Μια ιστορική εξέλιξη στη θεραπεία του καρκίνου του παγκρέατος φέρνει ένα νέο στοχευμένο φάρμακο σε μορφή χαπιού, η δαραξονρασίμπη. Σύμφωνα με αποτελέσματα μεγάλης κλινικής μελέτης που παρουσιάστηκαν στο συνέδριο της ASCO στο Σικάγο, το πειραματικό αυτό σκεύασμα σχεδόν διπλασιάζει τον χρόνο επιβίωσης ασθενών με προχωρημένη νόσο.
Η έρευνα, η οποία πραγματοποιήθηκε από επιστήμονες του Dana-Farber Cancer Institute, περιέλαβε περίπου 500 ασθενείς με μεταστατικό καρκίνο του παγκρέατος. Όσοι έλαβαν το χάπι έζησαν κατά μέσο όρο 13,2 μήνες, τη στιγμή που η ομάδα της χημειοθεραπείας άγγιξε μόλις τους 6,6 με 6,7 μήνες. Παράλληλα, η νέα θεραπεία συνδέεται με σημαντικά λιγότερες παρενέργειες.
Το φάρμακο ανήκει σε μια πρωτοποριακή γενιά πολυεκλεκτικών αναστολέων. Δρά στοχεύοντας την πρωτεΐνη Kras, η οποία ευθύνεται για την ανεξέλεγκτη ανάπτυξη των όγκων και εμφανίζει μεταλλάξεις σε περισσότερο από το 90% των ασθενών με την πιο συχνή μορφή της νόσου.
Τα ελπιδοφόρα ευρήματα για το νέο στοχευμένο φάρμακο daraxonrasib (RMC-6236), το οποίο παρουσιάστηκε στο φετινό Αμερικανικό Συνέδριο Ογκολογίας (ASCO) 2026, συνοψίζουν ο Καθηγητής Θεραπευτικής-Ογκολογίας-Αιματολογίας Θάνος Δημόπουλος και η Δρ Αγγελική Ανδρικοπούλου.
Οι δύο Έλληνες επιστήμονες υπογραμμίζουν τη σημασία της μελέτης φάσης 3 (RASolute – 302), η οποία δημοσιεύθηκε στο New England Journal of Medicine, κάνοντας λόγο για μια πραγματική επανάσταση στην Ογκολογία.
Στόχευση της πρωτεΐνης RAS: Λειτουργεί ως πολυεκλεκτικός αναστολέας RAS(ON). Αντί να περιορίζεται σε μία μόνο μετάλλαξη, μπορεί να μπλοκάρει πολλές διαφορετικές μορφές της ενεργοποιημένης πρωτεΐνης.
Ανάκτηση του «διακόπτη»: Υπό φυσιολογικές συνθήκες, η RAS είναι απενεργοποιημένη, αλλά στις ογκογένειες παραμένει συνεχώς ενεργή, οδηγώντας σε ανεξέλεγκτο κυτταρικό πολλαπλασιασμό. Το χάπι καταφέρνει να αδρανοποιήσει αυτόν τον μηχανισμό.
Κρίσιμο για το πάγκρεας: Η δράση αυτή είναι κομβική, καθώς οι μεταλλάξεις της RAS ευθύνονται για περισσότερο από το 90% των περιπτώσεων καρκίνου του παγκρέατος.
Όπως εξηγούν ο κ. Δημόπουλος και η κ. Ανδρικοπούλου, το φάρμακο χορηγήθηκε ως θεραπεία δεύτερης γραμμής από του στόματος (μία φορά την ημέρα) σε περίπου 500 ασθενείς με μεταστατικό αδενοκαρκίνωμα παγκρέατος (mPDAC). Τα δεδομένα άλλαξαν ριζικά την κλινική πρακτική:
Διπλασιασμός της επιβίωσης: Η συνολική επιβίωση αυξήθηκε θεαματικά από τους 6,7 στους 13,2 μήνες.
Μείωση κινδύνου: Ο κίνδυνος θανάτου υποχώρησε κατά 60%.
Υψηλή ανταπόκριση: Το 31,6% των ασθενών ανταποκρίθηκε θετικά στο φάρμακο, συγκριτικά με μόλις 11,2% όσων ακολούθησαν την κλασική χημειοθεραπεία.
Διαχειρίσιμες τοξικότητες: Οι συχνότερες παρενέργειες που καταγράφηκαν ήταν το δερματικό εξάνθημα, η στοματίτιδα και ορισμένες γαστρεντερικές διαταραχές.