Στη μακρινή Ινδία πολλοί την αποκαλούν και φυλοκτονία. Τις τελευταίες τρεις δεκαετίες στη χώρα συντελείται ένα απίστευτο, διαρκές έγκλημα, καθώς περισσότερα από 12.000.000 αγέννητα κορίτσια έχουν θανατωθεί μέσω της άμβλωσης, εξαιτίας της εμμονής των γονιών τους να αποκτήσουν αρσενικούς απογόνους.
Κάποτε μάλιστα που η επιστήμη δεν είχε εξελιχθεί δεν ήταν λίγοι οι γονείς εκείνοι που δεν δίσταζαν να προβούν ακόμη και σε βρεφοκτονία, όταν διαπίστωναν πως το παιδί τους, που μόλις είδε το φως της ζωής, ήταν κορίτσι.
Η συστηματική εξόντωση των θηλυκών εμβρύων στη μεγαλύτερη -πληθυσμιακά- δημοκρατία του πλανήτη σήμερα έχει δημιουργήσει μια σειρά από σοβαρά προβλήματα με έντονο αντίκτυπο στην κοινωνία. Η φετινή απογραφή αποκάλυψε πως σήμερα στην αχανή χώρα τα κορίτσια κάτω των επτά ετών είναι κατά 7.100.000 λιγότερα σε σχέση με τα αγόρια της ίδιας ηλικίας, ενώ η αναλογία κοριτσιών και αγοριών αγγίζει πια τα 915 προς 1.000 – που είναι και η χαμηλότερη από το 1961. Σε μερικές πόλεις της Ινδίας ήδη εμφανίζονται και οι πρώτες επιπτώσεις αυτής της φυλοκτονίας, υπό τη μορφή έλλειψης νυφών για τους νεαρούς άνδρες-γαμπρούς που βρίσκονται σε ηλικία γάμου.
Πρόσφατη έρευνα έδειξε ότι αμβλώσεις πραγματοποιούν κυρίως τα ζευγάρια που και το πρώτο τους παιδί είναι κορίτσι. Ζευγάρια, δηλαδή, που στην πλειονότητά τους πιστεύουν ότι ένα αγόρι θα επιφέρει την ισορροπία στην οικογένεια, θα καταφέρει να βγάλει λεφτά για να φροντίσει τους γονείς στο μέλλον και βέβαια θα μπορέσει να διαιωνίσει το πατρικό όνομα.
Επειδή όμως όλα στον κόσμο έχουν και την οικονομική τους διάσταση, η εμμονή των Ινδών να αποκτήσουν αγόρια κι όχι κορίτσια έχει το αντίτιμό της και αποτελεί πηγή μεγάλων εσόδων για κάποιους. Ο ετήσιος κύκλος εργασιών της εφιαλτικής αυτής αγοράς αγγίζει τα 100.000.000 δολάρια, ποσό που φέρονται να μοιράζονται οι 40.000 κλινικές που λειτουργούν -επισήμως- στη χώρα.
Γιώργος Τραπεζιώτης
