Η 28η Οκτωβρίου είναι μια γιορτή για όλους τους Eλληνες. Δεν είναι κομμένη και ραμμένη στα μέτρα μιας μικρής μειοψηφίας, δεν σχεδιάστηκε για να αρέσει στις ξένες πρεσβείες, δεν καθιερώθηκε επειδή ανταποκρινόταν σε προδιαγραφές πολιτικής ορθότητας και νεοταξικής, δικαιωματιστικής υποκρισίας.
Το ΟΧΙ που είπε ο Ιωάννης Μεταξάς ήταν όλων των Ελλήνων, η νίκη εναντίον των Ιταλών επιτεύχθηκε απ’ όλους και η θεσμοθέτηση των παρελάσεων για αυτή την άγια ημέρα έγινε επειδή έτσι έκρινε η Ιστορία, που επισφράγισε τη βούληση του λαού μας.
Ο θεσμός της μαθητικής και στρατιωτικής παρέλασης της 28ης Οκτωβρίου όχι μόνο ελκύει το ενδιαφέρον του κοινού, αλλά ενθουσιάζει! Αυτό αποδεικνύεται από την προσέλευση του λαού στις κατά τόπους παρελάσεις, αλλά και από τα ποσοστά τηλεθέασης των ζωντανών μεταδόσεών τους.
Υπάρχει ωστόσο μια θλιβερή μειοψηφία, η οποία κάθε χρόνο επιμένει να στρέφεται με ύβρεις, χλεύη και ασυνάρτητους λιβέλους εναντίον του θεσμού των μαθητικών και στρατιωτικών παρελάσεων. Λες και εκπροσωπούν τις δυνάμεις του εχθρού, που διασύρθηκε από τις ελληνικές λόγχες, ζητούν την κατάργηση των παρελάσεων της 28ης Οκτωβρίου και τη μετατροπή αυτής της ημέρας σε μία από τις πολλές… Κατά μια ιστορική ειρωνεία, οι πολιτικές και οι «κινηματικές» σέκτες που ζητούν την κατάργηση των παρελάσεων πάντοτε επιμένουν στην ισχυροποίηση νεοπαγών «θεσμών», όπως τα «γκέι πράιντ»…
Φυσικά, δεν υπάρχει ούτε ένας λόγος στον κόσμο για να απολογούνται οι Eλληνες επειδή είναι πατριώτες και επιθυμούν να τιμήσουν τους ήρωες που θυσιάστηκαν για την ελευθερία της πατρίδας, δείχνοντας σε κάθε φίλο, αντίπαλο και εχθρό πως ό,τι καταφέραμε το 1940 μπορούμε να το ξανακάνουμε.
Ο λαός μας γνωρίζει το ειδικό βάρος των ιστορικών γεγονότων αλλά και τη σημασία των επετείων που τα υπενθυμίζουν, και γι’ αυτόν τον λόγο κάθε χρόνο «ψηφίζει» με την παρουσία του τη διατήρηση όλων των μαθητικών και στρατιωτικών παρελάσεων.
Οι Έλληνες αρνούνται να αντικαταστήσουν όσα τους κάνουν υπερήφανους με όσα τους ντροπιάζουν ή με νεφελώδη ιδεολογήματα…
