Από τα 18 αεροσκάφη τα έντεκα είναι άνω των 40 ετών (!!!) και τα άλλα επτά είναι βαριά «καταπονημένα»! Τα πέντε, μάλιστα, βρίσκονται από τον χειμώνα «παρκαρισμένα» στην ΕΑΒ για συντήρηση (που ποτέ δεν τελείωσε)
Από τον
Ανδρέα Κούτρα
Με τσακισμένα φτερά είναι ο στόλος αεροπυρόσβεσης της χώρας. Τα εναπομείναντα Καναντέρ αδυνατούν πλέον να σηκώσουν το βάρος κατάσβεσης των πυρκαγιών, ιδίως όταν τα πύρινα μέτωπα είναι μεγάλα, όπως αυτό στην ανατολική Αττική. Θα έλεγε κανείς ότι έχουν φάει τα ψωμιά τους εδώ και χρόνια, ιδίως τα CL-215, και πλέον πετούν (όσα πετούν) χάρη στην αυτοθυσία των χειριστών της Πολεμικής Αεροπορίας και των μηχανικών, που κάνουν ό,τι περνάει από το χέρι τους για να τα κρατήσουν επιχειρησιακά έστω για λίγες ώρες.
Η κατάσταση είναι κάπως καλύτερη για τα CL-415, αλλά δεν αρκούν τα εφτά που απέμειναν.
Το Γενικό Επιτελείο Αεροπορίας έχει καταθέσει αίτημα ανανέωσης των απαρχαιωμένων πυροσβεστικών αεροσκαφών CL-215 από το 2002, αλλά αυτό ουδέποτε ικανοποιήθηκε, παρότι τότε υπήρχε η οικονομική δυνατότητα. Το αίτημα επαναδιατυπώθηκε και τα επόμενα χρόνια, αλλά πάλι μπήκε στο συρτάρι ελλείψει
χρημάτων. Σήμερα είναι εξαιρετικά δύσκολο να βρεθεί το μεγάλο κονδύλι προκειμένου να αγοραστούν καινούργια αεροσκάφη.
Η επιβολή της μνημονιακής πολιτικής από τους δανειστές δεν επιτρέπει ούτε καν την αγορά ανταλλακτικών που απαιτούνται για την επισκευή ή τη συντήρηση των αεροσκαφών. Πολλές φορές πρέπει πρώτα να χαλάσει ένα αεροσκάφος και μετά να παραγγελθεί το ανταλλακτικό για την επισκευή του. Αυτό σημαίνει χάσιμο χρόνου και οι φωτιές δεν περιμένουν ούτε συγχωρούν.
Ο κρατικός μηχανισμός θα συνεχίσει λοιπόν να παλεύει από αέρος με τις φλόγες με τα αεροσκάφη που διαθέτει, τα οποία στην πραγματικότητα είναι πολύ λιγότερα απ’ όσα παρουσιάζονται στα χαρτιά.
Συγκεκριμένα, η Πολεμική Αεροπορία διαθέτει 18 Καναντέρ. Τα 11 είναι τα άνω των 40 χρόνων αεροσκάφη CL-215 και τα υπόλοιπα 7 CL-415, τα οποία επίσης είναι δομικά και μηχανικά καταπονημένα. Πέντε από τα 18 όμως (τρία CL-215 και δύο CL-415) βρίσκονται ακόμη στην ΕΑΒ. Ξέμειναν από τον χειμώνα στα υπόστεγα της αεροπορικής βιομηχανίας για συντήρηση και περιοδική επιθεώρηση και, παρά τις διαβεβαιώσεις ότι θα ήταν «ετοιμοπόλεμα» στις αρχές του καλοκαιριού, αυτό δεν συνέβη. Απομένουν λοιπόν οκτώ CL-215, αλλά λόγω συχνών βλαβών τα μισά παραμένουν καθηλωμένα στο έδαφος, ενώ ο συγκεκριμένος τύπος αεροσκάφους έχει και περιορισμούς, αφού δεν μπορούν να απογειωθούν με θερμοκρασία εδάφους άνω των 38 βαθμών Κελσίου και ισχυρούς πλευρικούς ανέμους. Το ότι πετούν ακόμη οφείλεται στις υπερπροσπάθειες που καταβάλλουν οι τεχνικοί της Πολεμικής Αεροπορίας, οι οποίοι κάνουν ακόμη και πατέντες προκειμένου να ξεπερνούν μικρά προβλήματα (όπως είναι αυτά που εκδηλώνονται στις θυρίδες των δεξαμενών) και να τα θέτουν πάλι σε επιχειρησιακή ετοιμότητα.
Μεγάλες είναι και οι προσπάθειες των χειριστών, καθώς τα χειριστήρια είναι μηχανικά, η παλαιότητα επιβαρύνει τον χειρισμό, αλλά ο μεγαλύτερος κίνδυνος είναι μήπως και στις επικίνδυνες φάσεις ρίψης ή λήψης νερού, που απαιτείται η πλήρης ώση, τους προδώσουν οι κινητήρες. Τα πέντε CL-415, τα οποία θεωρούνται πιο σύγχρονα, αλλά και αυτά πλέον έχουν πολλές ώρες πτήσεις και οι βλάβες που εκδηλώνονται είναι πολλές, πρέπει να καλύψουν ολόκληρο τον ελλαδικό χώρο.
