Περικοπές εκατοντάδων θέσεων εργασίας και μια καθυστερημένη «επανεξέταση» των δεσμών με τον καταδικασμένο παιδεραστή συνθέτουν το σκηνικό της πτώσης για το ίδρυμα της παγκόσμιας ελίτ.
Το προσωπείο της παγκόσμιας φιλανθρωπίας καταρρέει για το Ίδρυμα Γκέιτς, καθώς οι αποκαλύψεις της Wall Street Journal φέρνουν στο φως έναν ιστό εκβιασμών, σκοτεινών διασυνδέσεων και διοικητικής αποσύνθεσης. Ενώ ο οργανισμός ανακοινώνει την απόλυση του 20% του εργατικού του δυναμικού (περίπου 500 άτομα) έως το 2030, η πραγματική είδηση κρύβεται στην αναγκαστική παραδοχή των σχέσεων του Μπιλ Γκέιτς με τον διαβόητο Τζέφρι Έπσταϊν.
Οι «βοηθοί» του Έπσταϊν και οι εξωσυζυγικές περιπέτειες
Η «βιτρίνα» της αποτελεσματικότητας που επικαλείται η ηγεσία του ιδρύματος για να δικαιολογήσει τις απολύσεις δεν αρκεί για να καλύψει τις αποκαλύψεις για την προσωπική ζωή του ιδρυτή του. Ο Μπιλ Γκέιτς παραδέχθηκε ενώπιον του διοικητικού συμβουλίου τις σχέσεις του με δύο Ρωσίδες —μια παίκτρια μπριτζ και μια πυρηνική φυσικό— οι οποίες στα αρχεία του Έπσταϊν εμφανίζονταν ως «βοηθοί».
Η εμπλοκή της παγκόσμιας ελίτ με τον καταδικασμένο παιδεραστή παίρνει πλέον διαστάσεις χιονοστιβάδας:
Εκβιασμοί και ρωσική εμπλοκή: Ο Έπσταϊν φέρεται να εκβίαζε τον Γκέιτς, πληρώνοντας τα δίδακτρα της ερωμένης του, Μίλα Αντόνοβα, και απαιτώντας αργότερα την επιστροφή των χρημάτων με τόκο.
Σοκαριστική αλληλογραφία: Σε μηνύματα που προκαλούν αποτροπιασμό, ο Έπσταϊν υπενθύμιζε στον Γκέιτς σεξουαλικώς μεταδιδόμενα νοσήματα που φέρεται να κόλλησε από τις «βοηθούς» του, χρησιμοποιώντας τα ως μοχλό πίεσης.
Η κατάρρευση ενός φιλανθρωπικού «μύθου»
Η έρευνα που ξεκινά το ίδρυμα για τις σχέσεις με τον Έπσταϊν έρχεται χρόνια μετά τις πρώτες καταγγελίες, επιβεβαιώνοντας όσους έκαναν λόγο για συγκάλυψη. Ακόμη και η Μελίντα Φρεντς-Γκέιτς είχε κατονομάσει αυτές τις σκοτεινές επαφές ως έναν από τους βασικούς λόγους του πολύκροτου διαζυγίου τους.
Ενώ το ίδρυμα επιχειρεί να παρουσιάσει τις απολύσεις ως μια κίνηση «απλοποίησης των δομών», η κοινή γνώμη παρακολουθεί έναν από τους ισχυρότερους ανθρώπους του πλανήτη να βρίσκεται εγκλωβισμένος στις σχολαστικές καταγραφές ενός μαστροπού που παρείχε υπηρεσίες στα μέλη της αμερικανικής ελίτ. Η «επανεκτίμηση» των δεσμών με τον Έπσταϊν μοιάζει περισσότερο με προσπάθεια διάσωσης όσων έχουν απομείνει από τη φήμη του ιδρύματος, παρά με ειλικρινή διάθεση κάθαρσης.
