Αυτό θα πει «κίνημα»! Λίγες εκατοντάδες νοματαίοι, χωρίς ταυτότητα, στόχευση και σοβαρή αφορμή, «ξεχύθηκαν» και φέτος στην πλατεία Συντάγματος για να φωνάξουν «παραιτηθείτε».
Επανέλαβαν έτσι τις παλαιότερες αντίστοιχες συγκεντρώσεις που μας χάρισαν αξέχαστα στιγμιότυπα διασκέδασης, με κοστουμαρισμένους δήθεν αγανακτισμένους «διαδηλωτές» που έπιναν το ποτό τους σε ημίψηλα ποτήρια και «επαναστάτες» που κάπνιζαν το αγαπημένο πούρο τους. Φέτος συνέβησαν και πάλι τα ίδια, μόνο που στο συνονθύλευμα προστέθηκαν και άλλοι γραφικοί, με πρώτο και καλύτερο γνωστό παλαιοημερολογίτη παπά που δεν χάνει ευκαιρία να δίνει το «παρών» όπου υπάρχουν κάμερες.
Ουσιαστικά, μόνο η Ελένη Λουκά έλειπε από το ραντεβού (εκτός και αν ήταν κι αυτή και δεν την πήρε το μάτι μου). Αυτό που είναι ακατανόητο γύρω από τις ετήσιες συγκεντρώσεις των «Παραιτηθείτε» (πάντα καλοκαίρι, λίγο προτού ανοίξει για τα καλά η σεζόν στη Μύκονο) είναι γιατί η Ν.Δ. τις προμοτάρει. Ακόμη να αντιληφθούν στην Πειραιώς ότι η ταύτισή τους με τέτοιες ενέργειες τους εκθέτει;
Επισήμως, το κόμμα της αξιωματικής αντιπολίτευσης υποστήριξε ότι δεν βρίσκεται πίσω από τη διοργάνωση της διαμαρτυρίας. Ομως, εκείνο το πρωί τα «γαλάζια» στελέχη έδιναν τον υπέρ πάντων αγώνα για να πείσουν τους πολίτες να κατέβουν στο Σύνταγμα. Για παράδειγμα, ο Γ. Κουμουτσάκος φιλοξενήθηκε πουρνό πουρνό στο ραδιόφωνο του Σκάι και επί μισή ώρα εξηγούσε γιατί είναι απαραίτητη η συμμετοχή στη συγκέντρωση. Μιλάμε, δηλαδή, για κανονικό δούλεμα…
Πώς να πείσει η Ν.Δ. ότι δεν ήταν πίσω από τους διοργανωτές, όταν τα στελέχη της είχαν πρωταγωνιστικό ρόλο; Τέτοιες κουτοπόνηρες τακτικές εκθέτουν ανεπανόρθωτα ένα κόμμα εξουσίας με μαζικότητα και ιδεολογία και το μικραίνουν επικίνδυνα στα μάτια του κόσμου. Ο λαός δεν τρώει σανό και ορισμένοι αδυνατούν να το καταλάβουν.
Η ακατανόητη υποστήριξη της Ν.Δ. υποκρύπτει την αγωνία να δημιουργηθεί αντικυβερνητικό μέτωπο στην κοινωνία. Στην Πειραιώς βλέπουν με ικανοποίηση τις δημοσκοπήσεις, όμως αντιλαμβάνονται ότι τα αποτελέσματά τους δεν έχουν άμεση αντιστοίχηση στην κοινωνία. Ασφαλώς και υπάρχει οργή για τον ΣΥΡΙΖΑ, όμως ούτε η Ν.Δ. δείχνει να «τραβάει». Ισως γι’ αυτό «ψάχνονται», αλλά επιλέγουν τον χειρότερο τρόπο.
Εξάλλου, από μόνο του το σύνθημα «παραιτηθείτε» είναι θολό και άστοχο. Να παραιτηθεί ποιος και για ποιον συγκεκριμένο λόγο; Και αν παραιτηθεί (αυτός ο κάποιος) τι θα ακολουθήσει; Εκλογές, νέα κυβέρνηση, οικουμενική ή μήπως θα έρθουν να σώσουν τη χώρα οι τεχνοκράτες; Επίσης, οι «Παραιτηθείτε» τι ζητούν, να ανατραπούν η λαϊκή βούληση και οι δημοκρατικές διαδικασίες; Διότι, αν θυμάμαι καλά, ο ΣΥΡΙΖΑ εξελέγη με εκλογές και εξακολουθεί να διατηρεί την κοινοβουλευτική πλειοψηφία. Ακόμα κι αν έχει χάσει τη λαϊκή αποδοχή, καλώς ή κακώς αυτή είναι η διαδικασία που ορίζει το Σύνταγμα.
Επομένως, το κεντρικό σύνθημα «παραιτηθείτε», έτσι όπως διατυπώθηκε, είναι απολιτίκ, ασόβαρο, θολό και αντιθεσμικό. Εάν μιλάγαμε για ένα πραγματικό λαϊκό κίνημα, δεν θα χρειάζονταν καν συνθήματα τέτοιου είδους. Θα αρκούσαν η λαϊκή οργή και η μαζικότητα. Στην προκειμένη περίπτωση, όμως, έχουμε να κάνουμε με μια ελιτίστικη μειοψηφία, που κάνει τον ΣΥΡΙΖΑ να τρίβει τα χέρια του, υποστηρίζοντας (υποκριτικά) ότι αυτοί οι 2.000 είναι οι μόνοι που του πάνε κόντρα. Η Ν.Δ., λοιπόν, έβγαλε μόνη της τα μάτια της, ταυτιζόμενη με τους υπερόπτες επαναστάτες του γλυκού νερού, που μόνο γέλιο προκαλούν στον μέσο Ελληνα.
Εκτός και αν πιστεύουν στην Πειραιώς ότι ο μέσος πολίτης ταυτίζεται με τον Τατσόπουλο, τον Mr κολλαγόνο, τον Χειμωνά και τις κυρίες με τις Louis Vuitton.
Τέλος, μια πρόταση. Επειδή, όπως αποδείχθηκε και φέτος, η πλατεία Συντάγματος δεν γεμίζει με τίποτα, του χρόνου ας επιλέξουν έναν πιο βολικό χώρο για να αναδειχθεί… καλύτερα η πρωτοβουλία τους. Μια καλή λύση είναι το Δελφινάριο. Τα καλοκαίρια, άλλωστε, είναι διαθέσιμο πριν από τις παραστάσεις του Μάρκου Σεφερλή.
Δημήτρης Ριζούλης
