Το αιματηρό περιστατικό του 1904, όταν υπουργός σκότωσε βουλευτή
Με καζάνι που βράζει μοιάζει η Βουλή, με τους καβγάδες να πρωταγωνιστούν σχεδόν σε κάθε συνεδρίαση και μάλιστα, πλησιάζοντας στις κάλπες, να βαίνουν αυξανόμενοι. Αρχηγοί, υπουργοί και βουλευτές συγκρούονται καθημερινά, ενώ πλείστα είναι τα περιστατικά κοινοβουλευτικής βίας -ευτυχώς ήπιας, μέχρι στιγμής-, που έχουν καταγραφεί τις τελευταίες δεκαετίες.
Ωστόσο, κάποτε, στις αρχές του 20ού αιώνα, η φαρέτρα των κοινοβουλευτικών όπλων δεν αποτελούνταν μόνο από επιχειρήματα, κατηγορίες, λογής λογής κοσμητικά επίθετα, ακόμη και ύβρεις, αλλά από αληθινά… πιστόλια! Κι όμως, οι πολιτικοί ταγοί μας είχαν ζηλέψει στο παρελθόν το έθιμο των αιματηρών μονομαχιών που είχε επεκταθεί και στην Ελλάδα.
Πολλοί βουλευτές μετά το 1890 κατέφευγαν σε μονομαχίες είτε με ξίφη είτε με πιστόλια, ενώ εντυπωσιακό είναι ότι αρκούσε μόνο μια μικρή αφορμή, ένα ήσσονος σημασίας σχόλιο, για να προκληθεί ο αντίπαλος σε μάχη. Εξαιτίας άλλωστε μιας κυριολεκτικά ασήμαντης κόντρας στο ελληνικό Κοινοβούλιο, υπουργός και βουλευτής οδηγήθηκαν το 1904 σε αιματηρή μονομαχία, που είχε ως αποτέλεσμα τον θάνατο του δευτέρου. Πρωταγωνιστές ήταν ο υπουργός Παιδείας της κυβέρνησης του Γιώργου Θεοτόκη, Σπυρίδων Στάης, και ο βουλευτής Κ. Χατζηπέτρος. Ο Τύπος τότε ανέφερε ότι ο υπουργός και νικητής της μονομαχίας ήταν δεινός κυνηγός. Τουναντίον, ο χαμένος βουλευτής, που έπεσε νεκρός από τις σφαίρες του αντιπάλου του, ήταν μύωπας! Απίστευτη είναι και η αφορμή της φονικής μονομαχίας, που δεν ήταν άλλη από μια λεκτική αντιπαράθεση των δύο ανδρών, επειδή ο Στάης δεν διόρισε στη θέση του καθηγητή της Ανατομίας φίλο τού Χατζηπέτρου.
Το τραγικό τέλος του βουλευτή προκάλεσε σάλο σε Τύπο και κόμματα, ενώ είχε ως αποτέλεσμα όχι μόνο την παραίτηση του υπουργού, αλλά και την παραπομπή του στη Δικαιοσύνη με την κατηγορία του φόνου εξ αμελείας, από την οποία ωστόσο απαλλάχθηκε. Αυτό το τραγικό περιστατικό θεωρείται η κορύφωση των κοινοβουλευτικών μονομαχιών, ενώ στη συνέχεια το ξενόφερτο έθιμο άρχισε σιγά σιγά να εκλείπει.
