Από αύριο και για 9 ημέρες θα παρελάσουν αφιερώματα, ανατρεπτικοί δημιουργοί αλλά και πολλές εκπλήξειςΑπό την
Ελένη Σκάρπου
Γιορτάζει φέτος τα 20 χρόνια του και μας χαρίζει κινηματογραφικές στιγμές με ανατρεπτικούς δημιουργούς, πρωτότυπα αφιερώματα, δεκάδες ντοκιμαντέρ μεγάλου μήκους και μικρού μήκους από όλον τον κόσμο, ανάμεσά τους και ελληνικές παραγωγές.
Το 20ό Φεστιβάλ Ντοκιμαντέρ Θεσσαλονίκης ξεκινά αύριο, Παρασκευή 2 Μαρτίου, και μέχρι τις 11 του μήνα θα μετατρέψει την πόλη σε πόλο έλξης για τους λάτρεις του ντοκιμαντέρ, αλλά και για δυνάμει ντοκιμαντερόφιλους. Οι εκπλήξεις θα είναι πολλές, μια και αυτή η διοργάνωση θεωρείται επετειακή.
Ετσι, λοιπόν, στις αίθουσες «Ολύμπιον» και «Παύλος Ζάννας», στην πλατεία Αριστοτέλους, και στις αίθουσες «Τώνια Μαρκετάκη», «Φρίντα Λιάππα», «Σταύρος Τορνές» και «Τζον Κασσαβέτης», στο λιμάνι της Θεσσαλονίκης, η συναρπαστική αυτή τέχνη θα μας αποκαλυφθεί, ενώ δεν θα λείψουν προβολές από το Δημοτικό Θέατρο του Κέντρου Πολιτισμού «Χρήστος Τσακίρης» στον Δήμο Παύλου Μελά και στο Δημοτικό Θέατρο Καλαμαριάς «Μελίνα Μερκούρη».
Η έναρξη
Η ταινία έναρξης που θα αποτελέσει το εναρκτήριο σάλπισμα του φεστιβάλ αύριο, στις 20.00, στο Ολύμπιον, θα φέρει τη σφραγίδα της Ανιές Βαρντά με τίτλο «Πρόσωπα και Ιστορίες/Faces Places», έχοντας ήδη κερδίσει το βραβείο καλύτερου ντοκιμαντέρ στο Φεστιβάλ Καννών και ούσα υποψήφια φέτος για Οσκαρ Καλύτερου Ντοκιμαντέρ. Αλλωστε, η φετινή γιορτή περιλαμβάνει ειδικό αφιέρωμα στη συγκεκριμένη σκηνοθέτιδα, δείχνοντας την πίστη της σε ένα πιο προσωπικό σινεμά, γεμάτο κοινωνικά, πολιτικά και φεμινιστικά μανιφέστα, και πάντα ανοίγοντας έναν καλλιτεχνικό διάλογο που δεν λέει να σταματήσει.
Η ταινία λήξης μάς έρχεται από τον Ζαν Βιγκό και συνιστά έναν «σταθμό» στο βωβό σινεμά με τίτλο «Σχετικά με τη Νίκαια/À Propos de Nice»: Μια ποιητική περιπλάνηση στη Νίκαια της Γαλλίας του ’30, με πρωτότυπη ζωντανή μουσική επένδυση, σε σύνθεση του Λάζαρου Τσαβδαρίδη και εκτέλεση από τους μουσικούς κρουστών και πνευστών της Κρατικής Ορχήστρας Θεσσαλονίκης.
Στο 20ό ΦΝΘ θα δούμε μια σειρά από ελληνικά ντοκιμαντέρ που καλύπτουν όλο το φάσμα της ανθρώπινης πραγματικότητας, καθώς επίσης και τομείς όπως η πολιτική, η κοινωνία, τα ανθρώπινα δικαιώματα, η μνήμη, οι τέχνες, οι προσωπικότητες.
Εστιάζουμε σίγουρα στα τρία ντοκιμαντέρ που καταπιάνονται με θέματα ανθρωπίνων δικαιωμάτων. «Μέχρι την τελευταία σταγόνα: Ο μυστικός πόλεμος του νερού στην Ευρώπη» του Γιώργου Αυγερόπουλου, η «Θηλιά» του Θωμά Σίδερη και «Το παγόβουνο» του Μάνου Παπαδάκη θα μας κάνουν μια μεγάλη βόλτα σε θέματα που άπτονται του νερού, της ελευθερίας του Τύπου, της βίας κατά των γυναικών, και όχι μόνο. Μετά τη μεγάλη επιτυχία που είχαν στην τελευταία διοργάνωση του Φεστιβάλ Κινηματογράφου Θεσσαλονίκης, τον Νοέμβριο, οι ταινίες εικονικής πραγματικότητας επιστρέφουν σε ντοκιμαντερίστικο ύφος, ως ένα νέο μέσο που ανοίγει συναρπαστικούς δρόμους στην κινηματογραφική εμπειρία και την τέχνη. Οι ταινίες θα προβληθούν με αγγλικούς υπότιτλους στoν χώρο «INVR» επί της Αριστοτέλους.
Μία συγκλονιστική εξέγερση
Είναι γνωστό ότι τα Φεστιβάλ Κινηματογράφου και Ντοκιμαντέρ αγαπούν τα αφιερώματα και, μέσα από αυτά, μας εισάγουν σε πτυχές πολύ ξεχωριστές.
Στην προκειμένη περίπτωση θα δούμε ένα συγκλονιστικό αφιέρωμα, «Το ’68 πέρα από το ’68», ως τη χρονιά-κλειδί του 20ού αιώνα, αφού το 1968 γέννησε επαναστάσεις, συγκρούσεις, όνειρα, απογοητεύσεις και ελπίδες, με βασικούς σταθμούς την εξέγερση στη Γαλλία τον Μάιο και την «Ανοιξη της Πράγας». Συν τοις άλλοις, αποκαλύπτει ελάχιστα γνωστές εξεγέρσεις ανά τον κόσμο μέσα από επτά ντοκιμαντέρ. Εδώ θα πάρουμε μια γεύση από τις ιδέες που επιχείρησαν να αλλάξουν τον κόσμο, από την κεντρική Ευρώπη ως τις ΗΠΑ και από τη Λατινική Αμερική ως την Απω Ανατολή. Το αφιέρωμα στους Βερενά Παραβέλ και Λουσιάν Καστέν Τέιλορ θα μας ενθουσιάσει επίσης. Οι δύο κινηματογραφιστές θα δώσουν το «παρών» στη Θεσσαλονίκη και θα μας θυμίσουν τον σκοπό του έργου τους, που δεν είναι άλλος από το να συνδυάσουν το στοιχείο της άρνησης στην τέχνη με την εθνογραφική προσκόλληση στη ροή της ζωής.
Οι ταινίες και τα βίντεό τους έχουν προβληθεί σε πολλά διεθνή φεστιβάλ, ενώ τα έργα τους βρίσκονται στη μόνιμη συλλογή του ΜOMA (Νέα Υόρκη) και του Βρετανικού Μουσείου.
