Το μέλλον της Βενετίας τίθεται υπό το μικροσκόπιο των επιστημόνων, καθώς η κλιματική αλλαγή απειλεί να βυθίσει την ιστορική πόλη μέσα στους επόμενους τρεις αιώνες. Σύμφωνα με νέα μελέτη που δημοσιεύθηκε στο περιοδικό «Scientific Reports», οι ερευνητές προειδοποιούν ότι οι τρέχουσες πολιτικές μετριασμού των αερίων του θερμοκηπίου είναι ανεπαρκείς, καθιστώντας αναγκαία την εξέταση ριζοσπαστικών λύσεων για την προστασία της πόλης.
Στην έρευνα, με επικεφαλής τον καθηγητή Πιέρο Λαϊονέλο, συγκρίνονται τέσσερις διαφορετικές στρατηγικές προσαρμογής:
Μετεγκατάσταση της πόλης: Η πιο δραστική λύση, που προβλέπει τη μεταφορά κατοίκων και μνημείων στην ενδοχώρα, αν η θάλασσα ανέβει πάνω από 4,5 μέτρα. Αυτή η επιλογή, αν και ακραία, εξετάζεται πλέον σοβαρά ως μια πιθανή στρατηγική επιβίωσης.
Κινητά φράγματα: Η τρέχουσα λύση (τύπου MOSE) μπορεί να παραμείνει αποτελεσματική για άνοδο της στάθμης έως 1,25 μέτρα, εφόσον εφαρμοστούν πρόσθετα μέτρα. Ωστόσο, αναμένεται να συναντήσει σοβαρούς περιορισμούς εντός του αιώνα.
Περιμετρικά αναχώματα: Πρόκειται για τον διαχωρισμό του ιστορικού κέντρου από την υπόλοιπη λιμνοθάλασσα. Η λύση αυτή ενδέχεται να κριθεί απαραίτητη αν η στάθμη ανέβει πάνω από μισό μέτρο, σενάριο πιθανό πριν το 2100.
Κλείσιμο της λιμνοθάλασσας: Η μετατροπή της λιμνοθάλασσας σε παράκτια λίμνη μέσω ενός «υπερ-αναχώματος» θεωρείται η πιο ανθεκτική λύση. Θα μπορούσε να προστατεύσει τη Βενετία ακόμη και σε ακραία άνοδο της στάθμης έως και 10 μέτρα.
Σύμφωνα με το ΑΠΕ ΜΠΕ οι επιστήμονες υπογραμμίζουν ότι δεν υπάρχει μία ιδανική στρατηγική, καθώς κάθε επιλογή απαιτεί μια δύσκολη ισορροπία ανάμεσα στην ασφάλεια των κατοίκων, την οικονομία, τη διατήρηση της πολιτιστικής κληρονομιάς και την προστασία του μοναδικού οικοσυστήματος της λιμνοθάλασσας. Δεδομένου ότι τα έργα μεγάλης κλίμακας απαιτούν 30 έως 50 χρόνια για να ολοκληρωθούν, ο έγκαιρος σχεδιασμός είναι ζήτημα επιβίωσης για την εμβληματική πόλη.
