανδρέα Παπανδρέου μιλούσε με συγκαταβατικό τρόπο – ποτέ δεν απευθύνθηκε με προσωπικούς χαρακτηρισμούς, παρά τις πολλές κατηγορίες που δέχθηκε».
Σημάδεψε την ελληνική Ιστορία κατά τον 20ό αιώνα
Για μισό και πλέον αιώνα ο Κωνσταντίνος Μητσοτάκης ήταν κεντρικό πρόσωπο στην πολιτική ζωή της Ελλάδας -κάποιες περιόδους μάλιστα διαδραμάτισε και πρωταγωνιστικό ρόλο-, ενώ την πολιτική σταδιοδρομία του σημάδεψαν σε μεγάλο βαθμό η πολυετής διαμάχη και η πολυεπίπεδη σύγκρουση με τον Ανδρέα Παπανδρέου.
Γεννηθείς στις 18 Οκτωβρίου 1918 στα Χανιά, καταγόταν από πολιτική οικογένεια, ήταν γιος του πολιτικού Κυριάκου Μητσοτάκη (1884-1944) και της Σταυρούλας Πλουμιδάκη, και μικρανιψιός του Ελευθερίου Βενιζέλου – η γιαγιά του Κατίγκω ήταν αδελφή του Ελευθερίου Βενιζέλου. Ο παππούς του Κωνσταντίνος Μητσοτάκης ήταν επίσης πολιτικός, ιδρυτής και αρχηγός του κόμματος των «Ξυπόλητων» (Φιλελεύθεροι).
Ο Κωνσταντίνος Μητσοτάκης ακολούθησε την παράδοση της οικογένειας, ήταν γεννημένος πολιτικός, δημοκράτης αστός, μαχητικός, διέθετε καθαρές απόψεις, ενίοτε δυσάρεστες για την κοινωνία, που δεν φοβόταν να τις εκφράζει. Δεν απέφυγε συγκρούσεις, ήταν ρεαλιστής, τολμηρός και εντυπωσιακά ανθεκτικός. Μετά τη συμμετοχή του στον πόλεμο του 1940-41 και τον αντιστασιακό αγώνα στην Κρήτη, εξελέγη για πρώτη φορά το 1946 βουλευτής Χανίων με τους Φιλελευθέρους, των οποίων ηγείτο ο Σοφοκλής Βενιζέλος.
Το 1951 ανέλαβε για πρώτη φορά κυβερνητικό αξίωμα ως υφυπουργός Οικονομικών στην κυβέρνηση Σοφοκλή Βενιζέλου, στη συνέχεια χρημάτισε υπουργός Συγκοινωνιών και Δημοσίων Εργων, υπουργός Οικονομικών και υπουργός Συντονισμού, πρώτα από 15/07/1965-20/08/1965 και κατόπιν από 17/09/1965-22/12/1966.
Ενωση Κέντρου
Το 1961 εκλέγεται βουλευτής με την Ενωση Κέντρου του Γεωργίου Παπανδρέου. Το 1964 πρωταγωνιστεί στα εσωκομματικά γεγονότα, που έναν χρόνο αργότερα, τον Ιούλιο του 1965, οδήγησαν στη λεγόμενη «αποστασία» και στα «Ιουλιανά». Καθότι θεωρείτο ότι θα ήταν ο διάδοχος του Γεωργίου Παπανδρέου, συγκρούστηκε από τον Οκτώβριο του 1964 με τον Ανδρέα Παπανδρέου, που εξέφραζε την αριστερή πτέρυγα της Ενωσης Κέντρου.
Μετά τη δικτατορία, η επάνοδός του στην πολιτική ήταν εντυπωσιακή, όταν τον θεωρούσαν πολιτικά «καμένο χαρτί».
Στις εκλογές του 1977 εκλέγεται βουλευτής με το κόμμα των Νεοφιλελευθέρων, έναν χρόνο αργότερα προσχωρεί στη Ν.Δ. του Κωνσταντίνου Καραμανλή, γίνεται υπουργός, και στη συνέχεια, το 1984, κερδίζει την ηγεσία της Ν.Δ. απέναντι στον Κωστή Στεφανόπουλο. Πέντε χρόνια αργότερα κερδίζει τον «άσπονδο» πολιτικό εχθρό του Ανδρέα Παπανδρέου. Χρειάστηκαν τρεις εκλογικές αναμετρήσεις για να σχηματίσει κυβέρνηση με 46,19% και 151 έδρες, και αφού είχε πετύχει τη συμμαχία με την Αριστερά, με την οποία από κοινού παρέπεμψε τον Ανδρέα Παπανδρέου στο Ειδικό Δικαστήριο. Υστερα από τρία χρόνια διακυβέρνησης, το 1990-1993, η κυβέρνησή του πέφτει έπειτα από μια διαδικασία αποχωρήσεων βουλευτών υπό τον Αντώνη Σαμαρά, που ίδρυσε την Πολιτική Ανοιξη.
Μετά την ήττα της Ν.Δ. παραιτείται από την ηγεσία του κόμματος, αλλά παραμένει βουλευτής για άλλα δέκα χρόνια, μέχρι τις παραμονές των εκλογών του 2004.
Σάλος για το «περίεργο» σχόλιο του Καραμέρου
Σάλο προκάλεσε ανάρτηση του αντιπεριφερειάρχη Αττικής Γιώργου Καραμέρου (φωτό) στα μέσα κοινωνικής δικτύωσης, ο οποίος, λίγες ώρες μετά τον θάνατο του Κωνσταντίνου Μητσοτάκη, αναφέρθηκε σε αυτόν με εμφανή δόση ειρωνείας.
«Ο μέγας Κωνσταντίνος Μητσοτάκης κατόρθωσε στον θάνατό του να τον υμνούν περισσότερο η διαπλοκή και τα χαμαιτυπεία (δικοί του όροι)» έγραψε προκλητικά στο twitter, συγκεντρώνοντας σωρεία αρνητικών σχολίων για τη συγκεκριμένη τοποθέτηση, μεταξύ αυτών και του βουλευτή της Ν.Δ. Γιάννη Κεφαλογιάννη, που του έγραψε: «Ντροπή και μόνο ντροπή! Δεν περίμενα βέβαια κάτι καλύτερο από εσένα».
Μπροστά στη γενική κατακραυγή, ο κ. Καραμέρος τα… μάζεψε, υποστηρίζοντας ότι τα λεγόμενά του παρερμηνεύτηκαν. «Στην ανάρτησή μου δεν υπήρχαν μένος και αρνητική κριτική. Πρώτα απ’ όλα χαρακτήρισα μέγα πολιτικό τον κ. Μητσοτάκη – έναν πολιτικό που δεν λειτουργούσε ανώδυνα και είχε εισαγάγει στην πολιτική ζωή του τόπου σημαντικές ορολογίες, όπως είναι η διαπλοκή, με χαρακτηρισμούς για “χαμαιτυπεία” για ΜΜΕ της εποχής» συμπλήρωσε, αρνούμενος ότι η λέξη «μέγας» στην ανάρτησή του ήταν ειρωνική.
