Η ευθύνη του ΣΥΡΙΖΑ για την όξυνση των ακραίων πολιτικών τάσεωνΑπό τον
Χαράλαμπο (Χάρη) Κατσιβαρδά*
Εκ τούτου του βήματος εις το παρελθόν μου άρθρο ανεφέρθη, διά θεσμική εκτροπή εκ μέρους του ΣΥΡΙΖΑ, μία υποκειμενική μου άποψη, η οποία επιρρωνύεται διαρκώς εξ αφορμής και της προσφάτου εξαρθρώσεως της ακροδεξιάς ομάδας Combat 18.
Είναι πρόδηλο ότι ο ΣΥΡΙΖΑ, έχοντας απολέσει εκ βάθρων την αριστερή του ιδεολογία, η οποία έχει απισχνανθεί σε ανεδαφική ρητορική, επιχειρεί να εφεύρει εκ του μη όντος παλαιολιθικά επιχειρήματα περί υπονόμευσης της Κοινοβουλευτικής Δημοκρατίας, αναβιώνοντας φαντάσματα του παρελθόντος.
Η πάγια αυτή τακτική αποβλέπει αφενός εις την ικανοποίηση «των ευήκοων ώτων» των ακραίων αριστερών συνιστωσών του, οι οποίες πρόσκεινται και υποθάλπονται στους κόλπους του, και αφετέρου για να αυτοαναγορευτεί αυτοκλήτως ως δήθεν αυθεντικός θεματοφύλακας περιφρούρησης του πολιτεύματος. Ομως, το κυβερνών κόμμα, διά του άκρως ολισθηρού και παρελκυστικού διχαστικού τούτου τρόπου, συσκοτίζει, χάριν της ιδικής του, αμιγώς ψηφοθηρικής τακτικής, την αληθινή εκδοχή της ουσίας των γεγονότων, αποποιούμενο ευθέως την πρωταρχική ευθύνη διά την όξυνση των ακραίων πολιτικών τάσεων εις τους κόλπους της κοινωνίας, αρχής γενομένης εκ του έτους 2015 και εντεύθεν.
Ειδικότερον, η αβελτηρία χάραξης μιας σοβαρής μεταναστευτικής πολιτικής, η μείζονα έκρηξη της εγκληματικότητας, η έλλειψη αστυνόμευσης στην πόλη, η υποτελής εξωτερική πολιτική καθώς και η λήψη αντιλαϊκών μέτρων ένεκεν την αναντίρρητης πρόσδεσης στον εσμό των Μνημονίων αποτελούν αιτίες διά την έκρηξη τέτοιου είδους ακραίων κοινωνικών φαινομένων.
Δηλαδή η γενεσιουργός αιτία είναι ο σφετερισμός της λαϊκής κυριαρχίας σε μείζονα πολιτικά και κοινωνικά ζητήματα εκ μέρους της κυβερνήσεως (ενδεικτικώς: το κρίσιμο δημοψήφισμα του Ιουλίου του 2015, η κατασυκοφάντηση σύσσωμου του ελληνικού πληθυσμού στα συλλαλητήρια διά την ονομασία των Σκοπίων με το στίγμα ως συλλήβδην φασίστες). Βεβαίως η πανθομολογούμενη ανεπάρκεια της κυβέρνησης επ’ ουδενί μας άγει εις την επικρότηση ακραίων τάσεων, απλώς καταγιγνώσκουμε την αιτία της έξαρσης των φαινομένων.
Στα ως άνω καταλογίζονται εις την κυβέρνηση και η παντελής ανοχή καθώς και η μεροληπτική μεταχείριση στα φερόμενα ιδεολογικώς απροσδιόριστα γκρουπούσκουλα τα οποία διαπράττουν, ανελέγκτως και ατιμωρητί, χάριν εθιμοτυπίας, εγκλήματα του κοινού ποινικού δικαίου εις βάρος της δημόσιας και της ιδιωτικής περιουσίας.
Εν κατακλείδι, η συντήρηση των «αριστερών άκρων» σε συνδυασμό με την καθολικώς αντιλαϊκή πολιτική, φαινόμενα εξ ορισμού τα οποία υποσκάπτουν το θεμέλιο της δημοκρατίας μας, δυστυχώς, θα εκτρέφουν αντιστοίχως ακραίες τάσεις.
*Δικηγόρος
