Τα βρόντηξε ο πρόεδρος του ΕΦΕΤ, με αιχμές ότι ο υπ. Αγροτικής Ανάπτυξης υπονόμευε την ορθή λειτουργία του φορέαΗχηρή παραίτηση με αιχμές για αδιαφορία, άγνοια και ερασιτεχνισμό -που γεννά πολλά ερωτήματα σχετικά με τον έλεγχο των τροφίμων στη χώρα μας- υπέβαλε χθες ο (τέως πλέον) πρόεδρος του ΕΦΕΤ Ιωάννης Τσιάλτας στον υπουργό Αγροτικής Ανάπτυξης και Τροφίμων Σταύρο Αραχωβίτη. Υπενθυμίζεται πως ο κ. Τσιάλτας είχε υποβάλει προφορικά την παραίτησή του από τις 19 Οκτωβρίου.
Στην παραίτησή του ο τέως πρόεδρος του Δ.Σ. του ΕΦΕΤ αφήνει αιχμές κατά του υπουργείου Αγροτικής Ανάπτυξης και Τροφίμων και κάνει λόγο για αδυναμία ή μάλλον για αδιαφορία του υπουργείου να εξασφαλίσει τη λειτουργία του φορέα. Ο Ιωάννης Τσιάλτας αναφέρεται και στη διαφαινόμενη βούληση να παρεκκλίνει ο φορέας από το κύριο έργο του, που είναι η ασφάλεια των τροφίμων και η προστασία του καταναλωτή και της δημόσιας υγείας.
Σημαντικό ρόλο στην απόφασή του αυτή, σύμφωνα με όσα αναφέρονται στην επιστολή παραίτησης προς τον υπουργό Σταύρο Αραχωβίτη, έπαιξαν και οι εξελισσόμενοι σχεδιασμοί άλλων υπουργείων να διασπάσουν τον επίσημο έλεγχο τροφίμων και με τον τρόπο αυτό να υπονομεύσουν όλο το έργο που έχει επιτευχθεί με την ίδρυση και τη λειτουργία του ΕΦΕΤ, αλλά και την εμφανή αδιαφορία της νέας πολιτικής ηγεσίας να αντιμετωπίσει το θέμα. Ο Ιωάννης Τσιάλτας είχε υποβάλει, προφορικά, την παραίτησή του στον Σταύρο Αραχωβίτη από τις 19 Οκτωβρίου, αλλά ο υπουργός Αγροτικής Ανάπτυξης την είχε ζητήσει και γραπτώς.
«Εξαντλήθηκε και το τελευταίο ίχνος αντοχής και ανοχής μου μπροστά σε τόσο και τέτοιο ανορθολογισμό, που μας γυρίζει 20 χρόνια πίσω. Και αυτό αφορά όχι μόνο τα άλλα υπουργεία αλλά και τη λειτουργία του ίδιου του ΥΠΑΑΤ. Δυστυχώς, η άγνοια και ο ερασιτεχνισμός είναι κακοί σύμβουλοι» αναφέρει, μεταξύ άλλων, στη χειμαρρώδη επιστολή παραίτησης ο απερχόμενος πρόεδρος του ΕΦΕΤ.
«Ελπίζω η δική μου παραίτηση και αντικατάσταση να πιάσει τόπο και να προσφέρει στον φορέα και τον τομέα των τροφίμων τη δυνατότητα να λειτουργήσει σε νέο πλαίσιο, χωρίς τα εμπόδια που οι αγκυλώσεις του παρελθόντος και η αδυναμία κατανόησης του πολυδιάστατου ρόλου του δημιουργούν» κατέληξε.
