Κοινό περιεχόμενο, κοινές έρευνες και κοινό μέτωπο μπροστά στους κολοσσούς του Διαδικτύου: καθώς η κυκλοφορία τους σημειώνει πτώση, οι ευρωπαϊκές εφημερίδες εντείνουν τις συμμαχίες προκειμένου να ενισχύσουν η μία την άλλη, υιοθετώντας έστω και στην εμβρυϊκή του μορφή το συνεργατικό μοντέλο.
Προχθές Τρίτη, 7 εφημερίδες ευρείας κυκλοφορίας—η Le Figaro (Γαλλία), η Die Welt (Γερμανία), η El País (Ισπανία), η La Repubblica (Ιταλία), η La Tribune de Genève (Ελβετία) και η Tages-Anzeiger (Ελβετία)—επισημοποίησαν μία συμφωνία εταιρικής συνεργασίας. Πρώτος στόχος της συμμαχίας αυτής: να μοιράζονται περιεχόμενο με στόχο τη δημιουργία μιας κοινής πλατφόρμας. Η Λε Φιγκαρό θα διανέμει καθημερινά «2 ή 3 άρθρα» σε αυτήν την «κοινή δεξαμενή», τα οποία κατόπιν μπορούν να μεταφραστούν από τους εταίρους της. «Σκοπεύουμε επίσης να διεξαγάγουμε κοινές έρευνες, που θα δημοσιεύονται ταυτόχρονα και στις 7 εφημερίδες» υπογράμμισε στο Γαλλικό Πρακτορείο ο Χαβιέ Μορένο, που τέθηκε επικεφαλής της συμμαχίας η οποία βαπτίστηκε «Leading European Newspaper Alliance».
Πρώην διευθυντής σύνταξης της Ελ Παΐς (μεταξύ του 2006 και του 2014), ο Μορένο υπενθύμισε ότι είχε στο παρελθόν συμμετάσχει μαζί με τη Le Monde (Γαλλία), το Der Spiegel (Γερμανία), τη Guardian (Βρετανία) και τους New York Times (ΗΠΑ) στις αποκαλύψεις του WikiLeaks. Πέραν των ερευνών ή του κοινού περιεχομένου, η συνεργασία εφημερίδων από διαφορετικές χώρες συνιστά διαδεδομένη πρακτική. Η Le Figaro για παράδειγμα από το 2009 έως το 2014 δημοσίευε κάθε Τρίτη μια σειρά άρθρων επιλεγμένων από τους New York Times σε ένα ειδικό ένθετο.
Από το 2012, η Le Monde δημοσιεύει, πολλές φορές κατά τη διάρκεια του έτους, ένα ένθετο, το Europa, το οποίο εκδίδει σε συνεργασία με 5 ευρωπαϊκές εφημερίδες—τη Guardian, την El País, τη Suddeutsche Zeitung (Γερμανία), τη La Stampa (Ιταλία) και τη Gazeta Wybrorcza (Πολωνία).
Πιο πρόσφατα, η εφημερίδα είχε ηγηθεί της ευρείας κλίμακας έρευνας σχετικά το σκάνδαλο SwissLeaks, στην οποία είχαν συμμετάσχει επίσης 55 μέσα ενημέρωσης σε ολόκληρο τον κόσμο.
«Στην περίπτωσή μας είναι κάτι περισσότερο από μια «εξειδικευμένη συνεργασία» υπογραμμίζει εντούτοις ο Πατρίκ Εβενό, ιστορικός των μέσων ενημέρωσης, για τον οποίο αυτό το σύστημα της κοινής δεξαμενής που δημιουργούν αυτά τα 7 μέσα ενημέρωσης είναι κάτι πρωτοποριακό. Παρ’ όλ’ αυτά, ο ίδιος εκφράζει αμφιβολίες για τη δυνατότητα των 7 εφημερίδων να προχωρήσουν σε κοινές έρευνες.
«Το να εντάσσεις τις εφημερίδες στην ίδια βάση δεδομένων, αυτό δεν είναι κάτι πολύ δύσκολο. Το να κάνεις έρευνες, αντιθέτως, θα είναι κάτι πιο περίπλοκο, ιδίως με διαδικτυακές εκδόσεις αρκετά διαφορετικές μεταξύ τους» τονίζει ο ιστορικός, επισημαίνοντας εξάλλου ότι στη συμμαχία αυτή μετέχουν συντηρητικές εφημερίδες (Λε Φιγκαρό, Ντι Βελτ) αλλά κι εφημερίδες της κεντροαριστεράς (Ελ Παΐς και Λα Ρεπούμπλικα). Επιπλέον τα πλεονεκτήματα της έκδοσης κοινών φύλων στο πλαίσιο αυτού του είδους της συμμαχίας είναι περιορισμένα σε οικονομικό επίπεδο.«Πρόκειται για μία υπόθεση κυρίως εντυπωσιασμού. Πρόκειται για έναν τρόπο προκειμένου ο καθημερινός τύπος να επιδεικνύει τις δυνάμεις πυρός του, την ποιότητά του, η οποία θα προορίζεται στην “αφρόκρεμα”» των αναγνωστών, έκρινε ο Πατρίκ Εβενό.
Ο διευθυντής σύνταξης της Λε Μοντ, αν και δε θα συμμετάσχει στην συμμαχία, εξέφρασε την υποστήριξή του στην πρωτοβουλία. «Συμμαχίες σε ευρωπαϊκό επίπεδο θεωρούνται απαραίτητες δεδομένων των προκλήσεων που αντιμετωπίζουμε μπροστά στους κολοσσούς του Διαδικτύου: την Amazon ή τη Google», εκτίμησε. «Το να έχεις τη δυνατότητα να συνομιλείς, να συντονίζεσαι, είναι εξαιρετικό. Μπροστά σε αυτούς τους κολοσσούς, οι παράγοντες της Ευρώπης εάν δεν σχηματίσουν κοινό μέτωπο, θα παραμείνουν μικροσκοπικοί».
