Νέα έρευνα για τις γονιδιακές θεραπείες δείχνει ότι ο συνδυασμός δύο μεθόδων που έχουν τη δυνατότητα να προσφέρουν απόλυτη ακρίβεια στους ειδικούς μπορεί να βελτιώσει την αποτελεσματικότητα και την επάρκεια των πειραματικών γονιδιακών θεραπειών, μειώνοντας παράλληλα τις πιθανές παρενέργειες που προκαλούν.
Για τους επιστήμονες, η επιτυχημένη γονιδιακή θεραπεία θεωρείται ό,τι πιο πολύτιμο υπάρχει στη βιοϊατρική έρευνα, επειδή έχει τη δυνατότητα να καταπολεμήσει στη ρίζα της την αιτία που προκαλεί διάφορες ασθένειες και καταστάσεις της υγείας. Κάτι τέτοιο, όταν συμβεί, μπορεί να φέρει μεγάλη επανάσταση στην ιατρική, μεγαλύτερη και από εκείνη που είχε φέρει η ανάπτυξη των αντιβιοτικών.
Ερευνα του Ινστιτούτου Πειραματικής Αιματολογίας στην Ιατρική Σχολή του Ανόβερου περιγράφει τον τρόπο με τον οποίο οι επιστήμονες συνδύασαν δύο μεθόδους που έχουν να κάνουν με τη χρήση ειδικών ενζύμων, με σκοπό την εισαγωγή σημαντικού γενετικού υλικού ακριβώς στο σημείο που πρέπει, και όχι απλώς στο εσωτερικό του κυττάρου. Οι επιστήμονες χρησιμοποίησαν ένζυμα ανασυνδυάσης, τα οποία στοχεύουν σε πολύ συγκεκριμένα σημεία, διευκολύνοντας την ανταλλαγή του γενετικού υλικού ανάμεσα στις αλληλουχίες DNA, ώστε να οδηγήσουν το γενετικό υλικό στο DNA των κυττάρων με ακρίβεια.
Η έρευνα, που δημοσιεύτηκε στο τεύχος Δεκεμβρίου 2011 του επιστημονικού περιοδικού «FASEB Journal», αναφέρει ότι για να φτάσουν οι επιστήμονες σε αυτό το αποτέλεσμα, εντόπισαν δύο τύπους ενζύμων που λειτουργούν με τοπο-ειδικό ανασυνδυασμό, επιτρέποντας δηλαδή τον χειρισμό του γενετικού υλικού με σκοπό την εξερεύνηση της γονιδιακής λειτουργίας. Το ένα ένζυμο είναι η ανασυνδυάση PhiC31, που θεωρείται ιδανική για τον εντοπισμό των συγκεκριμένων περιοχών, επειδή αναγνωρίζει μόνο λίγα γονιδιακά σημεία με γνωστά και κυρίως ωφέλιμα χαρακτηριστικά, επιτρέποντας έτσι τη μονόπλευρη μεταφορά γενετικού υλικού. Το άλλο είναι η ανασυνδυάση Flp, που προέρχεται από τη μαγιά και δρα με τρόπο αντιστρέψιμο, δηλαδή μπορεί να τροποποιήσει έναν στόχο ξανά και ξανά, ώστε να μελετηθεί ο ρόλος των μικροσκοπικών αλλαγών στη δομή των θεραπευτικών πρωτεϊνών.
Αλεξάνδρα Χυδηριώτη
