Βλάπτει το έθνος το δέος για την Ευρωπαϊκή Ενωση
Tο όποιο προβάδισμα, έως τώρα, της αντιπολίτευσης δεν οφείλεται στο ότι τα πλήθη ανυπομονούν να ακολουθήσουν ως τον Υδάσπη ποταμό τον Κυριάκο τον Μελάτο ή στο ότι ο Κουμουτσάκος και ο Ν. Γεωργιάδης κερδίζουν καμιά μάχη ιδεών. Αυτοί χτυπούν απαλά τη γροθίτσα τους στο τραπέζι, μην πονέσουν, και σιγοψιθυρίζουν με αμφιβολία για όλα «ίσως». Το προβάδισμα οφείλεται στην καθίζηση του ΣΥΡΙΖΑ λόγω των αλλεπάλληλων διαψεύσεων των μεγάλων προσδοκιών που δημιούργησε σε ικανή μερίδα των ψηφοφόρων και της κραυγαλέας ανικανότητας διαχείρισης, ενώ εφαρμόζουν με πείσμα μια λεπτομερειακή εθνοαποδομητική ατζέντα. Εργώδεις μηδενιστές σε βάρος της εθνικής και κοινωνικής συνοχής, της ιστορικής διαχρονίας του έθνους, διευκολύνουν στο όνομα του διεθνισμού κάθε δύναμη εγχώριας ή αλλοδαπής προέλευσης, αρκεί να πλήττει τους πυλώνες του εθνικού κράτους.
Από σουνίτες λαθραίους έως παρδαλά «διεμφυλικά» παραδείσια πτηνά, αναρχοαριστερούς φασίστες, εγκληματίες Ρομά/Γύφτους ναρκεμπόρους, κατευθυνόμενους «αλληλέγγυους» του Σόρος, κάθε καρυδιάς καρύδι από το δέντρο της ανομίας, βρίσκει στοργή στην αγκάλη του σκληρού πυρήνα του ΣΥΡΙΖΑ, ενώ το κράτος και το Σύνταγμα καταλύονται καθημερινά, αφού η κυβέρνηση σε σειρά ζητημάτων δρα αντεθνικά και αντικοινωνικά. Τόσο πολύ δε, που η πολιτική του Κοτζιά, π.χ. στη Β. Ηπειρο, μοιάζει με μοναχική ανάπλευση του ποταμού της παρακμής.
Μόνο η παντελής έλλειψη σοβαρού αντιλόγου σε πτυχές της πολιτικής του από τους κλόουν ακροαριστερούς και φιλελέδες απάτριδες εξηγεί το πώς το κεφάλι του είναι ακόμη στους ώμους του. Δείτε πόσο πολλοί διεθνιστές επαναστάτες του γλυκού νερού αδημονούν να κάνουν σεξουαλικές χάρες στους εχθρούς γύρωθεν, ενώ φοβούνται πως σκληρή στάση στη Β. Ηπειρο, στην Κύπρο, στα Σκόπια θα «ενθαρρύνει τους εν Αθήναις και Λευκωσία εθνικιστές» και θα τους στερήσει τη μαζοχιστική ηδονή να υποταχθούν ξανά και ξανά, στους Τούρκους, στους Σκοπιανούς παλαιοναζί του VMRO, στη φαντασιακή Αμερική, όπου σπεύδουν να ευθυγραμμιστούν με την εικαζόμενη από αυτούς βούληση της υπερδύναμης και ας έχει αυτή αλλάξει άρδην.
Μου λένε μερικοί, άλλοι καλόπιστα κι άλλοι ως διαδικτυακοί καλικάντζαροι της Πειραιώς, «μα, γιατί δεν χτυπάς μόνο τον ΣΥΡΙΖΑ και τον κολαούζο του; Προς τι οι βολές στον Μητσοτάκη και την ομάδα του;» Διότι πρόκειται για εκπροσώπους αποχρώσεων του ίδιου προβλήματος με τον ΣΥΡΙΖΑ. Διότι ο κοτζάμπασης ψευδοελιτιστής Μητσοτάκης και η παρέα του είναι ξένο σώμα, εχθροί στον εθνικό λαϊκό αγώνα απέναντι στη μηδενιστική επίθεση της Αριστεράς, την οποία σιγοντάρουν με δέος σε όλη την αποδομητική αντζέντα της, ενώ στην οικονομία προβάλλουν μόνο τη φαντασιακή «ικανότητά» τους, αν και αυτή η νεοφιλελεύθερη μισάνθρωπη παρέα στην πλειονότητά της δεν έχει μοιράσει δύο γαϊδουριών άχυρο στον ιδιωτικό τομέα. Απλά νομίζουν πως όχι μόνο η παράταξη, όχι μόνο η πολιτική, αλλά η χώρα ολόκληρη τους ανήκει, όπως στον δούκα του Ολδενβούργου ο πύργος του, τα χωράφια, τα δάση, μαζί με τους ανθρώπους και τα γελάδια που ζουν σε αυτά.
Τον επικίνδυνο ΣΥΡΙΖΑ και τον μπουφόνο βοηθητικό του τους γνωρίζουμε καλά. Εχουμε δώσει και θα δίνουμε εσαεί σκληρές ιδεολογικές μάχες, αδιάλειπτα και επί χρόνια, έχοντας το τεκμήριο της ακεραιότητας, αφού ποτέ δεν διστάσαμε να αναγνωρίσουμε ό,τι εθνωφελές έγινε έστω κι από σπόντα.
Οι υποταγμένοι ψευδοελιτιστές όμως δεν μπορούν να είναι η απάντηση στους επικίνδυνους μηδενιστές. Είμαστε, θυμίζω, η ΔΕΞΙΑ που δεν φοβάται να πει το όνομά της, χωρίς δέος στο ανύπαρκτο ηθικό πλεονέκτημα της Αριστεράς, χωρίς ίχνος δουλοφροσύνης απέναντι στους δανειστές και την Ε.Ε. Δεν «μαλώνουμε» τον πατριώτη Ορμπαν γιατί δεν αυτοχειριάζεται με τους σουνίτες μουσαφιραίους ή δεν αλυσοδένει στα δεσμά της σκληρής λιτότητας την οικονομία του, όπως εμείς, για να μας χαϊδέψει τους γλουτούς η Μέρκελ. Οπως η Ουγγαρία και η Πολωνία, έτσι και η πατρίδα μας έχει ανάγκη εθνικό ηγέτη, αρχηγό, ούτε μηδενιστή τυχοδιώκτη, ούτε ψοφίμι ψευδοελιτιστή.
Φαήλος Μ. Κρανιδιώτης
*Πρόεδρος της ΝΕΑΣ ΔΕΞΙΑΣ
