Ολο για κυρώσεις σε βάρος της Τουρκίας ακούμε και κυρώσεις δεν βλέπουμε. Η κατάσταση δεν οφείλεται στην αναβλητικότητα του υδροκέφαλου, γραφειοκρατικού οργανισμού ο οποίος αποκαλείται Ευρωπαϊκή Ενωση αλλά στην έντονη αντίθεση των Γερμανών να κάνουν κάτι που θα θίξει τα τουρκικά συμφέροντα.
Οι προφάσεις αλλά και οι ευθείες αντιρρήσεις της Γερμανίας να ληφθεί απόφαση από την Ε.Ε. που θα επιβάλει ουσιαστικές κυρώσεις στο κράτος μαφία, το οποίο προσπαθεί να διαδραματίσει ρόλο περιφερειακής υπερδύναμης, βασίζονται στο παρελθόν και βλέπουν προς το μέλλον.
Η Γερμανία είναι η Τουρκία της Ευρώπης. Οι πρακτικές που εφαρμόζουν τα δύο κράτη είναι διαχρονικά παρόμοιες, τα συμφέροντά τους σχεδόν πάντοτε συμπίπτουν, η συνεργασία τους είναι στενή και πολυδιάστατη και αμφότερες συχνά στρέφονται ευθέως εναντίον της Ελλάδος, προς την οποία έχουν μια ενστικτώδη και έντονη εχθρότητα.
Ας μην ξεχνάμε ότι ο Γερμανός στρατηγός Λίμαν φον Σάντερς (1855-1929) είχε αναλάβει καθήκοντα στρατιωτικού συμβούλου και ήταν ο ουσιαστικός επικεφαλής του στρατού της Οθωμανικής Αυτοκρατορίας κατά τον Α’ Παγκόσμιο Πόλεμο. Αυτός σχεδίασε και τις γενικές γραμμές αλλά και πολλές από τις λεπτομέρειες της Γενοκτονίας των Ποντίων και γενικότερα των Ελλήνων της Μικράς Ασίας. Ο ίδιος άνθρωπος είναι εκείνος που επεξεργάστηκε το σχέδιο της Γενοκτονίας των Αρμενίων.
Επιπλέον ο Αδόλφος Χίτλερ όχι μόνο θαύμαζε τις «επιδόσεις» του Κεμάλ Ατατούρκ στη μαζική εγκληματικότητα και -φυσικά- στην εξολόθρευση πληθυσμών, αλλά εμπνεύστηκε από αυτόν την ιδέα του Ολοκαυτώματος των Εβραίων. Μια «συνταγή» θανάτου που εκτέλεσε με επιτυχία ένας Ασιάτης γενοκτόνος μεταφέρθηκε στην Ευρώπη και προσαρμόστηκε αναλόγως.
Πέρα, όμως, από την Ιστορία και τα διδάγματά της, υπάρχουν το παρόν και το μέλλον. Η Ελλάδα στο παρόν αντιμετωπίζει δύο Τουρκίες: αυτήν που βρίσκεται στα ανατολικά σύνορά μας και εκείνην που έχει πρωτεύουσα το Βερολίνο και νόμισμά της το ευρώ.
Οσο η Γερμανία έχει το πάνω χέρι στην Ευρώπη, η Ε.Ε. θα αντιμετωπίζει με το γάντι την Τουρκία – όποια αθλιότητα κι αν διαπράξει αυτή.
