Γιατί δεν μπορούμε να αισιοδοξούμε για τις ημέρες που έρχονταιΑπό τον
Παναγιώτη Κωστόπουλο*
Την ώρα που σε όλη την Ευρώπη οι λαοί γυρίζουν την πλάτη τους στα καθεστωτικά κόμματα και αναδύονται κόμματα τα οποία αμφισβητούν τον τρόπο λειτουργίας της, ζητώντας επιστροφή στην ταυτότητα και στις παραδόσεις, η ερασιτεχνική ελληνική κυβέρνηση, αν και είναι το ανώτατο συλλογικό όργανο του κράτους, κάνει ό,τι περνά απ’ το χέρι της για να απεμπολήσουμε κάθε ίχνος εθνικής υπόστασης και αξιοπρέπειας.
Κατά την τριετή πλέον θητεία της έχουμε να θυμηθούμε αρκετές κινήσεις που έγιναν και αρκετά πράγματα που έχουν ειπωθεί από κυβερνητικά στελέχη προς αυτή την κατεύθυνση. Αναφέρουμε ενδεικτικά την αλλαγή των σχολικών βιβλίων, την απαξίωση του θεσμού της οικογένειας, την επίθεση εναντίον της Ορθοδοξίας, την αδιαφορία για τον ελληνικό πολιτισμό, την είσοδο ανεξέλεγκτου αριθμού λαθρομεταναστών, την ενίοτε παρεξηγήσιμη ισλαμολαγνεία. Γενικότερα, χτυπήματα εναντίον της ταυτότητας του ελληνικού έθνους απειλούν την ίδια την ύπαρξή του.
Αν προσθέσουμε σε αυτά τη φοβική στάση -αν όχι αδιαφορία-, την οποία επιδεικνύουν για θέματα που άπτονται της εδαφικής ακεραιότητάς μας, το μείγμα γίνεται εκρηκτικό. Οταν καταπίνουν τη μια εθνική πρόκληση μετά την άλλη, ακόμα και τώρα, που η κλιμάκωση κορυφώνεται με τη σύλληψη των Ελλήνων στρατιωτικών (μέχρι το επόμενο επεισόδιο), μας κάνουν να απορούμε αν για αυτούς αχνοφαίνεται έστω μια κόκκινη γραμμή. Θα είχε μια λογική εξήγηση να σκεφτούμε ότι δεν αντιδρούν σε κάποιες προκλήσεις της Τουρκίας, αλλά προετοιμάζονται καταλλήλως για το «επόμενο βήμα», όπως είχε γίνει με τον τορπιλισμό της «Ελλης».
Γι’ αυτό η κυβέρνηση, αντί να προσκαλεί τον «σουλτάνο» Ερντογάν, ο οποίος προκαλεί μέσα στο σπίτι μας, θα πρέπει να εξασφαλίσει ότι διαθέτουμε την απαραίτητη αποτρεπτική ισχύ, ανάλογα με τις δυνάμεις μας.
Ομως, τα παραπάνω είναι απολύτως λογικά για την εξουσιομανή παρέα του Συνασπισμού, η οποία κυβερνά, και για τους συνοδοιπόρους της. Οταν ο ίδιος ο πρωθυπουργός κάνει δηλώσεις αλήστου μνήμης, όπως ότι «δεν υπάρχουν θαλάσσια σύνορα», και όταν ο πρώην αντιπρόεδρος της Βουλής και νυν υφυπουργός Μεταναστευτικής Πολιτικής Γιάννης Μπαλάφας μιλά για «δραστική μείωση των αμυντικών δαπανών, κι ας το ρισκάρουμε με την Τουρκία», τότε δεν μπορούμε να είμαστε αισιόδοξοι για τις ημέρες που έρχονται.
Ο ρόλος μας είναι να παραμείνουμε ενωμένοι και να προσπαθήσουμε να προβάλουμε, αλλά και να υπερασπιστούμε τα συμφέροντα του έθνους.
*Ιδιωτικός υπάλληλος, ιστορικός
