Ο Ζορό του Βορρά δεν άφησε ούτε μία λέξη να πέσει κάτω. Απάντησε στη στήλη όπως της έπρεπε
Εγραφε ο ειλικρινώς υμέτερος στις 21 Φεβρουαρίου: «Κούλουμα χωρίς Ψωμιάδη είναι σάμαλι χωρίς τελάρο, που θα έλεγε κι ο Χάρρυ Κλυνν. Πρέπει να βρεθεί φόρμουλα να επανακάμψει ο αστήρ του Βορρά!» Το θέμα ήταν κυρίως φωτογραφικό. Δημοσιεύονταν στιγμιότυπα από τις καρναβαλικές επιδόσεις του αξέχαστου νομάρχη και νυν προέδρου του νεοπαγούς κόμματος ΠΑΤΡΙ.Δ.Α. Ο Πανίκας απάντησε στο δημοσίευμα με την ακόλουθη επιστολή: «Διάβασα με ενδιαφέρον το αφιέρωμά σας στο πρόσωπό μου στο φύλλο της 26ης Φεβρουαρίου και θέλω ειλικρινά να σας ευχαριστήσω γιατί δεν με ξεχνάτε. Είναι σαφές πως το όνομα Ψωμιάδης πουλάει. Προφανώς συμφωνείτε μαζί μου πως το να ντύνεσαι στις Απόκριες μία φορά τον χρόνο τιμώντας τα έθιμα είναι σαφώς πιο έντιμο και υγιές από το να φοράς τη μάσκα του καλού πολιτικού 365 ημέρες τον χρόνο, κάτι που (δυστυχώς) συνηθίζεται κατά κόρον στην ελληνική πολιτική σκηνή.
Μετά από 30 και πλέον χρόνια στην πολιτική, γνώρισα και είδα πολλά. Αποφάσισα, όμως, να μη χάσω τον εαυτό μου. Και νομίζω πως τα κατάφερα. Με τα λάθη μου ασφαλώς, αλλά τουλάχιστον αυθεντικός. Σας ευχαριστώ για μία ακόμη φορά».
Βαρουφάκης
Κι εμείς οι οπαδοί του ευχαριστούμε από καρδιάς τον κ. Ψωμιάδη για τις κατά καιρούς τοποθετήσεις του. Είναι καίριες και -πάνω απ’ όλα- επικοινωνιακά ελκυστικές. Ζούμε στην εποχή όπου δεν ισχύει πια το στερεότυπο «αν γίνει κάτι και δεν προβληθεί στα ΜΜΕ δεν… υπάρχει – όσο σπουδαίο κι αν είναι». Μπορεί να γίνει κάτι, να προβληθεί στα ΜΜΕ, να ενδιαφέρει πολύ κόσμο, αλλά στο μεταξύ ο πολιτικός που το προκάλεσε να έχει αλλάξει γνώμη και να το αρνηθεί. Τότε σχεδόν όλοι θα υποστηρίξουν ότι δεν υπάρχει διότι η μόδα των ημερών μας επιβάλλει εμπιστοσύνη στις κυβερνητικές διαψεύσεις.
Ο Παναγιώτης Ψωμιάδης ουδέποτε χάλασε μια σπουδαία είδηση. Αντιθέτως, η ύπαρξή του στον δημόσιο βίο αποτελούσε μια διαρκή είδηση! Σε ημέρες κενές εξελίξεων και δραματικών μεταβολών της καθημερινότητάς μας ο αγαπητός κ. Ψωμιάδης αποτελούσε μια στοργική και σίγουρη καταφυγή για τους δημοσιογράφους. Κάπου θα πήγαινε, κάτι θα έλεγε, κάπως θα ντυνόταν και θα γινόταν το επίκεντρο της προσοχής. Τώρα πια, πόσο να ασχοληθούμε με τα πουκάμισα του Βαρουφάκη; Αν ήταν σαν τον Ψωμιάδη, δεν θα καταντούσε ανιαρός…
Παναγιώτης Λιάκος
