Ο ιδρυτής Γιάννης Ζαχόπουλος μιλά για την ιδέα της διοργάνωσης και πώς αποφάσισε να κάνει την τρέλα τουΑπό την
Ελένη Σκάρπου
Είναι η ενδέκατη διοργάνωσή του και θα μας ανοίξει την πόρτα από τις 13 έως τις 17 Δεκεμβρίου. Το Thessaloniki International Short Film Festival είναι γεγονός και μας επιφυλάσσει φέτος 100 ταινίες μικρού μήκους για να βρούμε μέσα από την έβδομη τέχνη τα πατήματά μας ως σινεφίλ.
Το συγκεκριμένο φεστιβάλ, που άρχισε το 2007, συγκαταλέγεται ανάμεσα στα 27 καλύτερα της Ευρώπης στην κατηγορία του και είναι συνδιοργάνωση με τον Δήμο Θεσσαλονίκης. Φέτος το φεστιβάλ αλλάζει χώρο και από το κινηματοθέατρο «Αλέξανδρος» πηγαίνει στις αίθουσες του λιμανιού «Τώνια Μαρκετάκη» και «Φρίντα Λιάππα».
«Φέτος έχουμε δύο αίθουσες αντί για μία, που σημαίνει ότι θα έχουμε διπλές προβολές. Τα προηγούμενα χρόνια δεν χωρούσαν όλα όσα θέλαμε να δείξουμε και αφήναμε πίσω σημαντικό σινεμά. Θα γίνει λοιπόν φέτος επιλογή ορισμένων ταινιών μικρού μήκους, που θα ξαναπαιχτούν εντός των ημερών του φεστιβάλ» αναφέρει ο Γιάννης Ζαχόπουλος, εμπνευστής, ιδρυτής και γενικός συντονιστής-καλλιτεχνικός διευθυντής του 11ου TiSFF.
«Οι Βέλγοι και οι Γάλλοι είναι δεκαετίες μπροστά σε σχέση με την υπόλοιπη Ευρώπη. Στις Βρυξέλλες υπάρχει γραφείο του δήμου με άτομα που ασχολούνται όλο τον χρόνο με το φεστιβάλ ταινιών μικρού μήκους και χειρίζονται πάνω από 100 ταινίες. Στο φεστιβάλ μας θα έπρεπε να γίνεται ένα πανηγύρι στην πόλη. Δεν φτάνει να δείχνεις όμορφα έργα, πρέπει και η πόλη να γιορτάζει μαζί» τονίζει ο κ. Ζαχόπουλος, που παραδέχεται βεβαίως ότι φέτος έγινε ένα πρώτο βήμα με το Φεστιβάλ Κινηματογράφου Θεσσαλονίκης.
Οι αίθουσες
«Είναι μια πρώτη συνεργασία στο κομμάτι της επικοινωνίας που θα γίνει και μακάρι να έχει και συνέχεια. Δεν θέλουμε να γίνουμε κομμάτι του ΦΚΘ, αλλά μια συνεργασία θα είναι ωφέλιμη και για τα δύο μέρη. Αλλωστε το δικό μας φεστιβάλ έχει πολύ καλό όνομα στην Ευρώπη. Ερχονται Βέλγοι και Γάλλοι σκηνοθέτες και μένουν για να δουν όλο το πρόγραμμα και μου λένε πως είναι εξίσου καλό -αν όχι καλύτερο- από τα αντίστοιχα δικά τους. Εκεί έχουν πέντε αίθουσες στη διάθεσή τους και πουλούν 25.000 εισιτήρια. Εμείς δεν ξεπερνάμε τα 700 συνολικά κι αυτό γιατί, κατά τη γνώμη μου, η πόλη δεν είναι αληθινά σινεφίλ. Πολλά μεγάλα ονόματα από τον χώρο της σκηνοθεσίας, όταν έχουν χρόνο και χρήματα, κάνουν μικρού μήκους ταινίες, κάνουν την τρέλα τους έξω από πιέσεις παραγωγών» υπογραμμίζει ο κ. Ζαχόπουλος και μας συστήνει ειδικότερα όλο αυτό που θα δούμε στη μεγάλη οθόνη στα μέσα Δεκεμβρίου.
Η αφρόκρεμα
«Εχουμε σίγουρα την αφρόκρεμα του ευρωπαϊκού σινεμά κι αυτό δεν είναι υπερβολή. Μας ενδιαφέρει το πολύ δημιουργικό, το πολύ πρωτοποριακό, το πολύ τολμηρό σινεμά. Γενικά, στις μικρούς μήκους ταινίες βλέπουμε πράγματα που δεν τολμούν οι δημιουργοί στις μεγάλου μήκους. Είναι συμπυκνωμένες ταινίες σαν γροθιά, οι ιστορίες δεν πλατειάζουν. Είναι underground, αφορούν την τελευταία λέξη της τεχνολογίας, ασχολούνται με την κοινωνία και την πολιτική, και κυρίως έχουν να κάνουν με τη βαθιά ανθρώπινη πλευρά του σινεμά. Αυτό που θέλουμε είναι η εμπειρία να είναι αξέχαστη για τον θεατή, να του μείνουν στο μυαλό τα έργα που θα δει» δηλώνει με μεγάλη χαρά.

Το ξεκίνημα
Η ιδέα αυτού του φεστιβάλ είναι η συνέχεια του Αζα video club, που αποτελεί σταθμό στο είδος του για την πόλη και τους κινηματογραφόφιλους.
«Από δω ξεκίνησαν όλα, από το Αζα. Οταν το 1985 γύρισα στην Ελλάδα, άρχισα να σκέφτομαι διάφορα. Παράτησα τη δουλειά μου στην Αθήνα ως μηχανικός και διευθύνων σύμβουλος και ήρθα στη Θεσσαλονίκη να κάνω την τρέλα μου, να φτιάξω μια ταινιοθήκη και να προσφέρω στους σινεφίλ ταινίες από όλο τον κόσμο, από όλες τις εποχές.
Μετά έλειπε ένα φεστιβάλ ταινιών μικρού μήκους και είπα “γιατί όχι;”» επισημαίνει ο ίδιος και σκέφτεται φέτος να εντάξει στο φεστιβάλ ένα αφιέρωμα στον ρωσικό κινηματογράφο, που η καλλιτεχνική αξία του είναι μεγάλη και δεν βλέπουμε συχνά στην Ελλάδα, αλλά και ένα αφιέρωμα στο βελγικό σινεμά.
«Είμαι γενικά ερωτευμένος με το σινεμά, αλλά ο μεγάλος μου έρωτας είναι τα μικρού μήκους φιλμ» παραδέχεται και προσθέτει ότι φέτος θα δούμε περίπου 15 ελληνικά ταινιάκια στο φεστιβάλ, στο πλαίσιο της ανάδειξης νέων καλλιτεχνών-δημιουργών.


