Ο διάσημος επιστήμονας Στίβεν Χόκινγκ «έφυγε» την ημέρα γέννησης του Αϊνστάιν, αφήνοντας ένα τεράστιο κενό!Από τη
Θεανώ Καρούτα
Ενας εξαίρετος επιστήμονας, ένας φωτεινός νους, μια πολυσχιδής προσωπικότητα, ένας ενεργός πολίτης. Αυτά ήταν μόνο λίγα από τα χαρακτηριστικά που συγκέντρωνε ο Στίβεν Χόκινγκ, ο οποίος πέθανε τα ξημερώματα της Τετάρτης (η ημέρα που γεννήθηκε ο Αλμπερτ Αϊνστάιν και η Παγκόσμια Ημέρα της σταθεράς π) στο σπίτι του, στο Κέιμπριτζ, ύστερα από 50ετή μάχη με τη νόσο του κινητικού νευρώνα.
Ο άνθρωπος που συγκίνησε τον κόσμο με την περιπέτεια της υγείας του, λόγω της οποίας είχε καθηλωθεί σε αναπηρικό αμαξίδιο, και που παρότι μιλούσε μέσω ενός ηλεκτρονικού υπολογιστή, κατάφερε να εμπνεύσει πολλούς επιστήμονες με τις πρωτοποριακές ιδέες του.
Ο κοσμολόγος έγινε διάσημος για το έργο του πάνω στις μαύρες τρύπες, τη βαρύτητα και τη γενική σχετικότητα. Εγραψε πλήθος βιβλίων, τα οποία πούλησαν εκατομμύρια αντίτυπα σε όλο τον κόσμο και μεταφράστηκαν σε περισσότερες από 40 γλώσσες, ενώ, παρά τον ακαδημαϊσμό της σκέψης του, ποτέ δεν δυσκολεύτηκε να μιλήσει και για τα απλά καθημερινά πράγματα ή να εμφανίσει τις κοινωνικές ανησυχίες του σχετικά με την αποτυχία του καπιταλισμού, το μέλλον του είδους μας και το πού οδεύει η ανθρώπινη κοινωνία.
Η εκτίμηση προς το πρόσωπό του ξεπερνούσε τα όρια της επιστημονικής κοινότητας και ενδεικτικό είναι το σχόλιο του φυσικού Μίτσιο Κάκου στους «New York Times»: «Από την εποχή του Αλμπερτ Αϊνστάιν είχε να υπάρξει ένας επιστήμονας που να έλξει τόσο πολύ τη φαντασία του κοινού και να γίνει αγαπητός σε δεκάδες εκατομμύρια ανθρώπους σε όλο τον κόσμο».
Εκτός από πηγή έμπνευσης για τους επιστήμονες, όμως, αποτέλεσε και ένα λαμπρό παράδειγμα προς μίμηση για όλους όσοι αντιμετωπίζουν ανίατες ασθένειες, με τη θέλησή του για ζωή και την άρνησή του να παραιτηθεί, ακόμα κι όταν σε ηλικία 21 ετών διαγνώστηκε με αμυοτροφική πλευρική σκλήρυνση (γνωστή και ως νόσος Λου Γκέριγκ ή του κινητικού νευρώνα) και οι γιατροί τού έδιναν μόνο δύο χρόνια ζωής. Και ήταν τόση η θέλησή του που έφτασε μέχρι τα 76 χρόνια για να τους διαψεύσει, κερδίζοντας μία θέση στο πάνθεον της επιστήμης…
Περίεργες θεωρίες για θρησκεία και θάνατο
Είχε δηλώσει πολλές φορές την αθεΐα του, λέγοντας πως ήταν φυσικό να πιστεύουμε στον Θεό για όσο καιρό δεν είχαμε αναπτύξει τις επιστήμες, και απαντούσε με θάρρος όταν δεχόταν προβοκατόρικες ερωτήσεις σχετικά με τον παράδεισο ή τη μεταθανάτια ζωή, τα οποία θεωρούσε «παραμύθια για όσους φοβούνται το σκοτάδι». Ο Στίβεν Χόκινγκ, ένα από τα λαμπρότερα μυαλά που γνώρισε ποτέ η ανθρωπότητα, είχε πάντα το θάρρος της γνώμης του, αιτιολογώντας τις πεποιθήσεις του. Σε ό,τι τον αφορούσε, εξηγούσε πως ήταν άθεος, γιατί η επιστήμη τού προσέφερε σαφώς πιο πειστικές εξηγήσεις για τις καταβολές του σύμπαντος, σε αντίθεση με τα θαύματα των θρησκειών που δεν ήταν «ούτε κατά διάνοια», όπως έλεγε, συμβατά με τα πειραματικά δεδομένα.
Λάτρεψε τη Σάμο, την Κρήτη αλλά και το… τζατζίκι!
Την Σάμο και την Κρήτη είχε επισκεφθεί το 1998 ο σπουδαίος θεωρητικός φυσικός, ο οποίος φεύγοντας πήρε μαζί του τις καλύτερες εντυπώσεις για τη χώρα μας, τον ήλιο, τη θάλασσα αλλά και την ελληνική γαστρονομία.
Ο Στίβεν Χόκινγκ έφτασε στο νησί του Πυθαγόρα για ένα συνέδριο κοσμολογίας που διοργάνωνε το Πανεπιστήμιο Αιγαίου, ενώ παρά τις ακαδημαϊκές υποχρεώσεις του λέγεται ότι το πρώτο πράγμα που έκανε όταν έφτασε στο νησί ήταν να καθίσει στο μπαλκόνι του δωματίου του για αρκετή ώρα χαζεύοντας τη θάλασσα.
«Μα, εδώ είναι επίγειος παράδεισος!» είχε πει σε αυτούς που τον συνόδευσαν ως εκεί. Εμεινε στο νησί επτά ημέρες, κατά τη διάρκεια των οποίων έδειξε ότι απολάμβανε τόσο τις «ελληνικές βραδιές» όσο και το ενδιαφέρον των Ελλήνων -κι όχι μόνο των ακαδημαϊκών- για τις θεωρίες του.
Μεγάλο ενδιαφέρον έδειξε και για την ελληνική κουζίνα, απολαμβάνοντας διάφορα ελληνικά εδέσματα, όπως μπριάμ και στιφάδο αλλά και ταραμοσαλάτα – όμως το τζατζίκι ήταν αυτό που τον κέρδισε ολοκληρωτικά!
Τον Σεπτέμβριο της ίδιας χρονιάς επισκέφθηκε και την Κρήτη για να δώσει μία διάλεξη στον υπαίθριο χώρο της Ιατρικής Σχολής του Πανεπιστημίου Κρήτης. Μαγεμένος και από τη δεύτερη επίσκεψή του στην Ελλάδα, ο αστροφυσικός είχε υποσχεθεί ότι θα ερχόταν ξανά, υπόσχεση την οποία όμως δεν πρόλαβε να τηρήσει…
