Ενα μόσχευμα από βλαστοκύτταρα, που αποκαθιστά τη λειτουργία των εγκεφαλικών κυκλωμάτων, βοήθησε Αμερικανούς επιστήμονες να βρεθούν πιο κοντά στη θεραπεία του αυτισμού και της νόσου του Πάρκινσον.
Ερευνητές του Χάρβαρντ προσπάθησαν να αποκαταστήσουν σημαντικές περιοχές του εγκεφάλου, οι οποίες ευθύνονται για τη νόσο του Πάρκινσον, τον αυτισμό, την επιληψία, τη νόσο του κινητικού νευρώνα και τα τραύματα της σπονδυλικής στήλης. Ωστόσο, για να φτάσουν ευκολότερα στον στόχο τους, οι ερευνητές εστίασαν την προσοχή τους στη δράση της μεθόδου τους στην κατανάλωση τροφής και στο περιττό βάρος, επειδή έτσι τα αποτελέσματα θα γίνονταν αμέσως εμφανή.
Οι επιστήμονες πήραν υγιή βλαστοκύτταρα από έμβρυα ποντικιών και τα τοποθέτησαν στον εγκέφαλο ενήλικων ποντικιών, τα οποία ήταν παχύσαρκα επειδή ο εγκέφαλός τους δεν μπορούσε να χρησιμοποιήσει σωστά τη λεπτίνη (την ορμόνη που δίνει εντολή στον οργανισμό να σταματήσει να τρώει). Οπως αναφέρουν στην έρευνα, που δημοσιεύτηκε στην επιστημονική επιθεώρηση «Science», παρατήρησαν ότι το μόσχευμα βοήθησε τον οργανισμό των ποντικιών να παραγάγει ξανά λεπτίνη και να χάσουν βάρος. Παράλληλα τα βλαστοκύτταρα μετατράπηκαν σε τέσσερις διαφορετικούς τύπους νευρώνων και συνδέθηκαν με κύτταρα που ήδη υπήρχαν στον εγκέφαλο των ποντικιών για την παραγωγή λεπτίνης, ινσουλίνης και γλυκόζης, δείχνοντας έτσι ότι είχαν αποκαταστήσει το κατεστραμμένο κύκλωμα του εγκεφάλου.
«Χρησιμοποιήσαμε ένα πολύπλοκο σύστημα δοκιμαστικά, για να διαπιστώσουμε αν μοσχεύματα νευρώνων που επιλέγονται και καθοδηγούνται με προσοχή μπορούν να επανασυνδέσουν κάποιες περιοχές του εγκεφάλου» εξηγεί ο Τζέφρι Μακλίς από το Χάρβαρντ. «Αυτό που ανακαλύψαμε είναι ότι οι νευρώνες όχι μόνο μετατράπηκαν στους σωστούς τύπους κυττάρων, αλλά επιπλέον έστελναν και λάμβαναν σήματα από τον εγκέφαλο. Το επόμενο βήμα για εμάς είναι δούμε αν συμβαίνει κάτι ανάλογο και σε άλλες περιοχές του εγκεφάλου, που συνδέονται με τα τραύματα στη σπονδυλική στήλη και τη νόσο του κινητικού νευρώνα. Μπορούμε να κατασκευάσουμε ξανά τα κυκλώματα στον εγκέφαλο των θηλαστικών; Εχω λόγους να πιστεύω ότι μπορούμε».
Αλεξάνδρα Χυδηριώτη
