Το Προεδρικό Μέγαρο και τον Κάρολο Παπούλια δείχνουν τα κόμματα για το ποιος είναι υπεύθυνος να δημοσιοποιήσει ό,τι έχει καταγραφεί στα πρακτικά της συνάντησης των τριών αρχηγών υπό τον Πρόεδρο της Δημοκρατίας.
Από την πλευρά του το Προεδρικό Μέγαρο δείχνει τη… Βουλή, γιατί, όπως υποστηρίζει, οι πρακτικογράφοι είναι υπάλληλοι της Βουλής και έχουν παραδώσει τα πρακτικά στον πρόεδρο της Βουλής.
Η συνάντηση που έγινε στο Προεδρικό Μέγαρο στις 10 Νοεμβρίου και οδήγησε στον σχηματισμό της κυβέρνησης του Λουκά Παπαδήμου αποκτά πλέον ιδιαίτερο πολιτικό ενδιαφέρον.
Η βόμβα που έριξε το Σάββατο ο αντιπρόεδρος και υπουργός Οικονομικών Ευάγγελος Βενιζέλος μιλώντας στο Εθνικό Συμβούλιο του ΠΑΣΟΚ για συμφωνία για διαρχία στο ΠΑΣΟΚ, η οποία δεν διαψεύστηκε, κάνει ακόμη πιο επιτακτική την ανάγκη της δημοσιοποίησης των πρακτικών. Ηδη εντός του ΠΑΣΟΚ επικρατεί σάλος, καθώς πολλοί αντιλαμβάνονται ότι έχουν υπάρξει συμφωνίες που ως τώρα παρέμεναν κρυφές.
Συγκεκριμένα ο κ. Βενιζέλος υποστήριξε: «Οταν σχηματίστηκε η κυβέρνηση, είχα πει στον Γιώργο Παπανδρέου ότι εγώ θα παραμείνω ως αντιπρόεδρος και υπουργός Οικονομικών, μόνο εάν καταγραφεί στα πρακτικά της Προεδρίας της Δημοκρατίας στη σύσκεψη των αρχηγών των κομμάτων ότι εγώ παραμένω ως εντολοδόχος και εκπρόσωπος της Κοινοβουλευτικής Ομάδας του ΠΑΣΟΚ. Και το ξέρουν αυτό και ο πρωθυπουργός και οι αρχηγοί των κομμάτων».
Η δήλωση αυτή αποκάλυψε ένα άγνωστο κομμάτι των διαβουλεύσεων οι οποίες έγιναν εκείνη την κρίσιμη ημέρα και οδήγησαν σε ραγδαίες πολιτικές εξελίξεις και σε ανατροπή του πολιτικού σκηνικού. Παράλληλα δείχνει ότι κάτι… ήξερε ο πρόεδρος του ΛΑΟΣ Γιώργος Καρατζαφέρης όταν ζητούσε την παρουσία του κ. Βενιζέλου στις συναντήσεις των πολιτικών αρχηγών.
Το επιχείρημα του Προεδρικού Μεγάρου, ότι οι πρακτικογράφοι ήταν υπάλληλοι της Βουλής και ότι τα πρακτικά είναι απόρρητα, δεν στέκει και προκαλεί ερωτηματικά η απόκρυψη των πρακτικών. Είναι καθήκον τόσο της Προεδρίας όσο και των κομμάτων, την ώρα που κόπτονται για διαφάνεια, να δώσουν όλους τους διαλόγους στο φως ή να απαιτήσουν τη δημοσιοποίησή τους.
Εξάλλου, από την ώρα που το κράτος ανεβάζει στη «διαύγεια» τις αποφάσεις του, περισσότερα προβλήματα δημιουργεί για την ποιότητα της δημοκρατίας η απόκρυψη τέτοιων συνομιλιών απ’ ό,τι η δημοσιοποίησή τους.
Εξάλλου το ίδιο είχε συμβεί και το 1989, όταν δόθηκαν στη δημοσιότητα τα πρακτικά των συνομιλιών που είχαν οι πολιτικοί αρχηγοί -και μάλιστα σε μια πιο άγρια πολιτική περίοδο- και οδήγησαν στην οικουμενική κυβέρνηση του αείμνηστου Ξενοφώντα Ζολώτα.
Μάλιστα η δημοσιοποίησή τους τότε είχε δημιουργήσει μεγάλη αίσθηση.
Οι προσφωνήσεις που καταγράφονταν «Κώστα μου» και «Ανδρέα μου» και τις οποίες αντάλλασσαν ο Κώστας Μητσοτάκης και ο Ανδρέας Παπανδρέου, οι οποίοι δημοσίως τότε αναφέρονταν ο ένας στον άλλον με σκληρές εκφράσεις, έδειξαν ότι όταν κλείνουν οι πόρτες τελικά το κλίμα μεταξύ των πολιτικών είναι διαφορετικό.
Νίκος Ελευθερόγλου
