«Εφυγε» σε ηλικία 93 ετών η πένα που σημάδεψε τον ελληνικό ΤύποΤην τελευταία του πνοή άφησε το πρωί του Σαββάτου, στα 93 του χρόνια, ο «δάσκαλος» της δημοσιογραφίας Χρήστος Πασαλάρης, ο οποίος σημάδεψε τον ελληνικό Τύπο με την οξυδερκή πένα του και τη συγγραφική δραστηριότητά του. Γεννημένος στις 14 Ιουλίου 1925, πρόσφερε στην ενημέρωση για πάνω από 75 χρόνια ως συντάκτης, διευθυντής εφημερίδων και περιοδικών και αρθρογράφος μέχρι την τελευταία ώρα.
Σύσσωμος ο πολιτικός κόσμος αποχαιρέτησε τον Χρήστο Πασαλάρη και εξέφρασε τα συλλυπητήριά του προς την οικογένεια και τους φίλους του. Η κηδεία του Χρήστου Πασαλάρη θα γίνει την Τετάρτη στις 2 το μεσημέρι στην Παναγίτσα του Παλαιού Φαλήρου.
Ο Χρήστος Πασαλάρης σπούδασε Ιατρική και Πολιτικές Επιστήμες στην Αθήνα και Δημοσιογραφία στις Ηνωμένες Πολιτείες. Ο πατέρας του έδρασε στο γαλλικό σοσιαλιστικό κίνημα και η μητέρα του, γεννημένη στο Μοναστήρι, ήταν κόρη του Μακεδονομάχου Ναούμ Κωνσταντινίδη, οπλαρχηγού του Παύλου Μελά.
Το 1946 ο Χρήστος Πασαλάρης μεταφέρθηκε εξόριστος στη Μακρόνησο ως τα τέλη του 1950. Ο «δάσκαλος» της δημοσιογραφίας ξεκίνησε την επαγγελματική καριέρα του το 1946 στον «Ριζοσπάστη» και έκτοτε εργάστηκε σε πλήθος εφημερίδων και περιοδικών, σε ιδιαίτερα νευραλγικές θέσεις («Ταχυδρόμος», «Εθνος», «Φιλελεύθερος», «Αθηναϊκή», «Εμπρός», «Τα Νέα», «Επίκαιρα», «Βραδυνή», «Απογευματινή», «Ελεύθερος Τύπος», «Μεσημβρινή»).
Από το 1990 ως τον Ιούνιο του 2009 εργάστηκε ως διευθυντής ή σύμβουλος έκδοσης και αρθρογράφος στις εφημερίδες «Απογευματινή» και «Ελεύθερος Τύπος» και από το 2014 ως κύριος αρθρογράφος και σύμβουλος έκδοσης στην εφημερίδα «Realnews».
Πολυγραφότατος, έγραψε τα βιβλία «Πώς να γίνετε δημοσιογράφος» (1970, έξι εκδόσεις), «Οι άσσοι της αστροναυτικής», (1970, δύο εκδόσεις), «Καλημέρα νέα τεχνολογία» (1983), «Η πράσινη αλεπού» (1987), «Μια ζωή τίτλοι» (1989, πέντε εκδόσεις), «Στου κουφού την πόρτα» (1992), «Οι βαρόνοι των Media» (τρεις εκδόσεις), «Ορτσα και μη φοβάσαι» (1994), «Την αλήθεια και ας πονάει» (2002, δύο εκδόσεις), «Η ιστορία του Τύπου» (2006, δύο εκδόσεις), «Κάθε παλιό να σβηστεί» (2015). Τα τελευταία χρόνια διέθετε το σύνολο των εισπράξεων των βιβλίων του υπέρ των άπορων σπουδαστών της δημοσιογραφίας.
