Οταν ο Γιώργος Παπανδρέου έλεγε το περιβόητο «λεφτά υπάρχουν», μάλλον εννοούσε τα χρήματα των φορολογουμένων. Μόνον έτσι μπορούν να εξηγηθούν η ανελέητη φοροεπιδρομή που εξαπολύθηκε εναντίον των πολιτών και η κατασπατάληση των διαθέσιμων κρατικών πόρων. Η… παροχέτευση δημόσιου χρήματος προς περίεργες και -μερικές ανενεργές- Μη Κυβερνητικές Οργανώσεις, καθώς και η σκανδαλώδης διαχείριση των μυστικών κονδυλίων είναι ενδεικτικές του ήθους και της μεθοδολογίας της «πράσινης διακυβέρνησης».
Η κοινή γνώμη, που δεν αιφνιδιάζεται πλέον με τίποτα, είναι πεπεισμένη ότι οι ΜΚΟ και τα μυστικά κονδύλια ήταν ένας νομιμοφανής τρόπος άσκησης προσωπικής πολιτικής και ενίσχυσης του εισοδήματος συγγενών, φίλων και άλλων «επιβατών» του άρματος της εξουσίας.
Χθες, ο πρόεδρος του ΣΥΡΙΖΑ Αλέξης Τσίπρας έδωσε κατάθεση στον αναπληρωτή οικονομικό εισαγγελέα Σπύρο Μουζακίτη, με θέμα την εξαιρετικά μεγάλη υπέρβαση ποσών που διατίθενται σε μυστικά κονδύλια.
Ο κ. Τσίπρας έδωσε στον εισαγγελέα φάκελο με στοιχεία που έχει συγκεντρώσει για την υπόθεση και δήλωσε: «Οι οικονομικοί εισαγγελείς διερευνούν όλες τις καταγγελίες που εδώ και τέσσερις μήνες καταθέσαμε με ερωτήσεις μας σε αρμόδιους υπουργούς και απάντηση δεν πήραμε για τις υπερβολικές υπερβάσεις απόρρητων δαπανών του υπουργείου Εξωτερικών, σε μια περίοδο κρίσης και Μνημονίου που ο ελληνικός λαός κάνει αιματηρές θυσίες κατά 200% και 270% το 2009 και το 2010».
Το οξύμωρο της υπόθεσης είναι ότι είθισται τα μυστικά κονδύλια να χρησιμοποιούνται, κατά κύριο λόγο, για δύο σκοπούς: Για τη βελτίωση της εικόνας της χώρας στο εξωτερικό (που αμαυρώθηκε την επίμαχη περίοδο) και για αγορά πληροφοριών για την πάταξη της εγκληματικότητας (η οποία γιγαντώθηκε).
Ευκόλως συνάγεται το συμπέρασμα ότι κάποιοι βρήκαν ευκαιρία να πλουτίσουν άκοπα. Εκεί πήγαν τα λεφτά.
