Το μπελκάντο του Ντονιτσέτι ανεβαίνει σε μια μεγαλειώδη παραγωγή με τη σφραγίδα της Βασιλικής Οπερας του ΛονδίνουΣυνέντευξη στη
Γιώτα Βαζούρα
Η Εθνική Λυρική Σκηνή ενώνει τις δυνάμεις της με τη Βασιλική Oπερα του Λονδίνου, σε ένα από τα αγαπημένα έργα του ρομαντικού μπελκάντο. Η θρυλική όπερα του Γκαετάνο Ντονιτσέτι «Λουτσία ντι Λαμμερμούρ» θα φιλοξενηθεί στη σκηνή της Λυρικής, σε μια μεγαλειώδη παραγωγή που φέρει τη σφραγίδα και του βρετανικού θεατρικού κολοσσού.
Λίγο πριν από την πρεμιέρα της όπερας του Ντονιτσέτι στις 14 Μαρτίου η Χριστίνα Πουλίτση, η οποία ερμηνεύει τον ομώνυμο ρόλο, μιλάει για το ντεμπούτο της ως Λουτσία αλλά και για την ενδιαφέρουσα σκηνοθετική ματιά της κορυφαίας Κέιτι Μίτσελ.
«Αναμφίβολα είναι ένας από τους δυσκολότερους ρόλους στο μπελκάντο, διότι εκτός από τις υψηλές φωνητικές απαιτήσεις του, είναι δύσκολος και υποκριτικά» μας λέει η ερμηνεύτρια, η οποία από φέτος ανήκει στο μόνιμο προσωπικό της Λυρικής.
«Μάλιστα, στη συγκεκριμένη σκηνοθεσία η Λουτσία βρίσκεται από την πρώτη έως και την τελευταία νότα επάνω στη σκηνή» συνεχίζει η ερμηνεύτρια, τονίζοντας ότι η ενδιαφέρουσα παραγωγή που θα δούμε είναι η δεύτερη, κάπως πιο «λογοκριμένη» εκδοχή της Κέιτι Μίτσελ. Και αυτό αφού η πρώτη εκδοχή, η οποία έκανε πρεμιέρα το 2016 στο Λονδίνο, προκάλεσε «σεισμό» αντιδράσεων στη θεατρική πρωτεύουσα.
«Οταν πρωτοανέβηκε έφερε αντιδράσεις στο κοινό εξαιτίας των σκηνών βίας που απεικονίζει με ρεαλιστικό τρόπο. Η δημιουργός επανήλθε κάνοντας κάποιες αλλαγές» αναφέρει η Χριστίνα Πουλίτση, συμπληρώνοντας ότι η σκηνοθέτις, προκειμένου να μη σοκάρει και πάλι το κοινό, μίκρυνε τη σκηνή της δολοφονίας.
Μάλιστα, τον περασμένο Οκτώβριο η ταλαντούχα λυρική ερμηνεύτρια είχε την ευκαιρία να συναντήσει από κοντά τη Μίτσελ και να μιλήσει μαζί της για τις απαιτήσεις του ρόλου. «Οταν ήμουνα στο Λονδίνο για τις ανάγκες της παραγωγής “Η βασίλισσα της νύχτας”, πέτυχα στη Βασιλική Οπερα του Λονδίνου τη δημιουργό, η οποία έκανε πρόβες για τη “Λουτσία”. Είχα την ευκαιρία να μιλήσω μαζί της εκτεταμένα για τον ρόλο. Εκείνη, λοιπόν, μου είπε ότι σε αυτήν τη σκηνοθεσία η Λουτσία δεν είναι θύμα ούτε τρελή. Είναι μια απόλυτα φυσιολογική γυναίκα, η οποία ερωτεύεται για πρώτη φορά και έπειτα από διάφορες ψυχολογικές πιέσεις φτάνει σε νευρικό κλονισμό. Η Μίτσελ επικεντρώνεται στους γυναικείους ρόλους, επιτρέποντας στο κοινό να κατανοήσει τη γυναικεία ψυχολογία, κυρίως για το πώς οδηγήθηκε στην τρέλα».
Εκείνο που κάνει το έργο ακόμη πιο ελκυστικό είναι ότι το σκηνικό θα είναι χωρισμένο στα δύο, δίνοντας στο έργο έναν κινηματογραφικό «αέρα», καθώς επιτρέπει στους θεατές να παρακολουθούν τις διαφορετικές σκηνές δράσεις.
